ดิฉันเปิดคลินิกหลังจบสูตินรีแพทย์มา4-5ปี คนไข้ส่วนใหญ่จะเป็นแม่และเด็กเนื่องจากแม่จะเป็นคนพาลูกมาหาหมอ เมื่อเป็นผู้อำนวยการก็จะได้ทำเฉพาะวันที่ว่าง
เมื่อ4-5ปีที่ผ่านมาจะมีผู้ป่วยที่เป็นเด็กวัยรุ่นทั้งหญิงและชายมาให้รักษาจำนวนมาก เด็กชายจะมาด้วยหนองใน ครั้งแรกคุณแม่พามาแต่ครั้งหลังๆจะมาเองและพาเพื่อนมาหาคุณยายหมอด้วยเรื่องกามโรค ส่วนเด็กหญิงจะมาด้วยกามโรค ตั้งครรภ์ มีบางคนที่แม่พาไปทำแท้งและมาให้ดิฉันฉีดยาคุมให้ทั้งๆทีอายุแค่15-16ปี บางคนก็dropและไปคลอดและพาลูกมาหาหมอพร้อมคุณย่าคุณยาย บางคนก็พาเพื่อนๆมารักษากามโรค เวลาคุยกันก็ดูแกมีความรู้สึกไม่อาย เฉยๆ
เมื่อ2สัปดาห์ก่อนดิฉันเจอเด็กอายุ 13 มาหาด้วยอาการประจำเดือนขาด อยากฉีดยาให้มีประจำเดือน ดิฉันตรวจปัจสาวะพบว่าตั้งครรภ์ บอกให้แกไม่ต้องตกใจและให้ไปบอกคุณแม่ แกบอกว่าคุณพ่อแยกกับคุณแม่ คุณแม่ไปทำงานต่างจังหวัดกับเพื่อน ปล่อยให้ลูกอยู่บ้านคนเดียว แกไปมีเพศสัมพันธ์กับเด็กม.5ซึ่งออกจากโรงเรียนไปแล้ว แกบอกว่าแม่คงไม่สนใจแต่แกอยากเรียนต่อ ให้หมอช่วยให้มีประจำเดือน ดูท่าทางไม่ค่อยวิตกอะไรมาก ไม่ร้องให้ ซึ่งส่วนใหญ่มักจะร้องให้เมื่อตรวจแล้วไม่อยากได้ลูก
ปกติดิฉันไม่ค่อยเล่าเรื่องผู้ป่วยแต่งานนี้อยากให้ช่วยๆกันดูลูกหลานและแนะนำคนที่รู้จักที่จะสอนลูกให้รู้จักการปฏิเสธ การดูแลและรักตัวเอง ดิฉันไม่แน่ใจว่าระยะยาวสังคมจะดีขึ้นหรือเลวลง เล่าให้ฟังเพื่อลดความเครียดเวลาเราทำอะไรไม่ได้มากค่ะ
อาจารย์ครับ… นับวันปัญหานี้แบบนี้ จะมีมากขึ้นเรื่อยๆ จนน่าเป็นห่วง นี่ขนาดคลินิกอาจารย์นะครับ..พื้นที่ที่ผมทำงาน ถึงแม้จะห่างไกล และทุรกันดาร ประมาณทุนนิยมเข้ามาช้าหน่อย แต่ก็มีปัญหาอย่างนี้เช่นเดียวกัน เราจะมีวิธีการแก้ไข หรือ แสวงหาความร่วมมือในการแก้ไขปัญหานี้อย่างไร ครับอาจารย์
เท่าทีปฏิบัติก็จะพยายามให้เด็กเรียนต่อและปลอบให้เด็กรุ้จักคิดมากขึ้นซึ่งอาจจะไม่ช่วยอะไรมากนัก คงต้องร่วมด้วยช่วยกันหลายๆหน่วยงานค่ะ