ท้อ แต่อย่าถอย

"หอไอเฟน  ไม่ได้สร้างวันเดียวเสร็จ"  คำกล่าวนี้เป็นกำลังใจให้กับผมทุกครั้ง ที่การทำงานเกิดความท้อถอย หมดกำลังใจ ทำให้เราได้เพิ่มชีวิต ลุกขึ้นมาต่อสู้ ต่อไป

      มีมหาเศรษฐี อภิมหาเศรษฐีของโลกหลายคน ผู้นำที่มีชื่อเสียงระดับสูง ๆ หลายท่าน นักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงดังก้องโลก และอีกหลาย ๆ ท่านทั่วโลก  ล้วนแต่เติบโตมาจากการต่อสู้ ดิ้นรน บางครั้งก็ล้มลุกคลุกคลาน มีปัญหาและอุปสรรคมากมาย แต่สุดท้าย ชีวิตที่รำเค็ญ ก็สามารถสร้างให้เป็นคนที่มีชื่อเสียงโด่งดังได้  แสดงว่าอุปสรรคและปัญหานั้นเป็นสิ่งที่ท้าทายชีวิตอย่างยิ่งใหญ่  ที่เราจะต้องต่อสู้ฟันฝ่าไปให้ได้

      เรามาดูบุคคลต่อไปนี้ อีกหลาย ๆ ท่านที่ต่อสู้ชีวิต จนได้ดี  ลัมแล้วต้องลุก อย่าท้อถอย  "ท้อได้แต่อย่าถอย"

ชายคนหนึ่งเพิ่งจะมาพูดได้ตอนอายุ 4 ขวบ
ชายคนนั้น...เพิ่งจะมาอ่านหนังสือออกตอนอายุ 8 ขวบ
ชายคนนั้น...เคยถูกไล่ออกจากโรงเรียน
ชายคนนั้น...เคยถูกปฎิเสธจากโรงเรียนอาชีวะแห่งซูริค
ชายคนนั้น...เคยถูกอาจารย์ระบุว่า"สมองช้า ไม่ชอบสังคมและล่องลอยอยู่ในความฝันอันโง่เขลาของตัวเองตลอดเวลา"
ชายคนนั้น...ชื่อ "อัลเบิร์ต ไอสไตน์" บิดาแห่งปรมาณู

ชายคนหนึ่ง หลงใหลวิชาการเงินอย่างมาก
ชายคนนั้น...ยื่นใบสมัครกับมหาวิทยาลัยธุรกิจฮาวาร์ดอันเลื่องชื่อ
ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธในเวลาต่อมา
ชายคนนั้น...ไม่ยอมแพ้ เดินหน้าเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยธุรกิจโคลัมเบีย
ชายคนนั้น...สำเร็จการศึกษา
ชายคนนั้น...ปัจจุบันมีสินทรัพย์รวมกว่า 44,000 ล้านเหรียญสหรัฐ
จากเงินลงทุนเพียง 100 เหรียญสหรัฐ
ชายคนนั้น...ชื่อ "วอเรน บัฟเฟตต์" นักลงทุนอัจฉริยะ
อภิมหาเศรษฐีอันดับสองของโลก

ชายคนหนึ่ง หลงใหลในคอมพิวเตอร์อย่างมาก
ชายคนนั้น...ชอบหมกตัวกับคอมพิวเตอร์เป็นเวลานานๆ
ชายคนนั้น...ถูกเพื่อนมองว่า "สกปรก - บ้าคอมพิวเตอร์"
ชายคนนั้น...เคยเสนอซอฟแวร์ระบบให้กับ แอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์
ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธอย่างไม่ใยดี
ชายคนนั้น...ปัจจุบันคือผู้ให้การช่วยเหลือด้านเงินทุนกับ แอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์
ชายคนนั้น...เคยถูก ไอบีเอ็ม มองว่า "แค่เด็ก"
ชายคนนั้น...ปัจจุบันเป็นผู้นำบริษัทซอฟแวร์ที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลก
ชายคนนั้น...ชื่อ วิลเลี่ยม เฮนรี่ เกตส์ ที่สาม หรือที่รู้จักกันในนาม "บิลล์
เกตส์" ผู้ก่อตั้งไมโครซอฟต์ มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก
ผู้ถือครองสินทรัพย์กว่า 46,000 ล้านเหรียญ

ชายคนหนึ่งเรียนปริญญาตรี
ชายคนนั้น...เคยถูกจัดให้เป็นแค่นักศึกษาระดับกลางเท่านั้น
ชายคนนั้น...เคยสอบได้อันดับที่ 15 จากนักศึกษา 22 คนในวิชาเคมี
ชายคนนั้น...ชื่อ "หลุยส์ ปาสเตอร์"
ชายคนหนึ่งเป็นนักร้อง
ชายคนนั้น...เคยถูกผู้จัดการของ แกรนด์โอเลโอเพรย์ไล่ออก
ชายคนนั้น...เคยโดนดูถูกว่า "แกมันไปไม่ถึงไหนเลย
แกควรกลับไปขับรถบรรทุกมากกว่า"
ชายคนนั้น...ชื่อ "เอลวิส เพรสลีย์"

   ขอคัดเลือกเอา  พอเป็นต้วอย่าง  ของการต่อสู้ชีวิตที่ดิ้นรน ต่อสู้ เอาความเพียรพยายาม เป็นที่ตั้ง ..ล้มแล้วลุก  ท้อได้แต่อย่าถอย...ขอให้เราตั้งใจจริง สิ่งนั้นก็อยู่แค่เอื้อม ไม่ไกลเกินฝัน  สุดท้ายก็ได้ดี อ่านแล้วทำให้เราลุกขึ้นมาต่อสู้

ผมเชื่อว่าทุกคนเคยแพ้ ผมเชื่อว่าทุกคนเคยล้มเหลวแต่คนแพ้ไม่ใช่คนที่ล้มเหลว
คนล้มเหลวคือ...คนที่ล้มเลิกต่างหาก

(((..การที่เราล้ม มันไม่ได้ทำให้เราเจ็บอย่างเดียว...แต่มันสอนให้เรารู้จักที่จะลุกขึ้นอีกครั้งแล้วก้าวเดินต่อไป....ใช่ป่ะ)))
     สุดท้ายขอฝากไว้ว่า  "เพราะสังคม..ประเมินค่า..ที่จน รวย    

                                  คนจึงสร้าง..เปลือกสวย..ไว้สวม ใส่

                                  หากสังคม..วัดค่า..ที่ภายใน    

                                  คนจะสร้าง..แต่จิตใจ..ที่ใฝ่ดี"