หลายวันแล้วที่มานอนเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล อาการของแม่ดูแย่ลง
แม่เริ่มเข้าโรงพยาบาลที่จังหวัดเพื่อไปรับการตรวจอาการปวดท้อง(๑๘มิ.ย.๕๓) หมอให้admitทันที เนื่องจากแม่มีอาการอักเสบติดเชื้อ ตัวเหลือง ตาเหลือง เมื่อตรวจละเอียดก็ได้ความว่ามีเนื้องอกในท่อน้ำดี เราจึงขอให้หมอส่งต่อไปรับการรักษาที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ (๒๕มิ.ย.๕๓)เพื่อให้ลูกๆ (มีสองคน)ที่อยู่ใกล้โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ได้ดูแลได้อย่างใกล้ชิดและต่อเนื่อง ศิริวรรณรับภาคกลางคืน น้องสาวพร้อมพ่อรับภาคกลางวัน ที่นี่ ได้ทำการตรวจเพิ่มเติมอย่างละเอียด ก็พบว่าแม่เป็นมะเร็งในท่อน้ำดี(นอกตับ) ก่อนจะผ่าตัดก็ได้มีการรักษาอาการตัวเหลือง และบำรุงร่างกายให้แข็งแรง และแล้ว การผ่าตัดก็เกิดขึ้นในวันอังคารที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๕๓ หลังผ่าตัด ได้เข้าเยี่ยมแม่ที่ห้อง ICU แม่ดูแข็งแรง เรายังไม่ได้พบหมอแต่ได้พบกับพยาบาล ทราบคร่าวๆ ว่า การผ่าตัดไม่เป็นไปตามแผน ๑๔ ก.ค.๕๓ แม่ย้ายออกจากICU ตอนสองทุ่มเพื่อเปิดโอกาสให้คนป่วยอาการสาหัสจากการตกตึก ๔ ชั้นได้เข้ารับการรักษา ยอมจะไปอยู่ห้องสามัญ แต่ก็โชคดี ที่ ณ เวลานั้น ขณะเข็นเปลย้ายห้อง มีคนไข้กลับบ้าน เราก็เลยเข้าสวมแทน คืนวันที่ ๑๔ มิ.ย.๕๓ แม่กระสับกระส่าย ทุรนทุรายมาก กว่าจะได้หลับก็ตีสี่กว่าแล้ว คืนนี้ แม่หลับอย่างเดียว ไม่พูด ไม่คุย จะพูดเมื่อต้องการกระดาษเช็ดปาก/พลิกตัว เท่านั้น ไม่รู้เลยว่า อนาคตจะเป็นอย่างไร ทุกเช้า พ่อกับน้องสาวจะมารับหน้าที่ เราก็ไปทำงาน (มหาราช/อยุธยา) บางวันก็ง่วงซะไม่มี ต้องอาศัยทั้งยาดม/เสียงเพลง/คุยโทรศัพท์(ไม่ใช้มือถือ) เย็นมาก็กลับมารับหน้าที่ให้พ่อกับน้องไปพัก สงสารพ่อก็สงสารเพิ่งผ่านการผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจเมื่อปีก่อน แม่ก็ไม่เบาเมื่อสิงหาคมปีก่อนก็ผ่าเปลี่ยนหมอนรองกระดูกคอ
น้องสาวอีกคนก็น่าสงสาร ห่วงแม่ คิดถึงแม่ แต่ด้วยระยะทางอันแสนไกล(ลอนดอน)กับทั้งลูกสาวของเธอยังสอบไม่เสร็จ รอวันปิดภาคเรียน ประมาณปลายเดือนจึงจะได้กลับ อะไรไม่อะไร เธอบอกว่า ตั๋วเครื่องบินแพงมาก ด้วยเป็นช่วงปิดภาคเรียนของเด็กๆ
พวกเรา ไม่มีการร้องไห้คร่ำครวญ มีแต่ความเบิกบาน เพื่อให้แม่ไม่ทุกข์เพิ่ม และเพื่อให้พ่อสบายใจ เราเบิกบานกันได้เพราะเราไม่นึกถึงสิ่งเศร้าหมอง เรานึกถึงแต่สิ่งที่จะนำความสุขมาให้ ไม่ได้หลอกตัวเอง แต่ทำจริงๆ เพราะไม่อยากให้มีความเศร้าหมองมาเยือน
ดึกแล้ว ขอพักเอาแรง วันนี้โชคดี แม่หลับสบาย
ขอให้แม่สบายทั้งหลับและตื่นนะคะ
สวัสดีค่ะ
ยังงัยก็ขอให้สู้ต่อไปน่ะค่ะ
หากเราทำให้ชีวิตมีความสุข
คนรอบข้างก็ย่อมมีความสุข
อย่าทำให้คนป่วยคิดมาก
เพราะนั่นจะทำให้สภาพจิตใจแย่ลง
สภาพร่างกายก็จะทรุดตามด้วย
สู้ๆ น่ะค่ะ
จะคอยเป็นกำลังใจให้
สวัสดีค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้คุณแม่หายป่วยเร็ว ๆ นะคะ
แ้ล้วก็เป็นกำลังใจให้คุณพี่
ศิริวรรณด้วยค่ะ
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้กำลังใจนะคะ ณ เวลานี้ แม่ยังคงอารมณ์ไม่สู้ดี หงุดหงิดง่าย ไม่ยิ้ม ไม่ค่อยพูด การวางแผนรักษาขั้นต่อไปต้องรอจนกว่าแผลผ่าตัดจะหาย ไม่ทราบว่าการรักษาของคุณพ่อคุณชำนาญเป็นอย่างไรบ้างคะ พอจะแนะนำได้บ้างไหมคะ ขณะนี้อาการของแม่อยู่ในระยะสามถึงสี่ มีการกระจายในช่องท้องค่ะ ยังไม่ไปไกลค่ะ
แม่จากลูกไปแล้วอย่างสงบเมื่อวานนี้ ไม่ต้องเจ็บปวดด้วยโรคร้ายอีกต่อไป พรุ่งนี้จะฌาปนกิจเวลา 16:30 น. ณวัดกลางคลองสาม อ. คลองหลวง ปทุมธานี คืนนี้สวดพระอภิธรรมเวลา 18:30 น.
ผมมาช้าไปครับ ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ่ง