เผื่อไม่มีโอกาส...ได้เขียน

อีกไม่กี่อาทิตย์แล้วสินะ...ก็จะเป็นฤดูกาลหรือเดือนแห่งการระลึกถึงพระคุณอันยิ่งใหญ่สำหรับลูกทุกคน…..คงไม่ต้องบอกว่าเป็นวันอะไร ถ้าคน ๆ นั้นยังเป็นคนไทย และนับถือพระพุทธศาสนา...ถูกต้องแล้วครับ เดือนที่ข้าพเจ้ากะลังกล่าวถึงอยู่คือ วันแม่ ที่จะถึงอยู่อีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้า (เผื่อว่าจะไม่มีโอกาสได้เขียน...)

 

รักครั้งแรก...

จากคนแปลกหน้าที่ไม่เคยมีใครเข้าใจอย่างแท้จริงว่า

ทำไม ผู้หญิงคนหนึ่งจึงสามารถทุ่มเทความรักให้เราได้มากมายมหาศาล

โดยไม่มีแม้เงื่อนไข โดยไม่ถามหาอะไรจากเราแม้สักนิดเดียว

 

“แม่” เป็น คำที่ยิ่งใหญ่ ... “แม่” มี ภาระที่หนักหนา ... และ “แม่” คือที่สุด

ของผลงานที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะได้สร้างในหนึ่งชั่วชีวิต นี้

 

ใครๆ ก็อยากมีความรัก ความอบอุ่น ร่มเย็น ในครัวเรือน

แม่ที่ไหนก็รักลูก อยากให้ลูกรัก  ลูกก็อยากรักแม่ อยากให้แม่เข้าใจ และยอมรับ

 

สำหรับคุณลูกทั้งหลาย ที่รู้สึกว่าคุณแม่ไม่รักไม่สนใจหรือชอบบ่นว่า จู้จี้

ลองทบทวนกระบวนการตั้งครรภ์ ฝากท้อง การคลอด การให้นมการเลี้ยงดู ความอดทน ความเสียสละ ความทรมาน ของแม่กว่าจะมีเราในวันนี้ช่วยระลึกบุญคุณของท่านกลับบ้านไปกราบท่านงามๆ

กอดท่านแน่นๆ กัน เถอะนะครับ

 

ขอบคุณ คุณแม่ ที่ให้โอกาสกับข้าพเจ้าได้เกิดมาบนโลกใบนี้

 ขอบคุณ ที่ เป็น แบบอย่าง ที่ดีเสมอมา

ขอบคุณ ที่รักข้าพเจ้าอย่างไร้เงื่อนไข

และข้าพเจ้า รัก แม่ ครับ และจะเป็นผู้ให้ที่ดี

ต่อไปเพื่อเป็นแบบอย่างให้กับคนรุ่นต่อๆ ไป อีกนาน – เท่านาน

 

กลับบ้านวันนี้

คุณลูกกอดแม่

คุณแม่กอดลูกแน่นๆ นะครับ