สืบเนื่องจากห้องเรียน ป. เอก ( วัฒนธรรมศึกษา ) ของ ม. ทักษิณ  เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2549 ช่วงบ่ายโมงเป็นต้นไป  ท่ามกลางมหาปราชญ์  ด้วยความเคารพท่านทั้งสอง   กระผมขออนุญาตเอ่ยนาม คือ  ศาสตราจารย์  สุธิวงศ์  พงศไพบูลย์และศาสตราจารย์นายแพทย์  วิจารณ์  พานิช  ผมพร้อมด้วยนิสิตอีก  12  ท่าน  ได้มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ตื่นเต้นระทึกใจตลอดเวลา  การถือท้ายเรือของอาจารย์หมอวิจารณ์  ตั้งแต่ช่วงเช้าถึงช่วงบ่ายนี้  ผมประทับใจตรงที่ท่านไม่เผยจุดอ่อนคือความเหนื่อยล้าให้พวกเราเห็นเลย (เรากำลังหาจุดแข็งของแต่ละคน)  แล้วใจผมเต้นแรงราวกับตีกลองเลยครับ เมื่ออาจารย์หมอชี้มาให้ผมพูดเป็นรายต่อไป  ที่จำเขามาและกล่าวไปว่า    สองคนยลตามช่อง  คนหนึ่งมองเห็นโคลนตม  หนึ่งคนตาแหลมคม  เห็นดวงดาวอยู่แพรวพราย  ขณะนี้เกิดความคิดขึ้นว่า  ใครเป็นคนแต่ง มีต้นเค้าเป็นมาอย่างไร ใครรู้บ้าง  โปรดกรุณาตอบ  umi  ด้วยครับ  ขอบคุณล่วงหน้าครับ