ใต้ฟ้านี้มีเพียงดวงดาวที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ทุกคืนค่ำยังทอแสงสุกสว่างใส

แม้กาลเวลาผันผ่านไปสักเพียงใด

ยังคงเปล่งแสงไกลไปในจักรวาล

 

เหม่อมองดาวทุกคราวบนฟ้ากว้าง

แม้อ้างว้างทางยาวทุกคราวส่งใจสาน

ใต้ฟ้าสวยด้วยหมู่ดาวสกาวนาน

ทุกคืนที่เชยจันทร์หวานดื่มด่ำกับกาลเวลาที่รอคอย

 

เมื่อหนาวใจ ห่มอะไรหนอจึงจะอุ่น

ห่มคำรักคุ้นๆมากับสายลมลอย

ค่ำคืนนี้ใจปวดร้าวเปลี่ยวเปล่าเหงาหงอย

รู้ไหมใครรอคอยให้คืนวันผันกลับมา