เหนื่อยนัก พักก่อน ดีไหม แขวนใจ ไว้กับ สายฝน ไอแดด สาดส่อง เบื้องบน ระคน เสียงลม หวิวเอือย หายเหนื่อย ค่อยบิน โผเิผิน ย่ำเดิน ต่างหมาย สุขสม จะล้ม บางครั้ง อดทน สู้จน สานฝัน เป็นจริง พรพล ๑๖ กรกฎา ๕๓
สวัสดีค่ะคุณพรพล
ตอนนี้พักเหนื่อย ทานข้าวเที่ยง เติมพลังค่ะ....
แล้วหายเหนื่อย...ก็จะโบยบินต่อ (สอนหนังสือ..)...
ขอบคุณบทกวี.. ที่ให้ข้อคิดเตือนใจค่ะ
ขอชมอีกครั้ง ว่าถ่ายภาพได้สวยมากๆ ค่ะ
ทานมื้อเที่ยงของน้องบุษราอร่อยมั้ยค่ะ... อย่าลืมมื้อเย็นของน้องปูด้วยค่ะ
สุขสันต์วันศุกร์ค่ะ
ทานแล้วอย่าลืมออกกลังกายด้วยน๊า!!!
สวัสดีค่ะ
ชีวิตคนเราล้วนต่างจิตต่างใจ จนบางทีมัวแต่ไปมองแต่คนอื่นจนลืมมองตัวเอง...
เหนื่อยนัก...ก็พักก่อน
วันเวลาผันผ่านไป อดีตมิได้ถูกกำหนดมาให้ยึคติด หากเเต่ถูกกำหนดมาเพื่อเป็น
บทเรียนแห่งชีวิตและอนาคต ก็คือเรื่องของวันข้างหน้า กาลเวลาที่ยังมาไม่ถึง
หน้าที่ของเรา คือทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพื่อจะได้มีอดีตที่สวยสดและมีอนาคตที่งดงาม
คนเราไม่ใช่เครื่องจักรที่จะทำงานได้ตลอด ตราบใดที่มีน้ำมันหยอดล่อเลี้ยง
คนเราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องดูแลเอาใจใส่ตัวเองทั้งกายและใจ...
เหนื่อยก็พัก หนักก็วาง หิวก็กิน อิ่มก็นอนนะคะ
ภาพสวยคำกลอนเพราะ...ชอบค่ะ
ขอบพระคุณ ทุกท่านที่มาเยี่ยมชมนะครับ
เจ้าแมลงปอตัวนี้มาเกาะนิ่งอยู่ที่หน้าบ้าน เลยรีบถ่ายเก็บไว้และนำมาฝากเพื่อนๆครับ...
เหนื่อยนักพักใจ
เส้นทางยาวไกล
พรุ่งนี้วันใหม่-ยังมี
.....
ขอบพระคุณ ท่านอาจารย์ แผ่นดิน ที่มาเยี่ยมนะครับ
"เหนื่อยนักพักใจ
เส้นทางยาวไกล
พรุ่งนี้วันใหม่-ยังมี"
ขอบคุณครับ...
มาผ่อนพักกับภาพงามๆ ข้อความสบายใจค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณPhornphon
ปลายทางไม่ได้สวยงามไปกว่าระหว่างทาง
พักเพื่อบินต่อไป..สุดท้าย"ปลายทาง"ก็ยังรออยู่
สวัสดี คุณ poo ที่มาเยี่ยมชมนะครับ...
สวัสดีครับ คุณ นิตยา
ปลายทางนั้น เป็นเป้าหมายแห่งชีวิต
แต่ความงดงาม ณ ขณะก้าวแห่งการเดินทางแห่งมิตรภาพ
ก็ไม่ควรมองผ่านนะครับ
ขอบคุณครับ...
สวัสดีค่ะ คุณ phornphon
ค่ะ.... เหนื่อยนักก็พักก่อน หายเหนื่อยเมื่อไหร่ค่อยโบยบินต่อ
แม้จะโดดเดี่ยว ถ้ารู้จักเติมกำลังใจให้ตัวเองอย่างสม่ำเสมอก็ถึงจุดหมายได้เช่นกัน
เป็นกำลังใจให้นะคะ
สวัสดีค่ะ
เหนื่อยก็พัก ให้มีแรงเดินทางต่อไปค่ะ
แวบมาอ่านกลอนไำพเราะ
"พักใจ...ที่ปลายฝัน..."
อ่านแล้ว...ผ่อนคลายจริง ๆ
ขอบคุณค่ะ