ความขัดแย้งในการทำงาน

 

 

 

"ความขัดแย้งในการทำงาน"

 

 

                 จากบันทึกที่ผู้เขียนได้เขียนในเรื่องของ  “ความขัดแย้งในองค์กร” นั้น  ทำให้ได้ข้อคิดเกี่ยวกับเรื่องของความขัดแย้ง ซึ่งสามารถแยกออกได้เป็น 2 แนวทาง  ได้แก่...

                 1.  มีความคิดต่างกันในเรื่องของการทำงาน

                 2.  ความรู้สึกส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องงาน

                 ถ้าพิจารณาดูจริง ๆ แล้ว  ในเมื่อตัวเราไปทำงาน  เราต้องแยกให้ออกว่า  สิ่งนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการทำงาน... โดยการทำงานเป็นเรื่องของส่วนรวม  ไม่ใช่เป็นเรื่องของคนใดคนหนึ่ง  ไม่ใช่เป็นของเรา  แต่เป็นเรื่องของทุก ๆ คน หรือของส่วนรวม  และก็ไม่จำเป็นที่เมื่อมีการโต้แย้งกันแล้ว  จะต้องทำให้เราเป็นฝ่ายชนะเสมอไป...แต่ควรคำนึงถึงผลลัพธ์ที่หน่วยงานจะได้รับมากกว่าว่า...จะได้ประโยชน์มากที่สุดหรือไม่...หรือไม่ก็ต้องคำนึงถึงผลลัพธ์ที่ทุกฝ่ายต้อง Win - Win  ทั้งคู่...เพราะถ้ามานึกถึงว่าเราพูดแล้ว  เราต้องชนะ...นั่นคงไม่ใช่เรื่องของการทำงาน...แต่การทำงานจะต้องเป็นไปด้วยเหตุ  ด้วยผล...มากกว่าที่จะใช้ความรู้สึกของตนมาพูดเพื่อต้องการให้ชนะกับอีกฝ่ายหนึ่ง...แต่คนในสังคมส่วนใหญ่...พอเมื่อมีเรื่องของความขัดแย้งในการทำงานกันแล้ว...มักจะลืมตัวไป...คิดว่าเป็นเรื่องของตนเอง...ไม่แยกเรื่องว่า  “ที่กำลังขัดแย้งกันอยู่นี้เป็นเรื่องของงาน”...

                  เมื่อมีความขัดแย้งในเรื่องของการทำงานแล้ว...สิ่งที่ตามมา  นั่นคือ...การใช้ความรู้สึกส่วนตัว...เข้ามาร่วมวงกับความขัดแย้งในเรื่องงาน...จึงทำให้การทำงานไม่ลงตัว...เกิดเรื่องความขัดแย้งกันในที่ทำงาน...และก็เลยกลายเป็นเรื่องการบาดหมางใจกันต่อมา...ความรู้สึกที่ติดตัวความเป็นมนุษย์มาตั้งแต่เกิด  นั่นคือ...การไม่รู้จักยอมแพ้  หรือการเปิดใจยอมรับฟังผู้อื่น...คิดว่าตนเองเหนือกว่าคนอื่น...

                 แต่ถ้าคนเราสามารถแยกประเภทความขัดแย้ง ในเรื่องของงาน กับเรื่องส่วนตัวได้แล้ว...ผู้เขียนมีความเชื่อว่า...เมื่อการขัดแย้งกันในเรื่องงานเกิดขึ้น...แต่เมื่อพูดกันด้วยเหตุ  ด้วยผล...ความขัดแย้งในการทำงานก็จะจบลงด้วยดี...ความบาดหมางใจกันก็จะไม่เกิด...เพราะต่างฝ่ายยอมรับกติกา...และยอมเปิดใจรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น...ไม่ว่าผู้นั้น จะเป็นผู้บังคับบัญชา  หรือผู้ใต้บังคับบัญชา...(เหนือกว่าหรือด้อยกว่า)...