
ฝนตกบ้างไหม
คำถามร่ำไรจากใจฉัน
ถามทุกเมื่อเชื่อวัน
ถามเพราะความฝันรอวันผลิบาน
....
๑๓ กรกฎาคม ๕๓
คืนฝนตกที่มหาสารคาม
และคำถามไม่รู้จบที่ผมมีต่อ "พ่อ"

....
๑๓ กรกฎาคม ๕๓
คืนฝนตกที่มหาสารคาม
และคำถามไม่รู้จบที่ผมมีต่อ "พ่อ"
สวัสดีค่ะ
เห็นภาพบรรยากาศฝนตกแล้วนึกถึงค่ายสายธารปัญญาเมื่อออกไปเยี่ยมค่ายจังเลยค่ะ
ภาพนี้ไงคะ จำได้ไหม
เมื่อประมาณ 15 นาที่ที่ผ่านมาที่ชลบุรีมีฝนตกมาวูบนึงครับ
"ฝนตกบ้างไหม
คำถามร่ำไรจากใจฉัน
ถามทุกเมื่อเชื่อวัน
ถามเพราะความฝันรอวันผลิบาน"
แวะมาอ่านบทกวี และ มาเยี่ยมท่านอาจารย์ แผ่นดินด้วยครับ...
ที่แพร่ก็ตกค่ะ ต้นไม้พากันยิ้มเชียวค่ะ
พี่ดา นำซุปหน่อไม้ จากเน็ต.... น้ำดอกอัญชันแช่เย็นเลยเป็นสีม่วงโดยไม่ต้องใส่มะนาว.... และดอกคูณงามๆจากเชียงใหม่ มาฝากค่ะ ภาพสวยเย็นตา เขียวชะอุ่มแล้วนะคะ
พี่ดา กลับมาขออนุญาต นำความรักของอาจารย์ เขียนบันทึกนะคะ
คุณแผ่นดินครับ อิสานยามนี้ต้องการฝน เขื่อนต้องการน้ำ แต่กรุงเทพฯไม่อยากมีฝน เป็นธรรมดาเช่นนี้เอง
ผมชอบฝนมากครับ โดยเฉพาะตอนตกปรอยๆ ได้นั่งคิดและทำงานโล่งสมองมาก
สวัสดีค่ะ
มาอ่านบทกวี
ชอบบรรยากาศของหน้าฝน แต่ไม่ชอบการตากเสื้อผ้าให้แห้งในหน้าฝนค่ะ
สัจจธรรมนะคะ มีคุณ ก็มีโทษ
สวัสดีค่ะอาจารย์แผ่นดิน
* สายฝนเปรียบเสมือนน้ำทิพย์ของเกษตรกร....
* ไม่ว่าจะภาคไหน ยามนี้พวกเขาเฝ้ารอสายฝน.... เมื่อไหร่หนอ?...
* ขอเป็นกำลังใจให้เกษตรกรทั่วฟ้าเมืองไทยค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ คุณแผ่นดิน
ยินดีที่ได้รู้จักน่ะค่ะ
มาเยี่ยมแผ่นดิน...เย้ๆๆๆๆฝนตกแล้วนะ..ฉลองๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะ..ขอเรียกอาจารย์ แผ่นดินน่ะค่ะ ฝนตกเมื่อใดก็มีความชุ่มชื่นใจเมื่อนั้นน่ะค่ะ หฯุชอบฝนค่ะ รู้สึกว่าเวลาฝนตกแล้ว ต้นไม้จะมีสีเขียวสวยงาม... ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกหนูน่ะค่ะ...ตอนนี้ที่ชุมพร ฝนตกเย็ยนช่ำชื่นใจให้ชาวสวนแล้ว