ขอได้ดูแลเจ้า ให้พักเซามื้อเจ็บป่วย นอนตื่นสวยด้วยออ่นล้า ขอหยิบผ้าไว้ห่มคีง

หลับพักพิงอิงหลังอ้าย พอสบายคลายล้าเหมื่อย สายลมเอื่อยพัดกายหน้า แนมเบิ่งฟ้าฝ่าแจ่มใส

บ่หวนไกลไปจากเจ้า ให้พักเซาเฝ้าตักอุ่น แทนหมอนหนุนถ้าอยากได้ ตอนส่วงไข้ได้เบิ่งแยง

หยุกยาแพงตามคุณค่า บ่เกินค่าทางหัวใจ นอนหลับไหลให้ซ่างซา อย่าได้ป๋ากุมมืออ้าย

หวังแต่หายกายป่วยไข้ บีบนวดไหล่พอบรรเทา อยู่เป็นเงาเฝ้ารักษา เก็บห่วงหาไว้เคียงน้อง

เจ้าเป็นคลองอ้ายเป็นน้ำ เจ้าเป็นหนามอ้ายเป็นป่า ซ่อยรักษาสมดุลไว้ คือใจนี้ที่ห่วงกัน