บันทึกการเดินทาง

สองสามวันที่ผ่านหลังจากเข้าพรรษาได้ไม่กี่วัน ได้มีโอกาสไปเยี่ยมเยียนถิ่นน้ำดำ ...แล้วก็เลยถือโอกาสอันดีขึ้นเขา...ตามรอยวิถีแห่งพระอริยะ  กราบคารวะพระอริยเจ้าสายวัดป่า  และถือโอกาสนี้แบ่งปันภาพแห่งการเดินทาง..ให้แด่ผู้ที่สนใจ บางท่านก็อาจจะเคยไปมาแล้ว บางท่านอาจจะไม่เคยเห็น เอาเป็นว่าดูเองก็แล้วกัน

 

“วัด ” หลายคน หมายถึง สถานที่  ซึ่งอันที่จริงความหมายของวัดก็ คือ “ให้ รู้ ”ไปวัดก็เพื่อจะได้ รู้  รู้ในที่นี้ คือ ใจ ตนเองว่าสุขคืออะไร  ทุกข์คืออะไร  เกิดอย่างไร  ดับอย่างไร และจะรู้ได้ก็ด้วยการ ดู ดู ไปที่ใจ (ดู จิต ) ใจที่ รู้ แล้วจะตื่น คือ พ้นจากความหลับ(ไสยะ ) และ พ้นรวมทั้งหลีกออกห่างจากความ หลง (โมหะ ) และเมื่อ ตื่น ขึ้น แล้วจะเบิกบาน ดังความหมายของคำว่า  พุทธ  นั่นเอง

 

ทั้งนี้หลายสิ่งหลายภาพที่เล่าสู่กันฟัง เพียงเพื่อให้ผู้ที่ผ่านเข้ามา อาจจะพบเส้นทางการปฏิบัติเช่นนี้ได้ทราบ  พอเป็นแนวทางไว้เท่านั้น…และบรรยากาศที่ให้เชื่อว่าเป็นวัดอยู่มีความรู้สึกของการได้เข้าวัดมากกว่าการมาท่องเที่ยวในสถานที่แปลกตา

จากพระกลางป่า กลางฝน กลางภูเขา

ภูริวฑฺฒโน

ป.ล. ที่จริงจะลงท้ายชื่อพระอนุวัฒน์ก็ได้เหมือนกันนะ แต่กลัวไม่ได้ใช้ฉายาที่ท่าน

อุปัชฌาย์ตั้งให้น่ะ..ถึงอย่างไรมันก็เป็นสัจจะสมมติที่มนุษย์กำหนดกฎเกณฑ์ขึ้นมาเท่านั้นเอง 

ขอบคุณสถานที่

วัดป่าสักกะวัน

วัดพุทธนิมิตร

อ.สหัสขันธ์ จ.กาฬสินธุ์