เรื่องอริยสัจ ๔ อันถือเป็นหัวใจพระพุทธศาสนานั้น ควรพูดถึง หรือ ปฏิบัติอะไร ก่อน หลัง เป็นประเด็นน่าคิด  ที่ทรงตรัส เป็นลำดับว่ามี ทุกข์  สมุทัย  นิโรธ แล้ว ตามด้วย มรรค นั้น ทำไม เรียงแบบนั้น ? ในทางปฏิบัติ ควรเริ่มด้วยอะไรก่อน ? น่าคิดครับ  ได้ไปอ่านบันทึกของ ดร.ประพนธ์ เรื่อง KM กับ อริยสัจสี่ มีอะไรที่เหมือนกัน? และได้แสดงความคิดเห็นต่อท้ายไว้ดังนี้ครับ ...

       .... เห็นด้วยกับอาจารย์ แต่มีส่วนต่างเล็กน้อยครับ ..
 
      การเริ่มกันที่ นิโรธ หรือฉาย ภาพที่พึงปรารถนา คือสิ่งที่เรียกว่า "วิสัยทัศน์" เท่ากับเริ่มด้วยการหาคำตอบว่า เราจะไปถึงไหนกัน  ผมว่าน่าจะ สร้างพลังหรือแรงจูงใจ ได้น้อยกว่า การนำเรื่อง ภาวะที่ไม่พึงปรารถนา คือ ทุกข์ มาพูดกันให้เห็นก่อน ว่า หากปราศจากการจัดการที่ถูกต้อง เหมาะสม แล้ว ความทุกข์ ความเดือดร้อนอะไรบ้าง จะเกิดขึ้น ก็จะทำให้เกิด ความกลัว แล้วต่อด้วยเรื่อง นิโรธ ก็จะแน่นขึ้น เพราะได้เล็งเห็นทั้ง ภาวะที่เป็นโทษภัย และ  ภาวะที่พึงปรารถนา ที่กำหนดไว้ เป็นหัวปลา
       ความมุ่งมั่นที่จะ เดินตามมรรค อันสอดคล้องกับ สมุทัย ก็จะเป็นไปด้วยดี  มีแรงขับทั้งที่เป็น ความกล้า และ ความกลัว มาเสริมกันครับ.