...ไม่รู้จะขอโทษอะไร เพราะไม่ได้ทำอะไร....

ฉันไม่รู้ว่าทำผิดอะไร
ต้องแก้ไขสิ่งใดที่เป็นอยู่
มีบางสิ่งที่ผู้คนรู้สึกไม่ธรรมดา
และบางคนเรียกร้องให้ทุกคนผิดด้วยกัน
และช่วยกันแก้ไข
จะรู้สึกผิดได้ก็ต้องสำนึกว่าตัวเองทำอะไรผิด
ฉันกลับมองว่ามันไม่มีอะไรผิด
แต่ก็ไม่ใช่ว่าฉันนั้นไม่เคยทำผิด
ทุกอย่างต้องมีเหตุปัจจัย
มันก็เป็นไปตามการกระทำ
แทบทุกสิ่งไม่มีอะไรดำขาวทั้งหมด
ฉันไม่รู้ว่าจะลุกขึ้นมาแก้อะไร...เพราะฉันผุดลุกผุดนั่งอยู่เสมอ
ผิดและถูกหมุนวนกันไป
ลืมตาดูสิ่งที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
ทำในสิ่งที่ทำได้ตามกำลังที่มี
เพราะผิด ถูก ในความหมายที่แท้ มันมีตัวตนจริงหรือ....
พรพล
๒๐ กรกฎา ๕๓
ผิด ถูก ในความหมายที่แท้ มันมีตัวตนจริงหรือ....
ชอบตรงนี้จัง...แต่หาคำตอบไม่ได้เหมือนกัน
...แวะมาเยี่ยมค่ะ...สบายดีนะ..^-^
ขอบคุณ คุณกิ่งไผ่ใบหลิวที่มาเยี่ยมชมนะครับ...
สวัสดีค่ะคุณพรพล สบายดีน่ะค่ะ แวะมาทักทายยามเที่ยงค่ะ
ขอบพระคุณท่านครูแป๋มที่มาเยี่ยมครับ
เจตนานั้นบ่งบอกถึงความตั้งใจนะครับ
ขอบคุณครับ...
ขอบพระคุณ คุณศิรินทร ที่มาเยี่ยมนะครับ...
สวัสดีค่ะ คุณ Phornphon
แวะมาทักทายค่ะ
เมื่อเห็นคำว่า "ขอโทษ" ทำให้นึกถึงอีกคำที่คิดว่าน่าจะคู่กัน คือ "ให้อภัย"
2 คำถ้าได้อยู่คู่กันก็จะทำให้ปล่อยวางได้ ไม่เครียด ค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
ชื่นชมบทกวีค่ะ
ก่อให้เกิดความคิดภายใจ
ได้ลึกซึ้งเชียวค่ะ
สวัสดีค่ะ
สำหรับครูอ้อย คำว่า ขอโทษ กว่าจะออกมาจากปากครูอ้อยได้นั้นแสนยาก ด้วยไม่ชอบคำนี้เลย มันทรมาน เจ็บปวด บอกไม่ถูก กับคำว่า ขอโทษ เมื่อได้ยิน มาจากปากของคนที่ เรารัก
สวัสดีท่าน อนงค์นาถ ครับ
ขอโทษ และ ให้อภัย
ควรกระทำด้วยใจจริงนะครับ
ขอบพระคุณที่มาเยี่ยมครับ...
ขอบพระคุณ พี่ครูคิม ที่มาเยี่ยมเช่นกันครับ...
ขอบพระคุณ คุณ ณัฐรดา ที่มาเยี่ยมชมนะครับ...
สวัสดี คุณ ครูอ้อย ครับ
คำว่า ขอโทษจากคนที่เรารัก อาจจะเจ็บปวด
แต่ก็น่าดีใจที่เขาคนนั้นยอมรับผิด และ พร้อมที่จะแก้ไขนะครับ
การให้อภัยของเราก็จะช่วยสมานรอยแผลได้ดีครับ
ขอบพระคุณครับ...