๒. วัตถุประสงค์ในการแต่ง
             บทพระราชนิพนธ์แปลเรื่องโรเมโอและจูเลียตนี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเพื่อพระราชทานแก่สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดีศจีพระวรชายาและเพื่อให้มีวรรณกรรมในภาษาไทยเพิ่มขึ้นอีก
                อาวุธ เงินชูกลิ่น(๒๕๔๓) กล่าวไว้ในคำนำ โรเมโอและจูเลียต ฉบับพิมพ์ครั้งที่ ๑๐ ว่า
                โรเมโอและจูเลียต เป็นพระราชนิพนธ์แปลในพระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราวะ พระมงกุฎเกล้าเจ้าแผ่นดินสยาม รัชกาลที่ ๖ แห่งราชวงศ์จักรี ซึ่งทรงแปลและประพนธ์เป็นภาษาไทยจากต้นฉบับบทละครของ วิลเลียม เชกส์เปียร์ ชาวอังกฤษ เมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๑ มิถุนายน ๒๔๖๕ ณ พระที่นั่งพิมานปฐม พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม จนเสร็จสมบูรณ์ในวันศุกร์ที่ ๒๒ กันยายน ศักราชเดียวกัน ณ พระที่นั่งไวกูณฐ์ทิพยสถาน พระราชวังพญาไท แล้วทรงคัดบทพระราชนิพนธ์ดังกล่าวพร้อมด้วยคำอธิบายเป็นลายพระราชหัตถ์ เมื่อวันอังคารที่ ๓ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๖๕ พระราชทานแก่สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจีพระวรชายา....
               
และในพระราชนิพนธ์คำอำนวยมีความว่า
                                               
                      “บทกาพย์ละครของ                      กวิเลิดประเสริฐศรี
                 เชกส์เปียร์ปะริญมี                              กิติเลื่อง ณ โลกา
                        กล่าวเรื่องอุภัยพง                       ศะบุราณวิวาทา
                 มีบุตระสองรา                                   ฤดิรักษะโดยธรรม
                        แต่แสนจะสงสาร                        รติพรากเพราะเวรกรรม
                 รับบาปบิดาทำ                                  กลิลาญประหารกัน
                        หนุ่มสาวก็จำพราก                      จรจากสมรผัน
                 จนปราศะชีวัน                                   บ่มิเสื่อมมโนสมร
                        ฃ้าเพียรประพนธ์บท                     วรนาฏะกากร
                 เพื่อเพิ่มวรักษร                                  ณ สยามะภาษา
                        ฃ้าขออำนวยให้                          วรราชะชายา
                 พระอินทระศักดิ์นา                              ริศจีวิไลยวรรณ
                        เพื่อเป็นพยานรัก                         ฤดิร่วมสิเนห์กัน
                 ยืนจนประจบพรร                                ษะชิวีดนูสลาย

เค้าโครงเรื่องและเนื้อเรื่องย่อ


๓. เค้าโครงเรื่องและเนื้อเรื่องย่อ
          โครงเรื่อง คือกลวิธีการเชื่อมโยงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องให้ดำเนินต่อเนื่องเป็นเรื่องราวอย่างมีเหตุผลตั้งแต่ต้นไปจนถึงจุดจบของเรื่องและทำให้เกิดผลตามความมุ่งหวังของผู้แต่ง (สายทิพย์ นุกูลกิจ. ๒๕๔๓:๑๐๒)
โดยทั่วไปโครงเรื่องจะมีส่วนประกอบดังนี้
            ๑. การเปิดเรื่อง (The opening) คือการเริ่มต้นเรื่องถือว่าเป็นตอนที่มีความสำคัญมากตอนหนึ่ง เพราะเป็นตอนที่ช่วยกระตุ้นให้ผู้อ่านสนใจอยากติดตามเรื่องราวต่อไป สำหรับโรเมโอละจูเลียตนั้นผู้แต่งเปิดเรื่องด้วยเหตุการณ์การทะเลาะกันของกลุ่มคนสองฝ่าย คือ ฝ่ายของคาปุเล็ตและฝ่ายของมอนตะคิว ทำให้ผู้อ่านทราบว่าทั้งสองตระกูลมีความบาดหมางกันมานาน
            ๒. การผูกปม (Complication) คือการสร้างข้อขัดแย้งให้เกิดขึ้นกับตัวละครในเรื่องเพื่อให้เกิดการต่อสู้ระหว่างสองฝ่ายขึ้น การผูกปมในเรื่องนี้คือการกำหนดให้โรเมโอและจูเลียตมีความรักต่อกันเป็นรักแท้ที่งดงามซึ่งขัดแย้งกับฝ่ายผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายที่มีเรื่องราววิวาทกันอยู่เสมอ
            ๓. การหน่วงเรื่อง (Suspense) คือการทำให้ผู้อ่านเกิดความกระหายใคร่รู้เรื่องราวในตอนต่อไป หลังจากที่ผู้แต่งสร้างปมปัญหาแล้วก็จะดำเนินเรื่องต่อไปโดยการสร้างเรื่องให้ค่อย ๆ ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ช่วงของการหน่วงเรื่องในโรเมโอละจูเลียตคือ เริ่มต้อนตั้งแต่ตอนที่โรเมโอลอบเข้าไปงานเลี้ยงของมอนตะคิวจนได้พบกับจูเลียต เรื่อยไปจนถึงตอนที่เมอร์คิวชิโอวิวาทกับติบอลล์และฆ่าติบอลล์ตาย
            ๔. จุดสุดยอด (Climax) คือช่วงที่ปมปัญหาทวีความรุนแรงจนถึงขีดสุด หรือเป็นจุดที่ทำให้เรื่องไม่มีทางหวนกลับได้อีก(the point of no return) นั่นคือตอนที่โมเมโอฆ่าติบอลล์ตาย เป็นเหตุให้ถูกเนรเทศจึงต้องจากจูเลียตไป
            ๕. การคลายปม (Denouement) คือช่วงที่ปัญหาต่าง ๆ ที่ผู้แต่งผูกไว้เริ่มคลี่คาย ในโรเมโอและจูเลียตนั้น ผู้ต้องเลือกที่จะคลายปมด้วยความโศกเศร้า นั่นคือตอนที่โรเมโอและจูเลียตแก้ปัญหาด้วยการฆ่าตัวตายตามกันไป
            ๖. การปิดเรื่อง (Close หรือ Conclution) คือการจบเรื่อง ผู้แต่งกำหนดให้โรเมโอและจูเลียตจบลงแบบโศกนาฏกรรม ทั้งสองตระกูลเรียนรู้ที่จะปรองดองกันหลังจากที่โรเมโอและจูเลียตได้สละชีวิตเพื่อความรัก ทุกอย่างจึงกลับมาเป็นปกติสุขดังที่ควรจะเป็น
           

            

เนื้อเรื่องย่อ
                ที่นครเวโรนา ตระกูลมอนตะคิวและตระกูลคาปุเล็ตเป็นศัตรูกันมาช้านาน มีเหตุวิวาทฆ่าฟันกันเนือง ๆ  คืนวันหนึ่งคาปุเล็ตจัดงานรื่นเริงขึ้นที่บ้านของตน โรเมโอบุตรชายของมอนตะคิวลอบเข้าไปในงานและได้พบกับจูเลียตบุตรสาวของคาปุเล็ต ทั้งสองต่างรักกันเมื่อแรกพบ จึงได้แอบไปให้ภาตาลอเร็นซ์แต่งงานให้โดยที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายไม่ทราบเรื่อง เว้นแต่นางนมของูเลียต หลังจากวันโรเมโอก็มีเหตุวิวาทกับติบอลล์ผู้เป็นญาติ
สนิทของจูเลียตและได้ฆ่าติบอลล์ตายเจ้านครจึงเนรเทศโรเมโอไปจากเวโรนา จูเลียตเดือดร้อนเป็นที่เพราะชายอันเป็นที่รักต้องจากไป ซ้ำยังถูกพ่อบังคับให้แต่งงานกับปารีส จึงได้ไปขอร้องให้ภาตาลอเร็นซ์ช่วย ภาตาลอเร็นซ์คิดจะช่วยหนุ่มสาวที่มีความรักอันดูดดื่มจึงได้มอบยาให้ เมื่อกินยานี้แล้วจะหลับเหมือนตายไปชั่วระยะหนึ่ง แล้วภาตาลอเร็นซ์จะรีบแจ้งข่าวไปยังโรเมโอให้มารับตัวจูเลียตไป เมื่อถึงเวลาจูเลียตก็ดื่มยานั้น คาปุเล็ตและภรรยาเศร้าโศกมากที่ต้องเสียบุตรสาวไป และได้นำร่างจูเลียตไปเก็บไว้ที่สุสานประจำตระกูล แต่เรื่องราวกลับผิดคาดเมื่อโรเมโอทราบข่าวการตายของจูเลียตโดยมิได้รับจดหมายจากภาตาลอเร็นซ์ จึงรีบมายังที่เก็บศพแล้วดื่มยาพิษเพราะคิดว่าจูเลียตนั้นสิ้นชีวิตไปแล้วจริง ๆ จูเลียตตื่นขึ้นมาพบโรเมโอตายจึงแทงตัวตายตาม บิดามารดาทั้งสองฝ่ายมากถึงก็โศกเศร้ามาก จึงตกลงจะเลิกวิวาทบาดหมางกันต่อไป