245.บุญช่วย นกเขาที่ช่วยได้แค่ 11 วัน
ได้ช่วยนกเขาไว้ ให้พ้นจากแมว ที่อยู่แถวนั้นหลายตัว โดยเจ้าหนอนที่มาอยู่บนต้นมะนาว พาไปพบ โดยปรกติแล้วเป็นคนไม่ชอบหนอน กลัวหนอน ไม่ว่าจะตัวเล็กตัวใหญ่ หากยกทัพมากินใบไม้ก็เรียกคนช่วยจับออกจากต้นไม้ โดยเร็ว....
แต่เมื่อ 25 กค.53 เห็นหนอนสีเขียว ตัวนี้กลับไม่เรียกใครมาจับ แต่ไปนำกล้องมาถ่ายรูปแต่ถ่ายอย่างไรก็ไม่ชัด ก็ดีอย่างที่ไม่ชัดๆแล้ว ดูไม่น่าชมอีก แล้วยังกล้าจับ โดยใช้หนังสือพิมพ์จับเพื่อไปปล่อยริมฟุตบาท ที่มีหญ้า เมื่อปล่อยเสร็จ ก็เก็บภาพดอกชบาชูดอกงาม ข้ามเขตไปที่หญ้า เห็นเจ้านกเขาก็รีบถ่ายรูปแต่มันนิ่งไม่บิน จึงรีบนำกลับบ้าน ผ่านคนรู้จัก บอกจับมาทำไมไม่กลัวหวัดนกหรือ ก็บอกไปว่าไม่กลัว ไม่เป็นไรหรอก ...
หนอน บนต้นมะนาวที่ใบและดอกโดนหนอนตัวอื่นๆกินเรียบหมดนานแล้ว และมะนาวต้นนี้ก็ยังมีดอกและลูกจิ๋วๆ 1 ลูก รอดพ้นจากหนอน ก็ลุ้นให้ลูกโตค่ะ
ดอกชบาดอกสีแดง
รากสด รสเผ็ดร้อน สรรพคุณ ตำพอกแก้พิษฝี ฟกช้ำบวมรับประทานขับน้ำย่อย เจริญอาหาร สีของดอกใช้ เป็นสีผสมอาหารได้
นกเขา น้องป่านตั้งชื่อให้ว่า "บุญช่วย "
ทาน้ำมันมะพร้าว เพื่อฆ่าเชื้อโรค เพราะขนที่หลังมันหายไปมาก ไม่ว่าผิวคนหรือสัตว์หากอยู่ช่วงที่อักเสบและมีเชื้อโรค ทาน้ำมันมะพร้าวแล้วแดงดูน่ากล้ว แต่เมื่อความอักเสบหรือเชื้อโรคตาย ทาน้ำมันมะพร้าวครั้งต่อไปก็จะไม่แดงจนน่ากลัว
ตอนแรก ดีใจที่บุญช่วยกินข้าว กินน้ำได้ดูมันแข็งแรงขึ้น และเมื่อวานทำท่าจะบินได้ เช้านี้ก็ทาน้ำมันอีกครั้งและสังเกตดูมันยืนแล้วจะล้ม จึงพี่งเห็นว่า ขามันฉีกตรงขาพับด้านใน และดูมันผอมแห้งไม่มีแรง อาจจะเพราะมันออกแรงมาก ที่ทำท่าจะบิน แล้วแผลอักเสบมากจากที่เข้าใจตอนแรก ว่ามันไม่มีแผล เพราะมันยืนบนกิ่งไม้ได้อย่างดี ดูแลที่หลังอย่างเดียวและไม่ได้ให้ยากิน
และแล้วบุญช่วยก็ตายจากไป อย่างน่าสงสาร นำไป ฝั่งไว้ที่ต้นเฟื้องฟ้า บอกบุญช่วยว่าไปเกิดใหม่ ที่เป็นชีวิตที่สุขสบาย ก็เป็นเวลา 11 วัน ที่ได้คุยกับเจ้าบุญช่วย ฟังตาแป๋ว เจ้าบุญช่วยก็ได้ยินเสียงเพื่อนๆขัน ทุกวัน บริเวณรอบบ้าน มีนกเขาหลายตัวส่งเสียงขันให้ได้ยินทุกวัน ต่อไปก็คงจะคิดถึง เจ้าบุญช่วย เสมอ เวลาเพื่อนๆมาส่งเสียงขัน.....
สิ่งมีชีวิตเกิดมาแล้ว.......ก็ต้องตาย
เพียงจะตาย......แบบไหนเท่านั้น
ขอให้คิดว่า เป็นสิ่งที่......ธรรมดามาก
ของทุกชีวิตที่......ต้องพบเหมือนกัน
*****เชิญคลิกชม...ชีวิตเกิดใหม่แล้ว แม่ช่วยไว้ได้ อย่างน่าทึ่ง
http://gotoknow.org/blog/saynumtiwangdee/381164
ชอบและรักดอกชบาแดงมากๆ
ขอบคุณมากค่ะ
มาอนุโมทนาที่คุณดาใจดีช่วยเหลือ นกบุญช่วย ให้มีความสุขและได้รับความอบอุ่นก่อนตาย..เขาไปสบายแล้วด้วยสำนึกในบุญคุณนะคะ..
..มีนกที่บ้านมาฝากค่ะ..ตัวนี้บินมาจิกข้าวปลาอาหารที่พี่โปรยให้ทุกเช้าค่ะ...วันไหนโปรยข้าวช้า ..จะเดินไปมารอๆค่ะ..
สวัสดีค่ะคุณครูอ้อย
ค่ะเวลาเห็นดอกชบา ดาก็จะคิดถึงคุณครูอ้อยค่ะ
เพราะจำได้เสมอว่าคุณอ้อยชอบดอกชบา
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่
นำนกเขาตัวสวยมาก มาฝากดา ขอบคุณมากค่ะ เป็นนกที่เชื่องนะคะ เลี้ยงเจ้าบุญช่วย 11 วัน ก็เลยทราบ ตอนนี้ก็มี เจ้าบุญรอด อีกตัวค่ะ เพื่อนบ้านกำลังเลี้ยงไว้มันตกลงมา ยังบินไม่ได้ไม่ทราบว่าเป็นนกอะไร ตัวใหญ่ตั้งแต่ยังเล็ก กำลังหัดบินค่ะ เมื่อวานก็บินมาเกาะแขนและมือดา น่ารักมากค่ะ
โชคดีของเจ้าบุญช่วยค่ะพี่ดา เลือดแดงฉาน น่ากลัวจริงพี่ดา
ดอกชบานี่หัวหน้าเค้าเอาไปทำน้ำดื่ม สีออกมาสวยเชียวค่ะ แต่รสชาติ อ้ายหยา ไม่รำค่ะ สู้น้ำมะเกี๋ยงบ่ได้เลยเจ้า ;)
สวัสดีค่ะพี่กานดา
ได้ช่วยนกได้ทำบุญค่ะ
ดกชบาสวยมากค่ะ
-สวัสดีครับคุณกานดา
-มาดู "บุญช่วย" ครับ
-แต่....."สิ่งมีชีวิตเกิดมาแล้ว.......ก็ต้องตาย
เพียงจะตาย......แบบไหนเท่านั้น
ขอให้คิดว่า เป็นสิ่งที่......ธรรมดามาก
ของทุกชีวิตที่......ต้องพบเหมือนกัน"
-สนใจเรื่องน้ำมันมะพร้าว
-หากมีโอกาสคงจะได้ไปขอข้อมูล/ศึกษาบ้างนะครับ
-ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะน้องpoo
ไม่ใช่เลือดนะคะ ผิวของนกมีเชื้อโรคอักเสบแดง พอโดนน้ำมันมะพร้าว ก็ยิ่งแดงไปรักษา เพราะน้ำมันมะพร้าวมี กรดลอริก ฆ่าเชื้อโรค การอักเสบ ก็จะค่อยๆหายไป
ดอกชบานำมาทำน้ำดื่ม ไม่อร่อยหรือค่ะ หากเพิ่มมะนาวลงให้มีรสเปรี้ยวหรือต้นใส่สมุนไพรอื่นลงไปด้วยเช่น ใบเตย ตะไคร้ ฯก็จะอร่อยขึ้นค่ะและได้สารอาหารเพิ่ม สีต่างๆที่มีประโยนช์จะอยู่ในแก้วเดียวกัน ค่ะ ลองทำดื่มใหม่นะคะ
สวัสดีค่ะคุณถาวร
ก็คิดว่ามันไม่ตายนะคะ อยู่ๆตายอย่างรวดเร็ว น่าสงสารมันแต่มันก็ได้ไปเกิดใหม่ อาจ ดีกว่าการเป็นนกก็ได้นะคะ
อนิจจังสังขารนะคะ
น้องดาวเคยจับนกมาเล่น
น้องต้องจับปล่อยจากปากเลยค่ะ
สวัสดีค่ะคุณเพชรน้ำหนึ่ง
ยินดีค่ะ ทำง่ายขอให้เริ่มทำครั้งแรกเท่านั้น สอนผู้อื่นได้เลย เพื่อสุขภาพที่ได้จากธรรมชาติ เพราะสูตรที่สอนนั้นได้ น้ำมันมะพร้าว พรหมจรรย์ นะคะ สกัดออกมาสดๆจากหัวกะทิธรรมชาติ บริสุทธิ์ 100% ค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ดาที่คิดถึง
* อย่าพึ่งดุนะคะ วันนี้เข้าค่ายโครงงานวิทยาศาสตร์เป็นวันแรกค่ะ ช่วงที่วิทยากรท่านอื่นบรรยายหนูเลยเข้ามาเขียนอนุทิน เพื่อกันลืมว่าหนูทำอะไรบ้าง โครงการนี้เป็นงานที่ค่อนข้างใหญ่ หนูรับผิดชอบโดยตรงทั้งๆ ที่ไม่ได้เป็นครูวิทยาศาสตร์ แต่ ผอ.ส่งหนูเข้าอบรมเลยต้องกลับมาขยายผล และต้องทำงานร่วมกับ สสส.สวทช. BIOTEC ต่อไปอีกเรื่อยๆ นักเรียนที่เข้าค่ายครั้งนี้ 50 คนค่ะ ตอนนี้เป็นช่วงพักผ่อนตามอัธยาศรัย หนูเลยมีเวลาว่าง อยากมาคุยกับพี่ดา ต่อจากนี้ไปหนูคงเริ่มเข้า Blog แต่คงใช้เวลาแต่ละครั้งน้อยลงเนื่องจากยังไม่หายเป็นปกติ วันนี้ต้องไปพบคุณหมออีกค่ะ นัดไว้ 3 ทุ่มได้ผลอย่างไรหนูจะส่งข่าวให้พี่ดาทราบอีกทีนะคะ
สิ่งมีชีวิตเกิดมาแล้ว.......ก็ต้องตาย
เพียงจะตาย......แบบไหนเท่านั้น
ขอให้คิดว่า เป็นสิ่งที่......ธรรมดามาก
ของทุกชีวิตที่......ต้องพบเหมือนกัน
* พี่ดากล่าวไว้ถูกต้องนะคะ.... ตอนหนูเริ่มปฏิบัติธรรมใหม่ๆ เรียนรู้เรื่องสัจธรรมของชีวิต... ก็เริ่มปลง ว่าวันหนึ่งเราก็ต้องตาย... อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด แต่พอเราตกอยู่ในสภาวะที่เหมือนจะต้องตายจริงๆ.... กลับหวาดหวั่น เพราะยังมีห่วง... ซึ่งก็คือ ลูกๆ และบางทีการกลัวตายนี้มันก็ไม่มีเหตุผล จู่ๆ มันก็เข้ามาสิงอยู่ในใจเอาดื้อๆ หากลำพังชีวิตเราคนเดียวก็ไม่กะไร แต่นึกถึงคนที่อยู่ข้างหลังแล้ว.... เฮ่อ.... สุดท้ายก็ยังละวางกิเลสไม่ได้อยู่ดีนะคะ หนูทำเรื่องบริจาคร่างกายไปแล้วนะคะ คนที่อยู่ข้างหลังจะได้ไม่เป็นภาระ และอย่างน้อยเราตายไปแล้วร่างกายของเราก็ยังเป็นประโยชน์ ดีกว่าเผาทิ้งไปเฉยๆ...
* หนูคุยอะไรเพ้อเจ้ออีกแล้ว ต้องขอโทษนะคะ
* คิดถึงพี่ดาทุกวันค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูป.1
ค่ะนกเป็นสัตว์ที่พี่ดาชอบมากที่สุดค่ะ ชอบมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว ก็ไม่นึกว่าจะได้มาเลี้ยงนกเขา 11 วัน นำมาเล่นได้คงจะเชื่องมากนะคะ
สวัสดีค่ะคุณครูใจดี
ไม่เพ้อเจ้อหรอกค่ะ ความที่เรามีลูก ที่ต้องดูแลให้ขึ้นฝั่งได้อย่างมั่นคง ยังต้องใช้เวลาอีกนาน เราก็ต้องยังต้องมีลมหายใจต่อไป ไม่สบายก็ต้องรักษาให้หาย เพื่อทำสิ่งที่ต้องให้ลูก คุณครูใจดี ลูก 3 คน ที่รักมาก ยังไม่ถึงฝั่งเลย ดังนั้น ต้องด๔แลสุขภาพให้พอดี ให้เวลากับร่างกาย เพราะช่วงเวลาก่อนที่จะไม่สบาย ก็ทำงานหนักทั้งร่างกาย และใจ มาตลอด ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวก็หายแต่เมื่อหายแล้ว ต้องถือครั้งนี้เป็นบทเรียนอีกครั้งที่ต้องมีเวลาพักใหเกบร่างกายบ้าง
การบริจาคร่างกาย และอวัยวะพี่ดาก็อยากไปทำเรื่องบริจาคคิดเหมือนคุณครูใจดี ค่ะแต่ยังไม่ได้ไป ทราบรายละเอียดบ้างแล้ว พี่ดาคิดถึงและเป็นห่วงเสมอค่ะ
ทุกชีวิตบนโลก
มีเกิด แก่ เจ็บ แล้วก็ตาย ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูธนิตย์
ตอนที่ช่วยนั้น ไม่ได้นึกถึงหวัดนกค่ะ แถวนั้นมีแมวหลายตัวและใจคิดเลยว่าน้ำมันมะพร้าวทาผิวมันได้ พอเดินผ่านมีคนทัก หวัดนก เราก็นึกได้เลยว่าเรามีน้ำมันมะพร้าวฆ่าไวรัส หวัดนกได้ จึงไม่คิดกลัวเลยค่ะ น้ำมันมะพร้าวเป็นของธรรมชาติที่ไม่ธรรมดา จริงๆค่ะ ถึงแม้ แต่ละบล็อกเกอร์หยุดพักนานๆมา ก็ยังมีภาพ การแวะเยี่ยมเยียน คุยอยู่ในบันทึก จึงคิดถึงอยู่เสมอ พอเห็นว่าเข้ามาก็ดีใจค่ะ ช่วงนี้กลับมาหลายบล็อกเกอร์ค่ะ ขอบคุณนะคะ
สวัสดีค่ะคุณมนัญญา
เกิด แก่ เจ็บ ตาย ทุกชีวิตต้องพบ เพียงแต่จะช้าหรือเร็ว เท่านั้น และ จะเกิดในแต่ละชีวิต ต่างกัน เพราะ กรรม ของแต่ละคนต่างกัน นะคะ
สวัสดี ครับ คุณกานดา
ความเป็นคนใจบุญใจกุศล
เพียงแค่ได้สัมผัสกันด้วยวิไหนก็แล้วแต่ ถึงได้ว่าเป็นบุญเป็นกุศลซึ่งกันและกัน
สิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้...มีหัวใจเหมือนกัน
อ่านแล้ว อบอุ่นในหัวใจดีแท้
...
ขอบคุณ ที่ได้อ่านบันทึกแบบนี้ นะครับ
เพียงแค่ได้สัมผัสกันด้วยวิธีไหนก็แล้วแต่ ถึงได้ว่าเป็นบุญเป็นกุศลซึ่งกันและกัน