แม่ครับ ผมรักแม่

      ปีนี้เป็นอีกปีหนึ่งที่ผมไม่ได้ไปกราบแม่ในวันแม่ แม่ครับแม้ปากจะบอกว่า “ไม่ต้องมาเยี่ยมหรอกวันแม่ ขับรถไกล ๆ หน้าฝนมันอันตรายวันหยุดนาน ๆ ค่อยมา ใช้โทรศัพท์มาคุยเอาก็ได้” ผมรู้นะครับ ว่าใจจริงแล้วแม่อยากให้ลูกไปเยี่ยม ยังไงผมขอยกยอดเอาไว้เดือนตุลานี้แล้วกันนะครับจะพาเจ้าหลานตัวน้อย ๆ ช่างพูดช่างถามไปเยี่ยมด้วยจะได้ไปกอดแม่ด้วยให้ชื่นใจ  วันนี้ที่บ้านเชียงรายเราเป็นอย่างไรบ้างครับ เจ้าต้นลำไยในสวนที่พ่อดูแล มันคงจะเหงานะครับที่คนเคยดูแลมันหายหน้าหายตาไป แต่ก็ยังมีแม่ไปดูแลแทน แล้วแม่ละครับเหงาบ้างไหม ตั้งแต่พ่อจากไปอย่างสงบเมื่อปีกว่า อย่างที่เราไม่ค่อยได้ตั้งตัว ผมก็ยังเห็นแม่เข้มแข็ง ทำโน่นทำนี่มาตลอด ผมเสียอีกบางครั้งก็คิดว่าตนเองว่าขาดพ่อไปเหมือนขาดความมั่นคงทางใจ มีหลายอย่างที่ผมยังอยากรู้ อยากถามจากพ่อ คิดถึงบ้านที่แพร่ที่พ่อมาดูต้นไม้ต่าง ๆ ให้นะครับ บางครั้งพ่อก็มานานจนแม่ต้องโทรตามกลับไป ก็คนผูกพันกับบ้านเกิดนี่ครับ ตอนนี้บ้านก็คงเงียบเหงา เจ้าต้นไม้ต่าง ๆ ที่ออกลูกออกผลคงเฝ้ารอว่าทำไมที่เจ้าของไม่มาเก็บไปกินเสียที วันแม่ใกล้มาถึงแล้ว ที่ผ่านมาอาจมีบางครั้งที่ผมอาจพูดอะไรตรง ๆ เกินไปบ้าง และทำให้แม่ต้องเสียใจ ก็ช่วงนั้นยังวัยรุ่นใจร้อนนี่ครับ แต่ต่อไปนี้ ผมสัญญากับตัวเองว่าจะเป็นกำลังใจให้แม่แทนพ่อ จะไม่ทำให้ผู้หญิงที่รักและห่วงลูกอยู่เสมอคนนี้ต้องเสียใจ วันแม่นี้อยากบอกว่า "รักแม่มากและตลอดไปครับ" 

มะลิ