การใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันด้วยความไม่ประมาท
"ไม่ว่าบนท้องฟ้า
ไม่ว่าท่ามกลางสมุทร
ไม่ว่าในหุบเขา
ไม่มีสักแห่งเดียว
ที่คนเราอาศัยอยู่แล้ว
จะหนีพ้นความตายได้"
.............................พุทธวจนะ...........................
จากหนังสือ "หัวใจสีขาว" ของคุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย
ช่วงต้นสัปดาห์ของเดือนนี้ครูและนักเรียนระดับม.๕ ได้รับข่าวที่ทำให้เศร้าใจคือ เราสูญเสียศิษย์ นักเรียนสูญเสียเพื่อนอันที่เป็นที่รัก ที่สำคัญแม่สูญเสียลูก ด้วยสาเหตุที่ใครๆไม่คาดคิด ทำให้ครูนกได้รับถ้อยคำจากศิษย์และเพื่อนครูอย่างหลากหลาย
-
ช่วงนี้หนูยุ่ง หนูเลยไม่ได้คุยกับเขา(ที่จากไปแล้ว)เลย ถ้าหนูรู้แบบนี้ หนูจะ.....
-
หนูน่าหาเวลาจะไปเยี่ยมเขา....
-
ทำไมป่วยแค่นี้ต้องถึงขั้นตายเลยเหรอ....
ครูนกเองมักจะพูดกับศิษย์เป็นระยะว่า...ทำทุกอย่างให้เต็มที่
ผลจะออกมาเป็นอย่างไรไม่ว่าบวกหรือลบก็ต้องยอมรับให้ได้
พยายามใช้ทุกวินาทีกับคนที่เราคิดว่ารักเขา
หรือเขารักเราในเชิงบวกทั้งวาจา การกระทำ และใจ
ความเสียใจของเราจะได้บรรเทาได้ด้วยการกระทำของเราเอง
ในความคิดของครูนกผู้ที่จากไปมีความสุขแล้ว
แต่ผู้ที่ยังคงอยู่ทำอย่างไรจะกำหนดเป้าหมายชีวิต
และดำเนินไปสู่จุดนั้นได้อย่างมีความสุข และมั่นคง
โดยไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับใคร

สวัสดีค่ะ
ครูนกครับ ประโยคและภาพที่นำมาเสนอนั้น อ่านและชมแล้ว จิตใจตั้งมั่นดีแท้ ในรายละเอีนดของผู้คนต่างๆ นั้น อ่านแล้วได้ข้อคิดพิจารณาดีนัก ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ พี่ครูคิม
ครูนกก็ต้องเตือนตนเอง...ทุกวี่ทุกวัน....เสื้อยังมาไม่ถึงค่ะ....คงจะมาถึงในอีกไม่ช้านี้ละค่ะ
กราบสวัสดีค่ะ คุณครูหยุย
ขอบคุณค่ะที่แวะมาร่วมพิจารณา.....เหตุการณ์รอบๆตัวเรานะค่ะจะสอนเราไปเรื่อยๆ หากแต่เราไม่รู้เท่าทันสิ่งที่เกิดขึ้นนะค่ะ....ครูนกเลยต้องพยายามๆๆๆๆ รักษาสติ และหวังว่า ศีล สมาธิ และปัญญาจะตามมาค่ะ
สวัสดีค่ะ
*** ใช้สติ เป็นตัวกำหนด...เส้นทางแห่งชีวิต
*** ขอบคุณครูนกค่ะ
เห้อ
เสียใจกับเพื่อนบิวจริงๆๆค่ะ
บ้างไกล้เรือนเคียงกันแท้ๆ
ชอบประโยคที่ว่า
"พยายามใช้ทุกวินาทีกับคนที่เราคิดว่ารักเขา หรือเขารักเราในเชิงบวกทั้งวาจา การกระทำ และใจ ความเสียใจของเราจะได้บรรเทาได้ด้วยการกระทำของเราเอง"
ขอบคุณค่ะ ครูนก
สวัสดีค่ะ คุณกิติยา....ใช้เลยค่ะ..สติคือเครื่องประดับกายที่ควรพกพามากที่สุดของที่สุดค่ะ
สวัสดีค่ะ เหนือกาลเวลา....เรื่องที่เกิดรอบตัวเราคือเครื่องมือในการเรียนรู้ของเราค่ะ
สวัสดีค่ะ
ครูนก ไม่เจอที่โรงเรียนนเลย ไปเที่ยวที่ไหนมาค่ะ
ก็... รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ ><
"เศร้าใจใยเพื่อนรักต้องลาจาก ฤๅเราพบเพื่อพรากให้โหยหา
หมดโอกาสยึดยื้อซื้อเวลา ขอเพื่อนสุขบนฟ้านิจนิรันดร์"
ทำไมบทเพลงแห่งความเศร้ามันช่างยาวนานเหลือเกิน...บิวจะอยู่ในใจของพวกเราตลอดไปค่ะ
สวัสดีค่ะ เหนือกาลเวลาและน้ำค้าง
ผู้ที่จากไป....มีความสุขเป็นนิรันดร์
ส่วนผู้ที่ยังยืนอยู่บนโลกใบนี้...ต้องอดทน ต่อสู้...กันต่อไปค่ะ....
สวัสดีค่ะ พี่ดาวเรือง
- ปีนี้วันแม่แห่งชาติ....ค่อนข้างจะเงียบสำหรับนกค่ะ.......น้องชายเขามารับแม่ไปอยู่กทม...มาตั้งแต่ช่วงเช้าพรรษา....เป็นช่วงหนุ่มๆเอาใจแม่กันค่ะ.....โปรแกรมเที่ยวของแม่เขามีอยู่ทุกวัน...สำหรับนกทุกวัน..เป็นวันของแม่อยู่แล้วค่ะ
และลูกศิษย์ที่จากไปโดยไม่ทันร่ำลานับสิบคน
ไม่มีสิ่งใดแน่นอน จึงควรทำวันนี้ให้ดีที่สุดไม่ประมาทมัวเมาในชีวิตนะคะ
สวัสดียามเย็นค่ะ ครูนก
วันแม่ปีนี้หนูมีทั้งเรื่องที่ดีใจและเสียใจไปตามๆกันเลยคะ
ดีใจที่แม่และครอบครัวมาหาที่หอได้ไปเที่ยวด้วยกัน
แต่เสียใจที่เขาก็ต้องกลับไป และหนูก็ต้องอยู่คนเดียวเหมือนเดิม
T T
แล้ววันแม่ของครูนกเป็นไงบ้างค่ะเนี่ย ?
รักษาสุขภาพด้วยน่ะค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณ ชำนาญ เขื่อนแก้ว
คนปัจจุบันสามารถเลือกเกิดได้...ทั้งเวลาและสถานที่ (หากปัจจัยเอื้ออำนวย) แต่สิ่งที่เท่าเทียมกันคือเวลาจาก หรือละสังขารไป...เกินเลือกหรือบอกได้ค่ะ
สวัสดีค่ะ เหนือกาลเวลา
อ้าวเป็นเด็กหอรึเรานะ......เรื่องดีใจเสียใจเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต ถ้าพบกันแล้วจากเพื่อมาพบกันใหม่ ครูก็ว่าน่ายินดีอยู่นะค่ะ.....เพราะอีกหลายๆคนพบแล้วจาก...แล้วก็ไม่มีโอกาสพบกันอีกนะค่ะ