จะมีสักกี่ครั้ง ...
ที่เราจะกล้ารักใครบางคนแบบหมดหัวใจ...
และถ้าคุณรักเขาแล้ว ...
คุณจะทำอย่างไรเพื่อให้เขามีความสุข..
ลองมาสารภาพ...กันดีไหม?
ความรักซึ้ง ๆที่ชั่วชีวิตของใครบางคนอาจหาไม่เคยเจอ รักแรกที่แสนบริสุทธิ์อ่อนหวาน
และเติบโตขึ้นเป็นรักแท้ที่จะคงอยู่กับคุณไปจนวันสุดท้ายของชีวิต...
อยากจะสารภาพความในใจ.... อยากบอกไปเลยว่า “รักมากมาย”
คำสั้นๆ ง่ายๆ แต่ทำไม มันปากหนัก พูดไม่ออกบอกไม่ถูก
หากมีคน อยากพูดความจริง สารภาพทุกสิ่ง ในวันนี้
เรื่องในใจ ที่เขาเคยมี และเป็นเรื่องที่เขาไม่เคยบอกใคร
แต่อยากจะขอ ถ้าเธอนั้นได้ฟังแล้ว ได้โปรดลืมมันไปได้ไหม
เขาอยากบอกว่ารัก ให้เธอนั้นได้ฟังไว้
ตั้งแต่ในวันนั้น จนวันนี้ ไม่รู้นานเท่าไหร่
แต่เรื่องราวชีวิตจริง ก็กั้นไม่ให้พูดไป
แม้ว่าเขาจะรักเธอสักเพียงไหน
อยากจับมือเธอ อยากพูดความจริง
อยากเปิดเผยทุกสิ่งในตอนนี้
แต่เจอะทีไรก็ไม่กล้าสักที
ที่จะให้คำนี้หลุดจากปากไป
** จึงอยากจะขอ ถ้าเธอนั้นได้ฟังแล้ว ได้โปรดลืมมันไปได้ไหม
แค่อยากบอกว่ารัก ให้เธอนั้นได้ฟังไว้
ตั้งแต่ในวันนั้น จนวันนี้ ไม่รู้นานเท่าไหร่
แต่เรื่องราวชีวิตจริง ก็กั้นไม่ให้พูดไป
แม้ว่าเขา จะรักเธอสักเพียงไหน
**จึงอยากจะขอ าเธอนั้นได้ฟังแล้ว ได้โปรดลืมมันไปได้ไหม
แค่อยากบอกว่ารัก ให้เธอนั้นได้ฟังไว้
แค่อยากบอกคำนี้ให้เธอรู้ และให้เธอเข้าใจ
อยากบอกคำว่ารัก กับเธอนั้นจะได้ไหม
ตั้งแต่ในวันนั้น จนวันนี้ไม่รู้นานเท่าไหร่
แต่เรื่องราวชีวิตจริง ก็กั้นไม่ให้พูดไป
แม้ว่าเขาจะรักเธอสักเพียงไหน
และเรื่องราวชีวิตจริง ก็กั้นหัวใจฉันไว้
แม้ว่าฉันจะรักเธอสักเพียงไหน

ความรักเป็นเรื่องของหัวใจ
เป็นเรื่องของอารมณ์ที่อาจจะบังคับตัวเองได้
แต่ไม่สามารถบังคับใครๆ ได้
ปล่อยตัวปล่อยใจให้เป็นไปตามธรรมชาติ
มุ่งมั่นทำความดี มีน้ำใจ
แล้วความรักก็จะล่องลอยมาหาเอง
อะไรที่ได้มาจากการยื้อแย่ง
ไม่น่าจะมีค่ามากเท่าที่ได้มาด้วยความสมัครใจ
เมื่อได้มาแล้ว ก็จงรู้จักรักษาเอาไว้
เพราะ.... การรักษาความรักให้ดำรงอยู่นั้น
ยากพอๆ กับการได้มา...
...แต่ละคืนวันที่ผันผ่าน
...มีเรื่องราวหลากหลายให้ค้นหา
...วานนี้ พรุ่งนี้ มินำพา
...เพียงรู้ว่า ทำวันนี้ให้ดีก็เพียงพอ
...มีความสุขกับทุกจังหวะของชีวิต

อ่านแล้วซึ้ง ได้อารมณ์ เพราะในชีวิตของคนเรา เราอาจจะรักใครหลายคนก็ได้ แต่รักที่ละคน แต่เราคงไม่หวังอะไรว่าเขาจะรักเราตอบหรือเปล่า ขอแค่ได้รักเขาก็พอ เราก็มีความสุขแล้ว
หลังจากไปส่งน้องนุ๊กขึ้นรถไฟกลับเชียงใหม่ ตอนเที่ยงคืน....
น้องเนก็ขึ้นนอน.... ส่วนน้องนนท์ ก็นอนบ้านคุณยายตามปกติ.... ทำอะไรดีล่ะ
ก็สะสางงานนะซิ งานรออยู่ 3 งานใหญ่... เริ่มด้วยงานนี้...
* สรุปโครงการ ค่ายโครงงานวิทยาศาสตร์ ฯ ที่ผ่านมาเมื่อ 4-6 ส.ค.53 ก็นั่งทำงานอยู่คนเดียว เลยต้องมีเสียงเพลงเป็นเพื่อน.... เจอเพลงนี้เข้า ไม่ได้ฟังคุณรัดเกล้าร้องเพลงมานานเหมือนกัน.... เพราะมากๆ เลยเขียนบันทึกเรื่องไม่เสียเลย..
....แต่ บางคนอาจไม่ชอบ... ไม่เป็นไรค่ะ ค่าแวะทักทายกันหน่อยก็พอ...
หวาน ซึ้ง ปนเศร้า
ฟังแล้วได้อารมณ์ดีค่ะ
สารภาพไปเลย...ถ้าจริงใจ
สวัสดีค่ะพี่ครูใจดี
สุขภาพเป็นอย่างไรบ้างคะ..เป็นกำลังใจให้ดีวันดีคืนนะคะ....หากสารภาพความรักสำหรับกระแตนั้น...
..ความรัก..มักมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง..
..เพียงแต่ว่า..คำตอบนั้น....
....มักมีอยู่ที่เราเพียงข้างเดียว....
คิดถึงเสมอค่ะ...
* คิดถึงเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะ
ฟังเพลงจบแล้ว...เลยไม่รู้ว่าเขาคนนั้นเป็นใคร
แม้ว่าฉันจะรักเธอสักเพียงไหน....ก็ไม่บอก
ทำให้ต้องมาร้องเพลงบอก...คืออารมณ์ของนักแต่งเพลงค่ะ
ถ้าเป็นชีวิตจริง ควรเปิดเผยค่ะ
รัก ก็บอกเลยว่า ฉันรักเธอนะ ...อิ..อิ..
ความรักเป็นสิ่งที่สวยงามนะ ...
ขอแค่ได้รักก็พอ... ซึ้งไหมคะนี่ ^____^
นั่นซิคะ....
ฟังเพลงจบแล้ว...ก็ยังไม่รู้ว่าเขาคนนั้นเป็นใคร?
แม้ว่าฉันจะรักเธอสักเพียงไหน....ก็ไม่บอก
แล้วถึงบอกไป... ยังบอกให้เขาคนนั้นลืมมันไปเสียอีก..เฮ่อ... เศร้า .....
เป็นความสุนทรีย์ของบทเพลงค่ะ.... คิดไม่ออกก็บอกเป็นเพลง
แต่บางทีในชีวิตจริงก็คล้ายกันนะ....
บางครั้งก็บอกไม่ได้... ด้วยเหตุและองค์ประกอบอื่นอีกมากมาย
ขอบคุณมากค่ะ
* คงยกที่จะเป็นแบบภาพนี้....
สวัสดีค่ะ
โอ้โฮ...วันนี้คุณครูใจดีมาแบบหวานๆ...ซึ้งๆ ความรักบางครั้งบางทีก็ไม่มีเหตุผลค่ะ...แต่ความรักก็เป็นสิ่งสวยงามมิใช่หรือ...ก็เคยได้ยินเหมือนกันนะคะว่า...ความรักทำให้คนตาบอด อิ อิ...
มีความสุขมากๆนะคะ
ก็อยากจะสารภาพหรอกนะ..รักนะ..
แต่ก็ดูสารรูป..ตัวเองแล้ว...
แค่คนตัวเล็ก ๆ คงไม่อยู่ในสายตา...
ได้แต่หวังว่า..คงอยู่ใน..เช้า ยาย..บ้าง...555
เรียนไม่แสดงตน
* ขอขอบคุณมากนะคะ ที่เข้ามาอ่าน มาฟังเพลง "สารภาพ"
* สงสัยว่าผู้ไม่แสดงตนจะอินไปกับบทเพลงนะคะ.....
* แค่คนตัวเล็ก ๆ คงไม่อยู่ในสายตา...
" ไอ้หญ๋า... เลยจับได้ว่าท่านคือใคร ฮ่าๆๆๆๆ..."
* สบายนะคะ หายหน้าหายลายพิมพ์ ไปนานเลยนะ
* ครูใจดีว่าตัวเองหายไปนายแล้ว ท่านยังหายนานกว่าๆๆๆๆๆ
* เดี๋ยวจะขอตัวก่อนค่ะ จะเข้าไปทำงานที่โรงเรีรยนซักหน่อย เอกสารที่หอบมาทำ ไม่ครบถ้วน ต้องกลับไปซะสาง...
* บายค่ะ....
* แสดงตนออกมาเถอะ.. ไม่ใช่ผู้ร้ายซักหน่อย หุ หุ
คุณครูใจดี ครับ
หลงเข้ามาบล็อกคุณครู...หลายวัน
เหมือนตกกับดัก...โงหัวแทบจะไม่ขึ้น
ขอบคุณมาก ๆ ครับ
มาสารภาพความในใจ ได้ยินมั๊ย บอกแล้วนะ
(ใครงานยุ่งนะช่วงนี้)
สวัสดีค่ะ ครูใจดีคิดถึงค่ะ
@ ครูยุมาเยี่ยมแล้วค่ะตอนตี ๔ เห็นกำลังโหลดภาพ คิดแล้วเหมือนกันว่าคงกำลังเขียนบันทึกใหม่ กะว่าก่อนนอนจะแว็บ
มาจองที่๑ ให้แปลกใจเล่น พอได้เวลาก็ง่วงสุดๆเลยค่ะ ครูยุมีเอกสารต้องตรวจ ๔๙ หน้า ขอผลัดฝ่ายวารเค้าว่าเช้าๆ
จะตรวจให้ แต่ก็ขอแว็บหน่อยก่อนคิดถึงใครคนหนึ่งจึงต้องมาเยี่ยม คงจะนอนพักแน่ๆเจ้าของบล็อก พักผ่อนให้มากๆ
น่ะค่ะ โดนแมลงอะไรกัดค่ะ แน่นอนเลยค่ะถ้าว่าแพ้ น่าเป็นห่วงน่ะค่ะ
@ เรื่องไปบ้านฉาง ดีจังน่ะค่ะคุณหมอที่ฝังเข็มอยู่บ้านฉาง บ้านพลาห่างบ้านฉาง ก็ประมาณจากลับแลเข้ามาในเมืองค่ะ
บ้านครูยุหาง่ายค่ะ อยู่ข้างอนามัยบ้านพลาค่ะถามใครก็รู้จักค่ะ เวลาครูยุไปยังจ้างให้มอเตอร์ไซด์รับจ้างขี่นำเลยค่ะ (เรื่อง
นี้จี้มาก) โดนแซว บ้านตัวเอง แต่ไปไม่ถูก..ฮ่าๆ ครูยุจะให้น้าสองคนที่เป็นแม่บ้านไปบ้านพลาอาทิตย์หน้าค่ะ ปิดไว้นาน
ให้ทำความสะอาดแอร์ด้วย ห้องด้านหน้ามีแอร์ ห้องด้านหลังพัดลมค่ะ ห้องรับแขกกับครัวอยู่ชั้นล่าง ของในบ้านมีพร้อม
ทุกอย่าง มีเตาอบเล็กใช้ไฟฟ้า บ้านติดกันใจดีค่ะ เค้าจะดีใจถ้ามีใครไปพักที่บ้านครูยุ ได้มีเพื่อนทักทาย สนิทกับแม่บ้าน
ครูยุมากค่ะ ครูใจดีไปวันไหนบอกน่ะค่ะ จะไปเที่ยวกันก่อนก็ได้ค่ะ ยินดีต้อนรับค่ะ
@ อ่านบันทึกนี้ ของครูใจดีแล้วซึ้งค่ะ รักมีหลายแบบ รักพ่อ-แม่ รักพี่-น้อง รักเพื่อน รักลูก ฯลฯ แต่ถัารักแฟนไม่มีล่ะค่ะ
เพราะยังมีสองหนุ่มAlexanderกับ Stefan ที่หยุดไว้แค่นี้ ....ดีกว่าน่ะค่ะ
สุขสันต์วันหยุดพักผ่อนให้มากๆน่ะค่ะ สุขภาพแข็งแรงค่ะ
ระลึกถึงเสมอค่ะ