เนื่องในวันแม่แห่งชาติ ขอนำบทกลอนนี้มาลงบันทึกอีกครั้ง เพื่อเตือนสติตนเองว่าแม่ยังอยู่ในใจตลอดไป ถึงแม้แม่จะจากไปนานมากกว่า 40 ปีแล้วก็ตาม

             “พระคุณแม่”

 

                 พระคุณแม่หายากแม้นในแผ่นภพ

                 ลูกเคารพสุดกล่าวมากยาวหลาย

                 พระคุณล้นพ้นจะตอบมอบเรียงราย

                 ยังมากมายไม่รู้สิ้นกลิ่นน้ำนม

          พระคุณแม่แท้เที่ยงเลี้ยงลูกน้อย

          ครั้งยังด้อยเดียงสาคราปฐม

          จนโตใหญ่แม่ยังสร้างทางอบรม

          อยากจะชมชี้ถางทางดีงาม

                  เมื่อลูกเศร้าแม่ก็เศร้าคราวลูกทุกข์

                  แม่ช่วยปลุกปลอบใจเฝ้าไต่ถาม

                  ไม่ให้หลงดงชั่วทำตัวทราม

                   พยายามกอร์ปกรรมทำสิ่งดี

          แม้แม่จากไปนานมานยังคิด

          สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วหนสากลนี่

          ช่วยให้ท่านจงเกษมความเปรมปรีดิ์

          ไปสู่ที่ชั้นพรหมชมวิมาน

                    เกิดชาติใดให้ใกล้ได้เป็นลูก

                    จิตพันผูกอยู่กับแม่แผ่สุขศานติ์

                    จนบัดนี้ยังสถิตสนิทนาน

                     พระคุณท่านก็ไม่หมดจะทดแทน

                       ธนา   นนทพุทธ  

                                               จักสานอักษรเมื่อ  ปี  2514