ผมว่าการยืดอกแล้วยอมรับความผิดพลาดนั้น แล้วก็มุ่งมั่นที่จะก้าวเดินต่อไปน่าจะเป็นหนทางที่ดีที่สุดนะครับ...

            การเรียนในระดับที่สูงขึ้นจำเป็นต้องใช้ทักษะต่าง ๆ มากขึ้นด้วยนะครับ โดยเฉพาะ ทักษะการจัดการตนเอง ทั้งในแง่ของการจัดลำดับความสำคัญก่อนหลังของงานที่ได้รับมอบหมาย การบริหารจัดการเวลา การหาความสมดุลย์ระหว่างการเรียนกับชีวิตส่วนตัว รวมทั้งทักษะอื่น ๆ ที่สำคัญไม่ว่าจะเป็นทักษะการคิดอย่างเป็นระบบ รวมถึงทักษะการถ่ายทอดและนำเสนอเพื่อให้คนอื่นเข้าใจในสิ่งที่เราคิดด้วยนะครับ...

 

            แต่ก็มีอีกทักษะหนึ่งที่สำคัญมาก ๆ ก็คือ ทักษะการจัดการความครียด ของตัวเองที่เกิดขึ้นจากการเรียนนะครับ โดยเฉพาะความเครียดที่เกิดขึ้นเมื่อทำงานที่ได้รับมอบหมายไม่ทัน หรืองานที่ออกมาไม่ได้คุณภาพอย่างที่ตัวเองตั้งใจไว้ ซึ่งคนแต่ละคนก็มีวิธีการจัดการกับความเครียดของตัวเองที่ต่างกันนะครับ...

 

              

            สำหรับบางคนก็บอกกับตัวเองว่าเราทำดีที่สุดแล้วภายใต้เงื่อนไขและขีดจำกัดบางประการของตัวเรา พวกเขาก็จะไม่รู้สึกเครียด สำหรับบางคนก็เลือกที่จะทำงานอย่างเต็มที่ เต็มกำลังที่สุด และเมื่อส่งงานเรียบร้อยก็เลือกที่จะไปเที่ยวพักผ่อนเพื่อชาร์จแบตเตอรี่ให้กับตัวเองและเพื่อเตรียมความพร้อมให้กับตัวเองสำหรับงานชิ้นต่อ ๆ ไปที่กำลังจะเข้ามาด้วย ซึ่งถือว่าเป็น การจัดการกับความเครียดในเชิงที่สร้างสรรค์ นะครับ...

 

           แต่ก็มีบางคนนะคนนะครับที่ไม่สามารถจัดการกับความเครียดของตน อย่างสร้างสรรค์ได้ เมื่อเกิดความเครียดขึ้นก็เกิดความรู้สึก โทษตัวเองและเลือกใช้วิธีหนีปัญหา ซึ่งการลือกใช้วิธีนี้นอกจากไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาแล้ว กลับเป็นวิธีทีเพิ่มความยุ่งยากและซับซ้อนให้กับปัญหาเดิมมากขึ้นด้วยนะครับ ยิ่งไปกว่านั้นยังอาจก่อให้เกิดปัญหาอื่น ๆ ตามมาอีก...

 

 

          สำหรับผมแล้วไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเรียนหรือการทำงาน เราคงต้อง ประมาณและประเมินความสามารถของตัวเราเอง ว่าเรามีความสามารถในเรื่องนั้น ๆ มากน้อยเพียงใด และก็ทุ่มเทและตั้งใจทำงานเหล่านั้นให้เต็มความสามารถที่เรามีภายใต้ระยะเวลาที่กำหนดนะครับ ส่วนผลลัพธ์ที่ออกมาจะเป็นเช่นไร เราก็คงต้องพร้อมที่จะยอมรับมันนะครับ...

 

           และหากผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นไม่เป็นที่น่าพอใจเราก็คงต้อง "ปล่อยวาง" และเก็บประสบการณ์นั้นไว้ปรับปรุงงานในชิ้นต่อ ๆ ไปของเรานะครับ เพราะการจมปรักอยู่กับความผิดพลาดที่เกิดขึ้น นอกจากจะไม่ทำให้เกิดประโยชน์ใด ๆ แล้ว หากปล่อยไว้นานเข้ามันย่อมส่งผลร้ายกับตัวเราเองนะครับ ผมว่าการยืดอกแล้วยอมรับความผิดพลาดนั้น แล้วก็มุ่งมั่นที่จะก้าวเดินต่อไปน่าจะเป็นหนทางที่ดีที่สุดนะครับ...