ผมตาบอดสีแดง-เขียวตั้งแต่กำเนิด และมีปัญหากับแผ่นชาร์ตทดสอบตาบอดสีของกรมขนส่งทางบกประเทศไทยครับ...
 

ที่จะเล่าให้ทราบต่อไปนี้คือความเห็นของคนตาบอดสีครับ ผมซึ่งทั้งสายตาสั้น แล้วยังบอดสีอีกเนี่ย มันเป็นปัญหาของสังคมมากรึเปล่า? ตอบได้ว่าไม่นะครับ...อย่างน้อยมันก็เป็นเพียงข้อบกพร่องเบาๆ ขำๆ แต่สำหรับการรับคนเข้าทำงานในหลายๆที่นั้นไม่ขำ ต้องมีการทดสอบสายตาบอดสีควบคู่กับข้อสอบอื่นๆด้วย ทำให้ชายไทยกว่า 8% ทั่วประเทศต้องบ๊ายบายอาชีพในฝันเหล่านั้นไปเลย

 

..................................................................

ไม่ว่าบอดสีหรือไม่...ทุกคนจะเห็นเป็นเลข 12

 

มาถึงประเด็นปัญหาเรื่องสีของผมกันครับ ผมไปต่ออายุใบขับขี่รถยนต์แบบ 5 ปีเมื่อเดือนที่แล้ว ก็เข้าอบรมโดยการนั่งดูละครครอบครัวหนูดีกับโชกุน*กัน 1 ชั่วโมง แล้วก็ต้องมาทดสอบปฏิกิริยาของตาและเท้า โดยการเหยียบคันเร่งปลอมๆแล้วเบรกให้ทันเมื่อเห็นไฟแดงซึ่งเหยียบทันแบบสบายมาก

 

แต่พอมาถึงการทดสอบตาบอดสีกับแผ่นชาร์ตกลมๆที่มีวงสีต่างๆอยู่ข้างในเท่านั้นแหละครับ ผมก็ตกเป็นเป้าสายตาของผู้ทดสอบ และผู้เข้าร่วมทุกคน เพราะบอกสีผิดครับ เค้าชี้เขียว ผมบอกแดง ชี้แดงบอกเขียว ทุกคนรับรู้ และจ้องมองผมยังกับตัวประหลาด

 

โดยเฉพาะน้องนักศึกษาฝึกงานที่ทำหน้าที่ทดสอบนั้น มองผมเหมือนไปก่ออาชญากรรมมายังไงอย่างงั้น ก็ไม่เข้าใจว่าจะตกใจอะไรนักหนา กะอีแค่คนตาบอดสี ทดสอบผมอีกครั้งสองครั้ง ผมก็ยังทายผิดอยู่ น้องแกเลยเรียกเจ้าหน้าที่ผู้หญิงมาเพื่อทดสอบผมเป็นครั้งที่ 3 และ 4 ...แล้วลงมติว่า อาการบอดสีของผมนั้นอันตรายต่อการขับขี่รถยนต์!!!!!

 

แต่ผมก็ขอชื่นชมเจ้าหน้าที่สาวท่านนี้ ภายหลังทราบว่าชื่อคุณฐิติรัตน์ เธออธิบายอย่างสุภาพครับถึงข้อบกพร่องนี้ แล้วแนะนำให้ไปพบจักษุแพทย์เพื่อตรวจและเอาใบรับรองแพทย์มายื่นอีกครั้ง ก็จะออกใบขับขี่ให้ ^_^

 

..................................................................

ผมไม่รู้เลยครับว่าเป็นรูปอะไร -_-"

 

ผมเดินออกมาจากสถานีขนส่งฯอย่างหงอยๆ อุปสรรคครั้งนี้ ชวนรู้สึกต่ำใจเล็กน้อย ผมจึงพาตัวเองไปโรงพยาบาลจังหวัดเพื่อพบกับจักษุแพทย์หญิงเก่งท่านหนึ่งชื่อ พญ. จิติรักษ์ วิเศษศิลปานนท์ ท่านให้ความรู้ผมว่า ตาบอดสีแดง-เขียวนี้คืออาการที่พบบ่อยมากเป็นปกติในผู้ชาย และก็ไม่เข้าใจกรมการขนส่งทางบกเหมือนกันที่ทำไมจึงเอาแบบทดสอบนี้มาวัดว่าใครจะได้ หรือไม่ได้รับสิทธิ์ถือใบขับขี่รถยนต์ เพราะอาการของคนตาบอดสีนั้น ไม่ได้แปลว่าเค้าไม่เห็นสีนั้น เค้าแค่เห็นเฉดสีแตกต่างไปจากคนปกติเท่านั้นเอง คือแดงของคุณ อาจจะเข้มกว่าที่ผมเห็น หรือเฉดเขียวแดงบนชาร์ตที่คุณเอามาทดสอบนั้น พวกเราที่บอดสีเห็นว่าวันใกล้เคียงกัน หรือแยกสีไม่ออกนั่นเอง ซึ่งมันคนละเรื่องกันกับสีเขียวแดงบนไฟจราจร อันนั้นน่ะเห็นชัดแจ๋ว ถึงแม้ว่าจะเอามาเรียงสลับกันใหม่ยังรู้เลย!!

 

ซึ่งที่คุณหมอพูดมานั้นเป็นความจริงครับ ในชีวิตประจำวันนั้น ผมก็รู้ว่าสีไหนแดง สีไหนเขียว ความเห็นผมที่มีต่อไอ้แบบทดสอบของ Dr. Shinobu Ishihara นั้นน่ะ มันเจ๋งดี มันบอกได้ว่าใครปกติ หรือบอด แต่ไม่ควรเอามาทดสอบกับกรมการขนส่งทางบกที่ต้องการให้ทุกคนมีใบอนุญาตขับขี่ แต่ดันไม่เข้าใจถึงภาวะการบอดสีของประชาชน

 

.............................................................

ผมไปอ่านดูกระทู้ต่างๆที่รวบรวมปัญหาของคนตาบอดสีนะ เห็นเยอะเลยที่ถูกปฏิเสธ ไม่ให้ใบขับขี่ ต้องเป็นเหยื่อให้ตำรวจรีดไถร่ำไป ที่แย่กว่านั้นบางคนถึงกับถูกปฏิเสธรับเข้าทำงาน เป็นปัญหาครอบครัวไปโน่น...ทุกคนตัดพ้อด้วยความน้อยใจครับ ว่าอาการที่เราเป็นน่ะไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น  เฮ้อ!!!

 

ลองคลิกตามไปอ่านดูนะครับ...ดีจริงๆ ;)

 

http://board.dserver.org/t/thaicb/00000388.html อันนี้รวมข้อความร้องทุกครับ อ่านมันส์จริงๆ ;)

 

http://digitizer.diaryclub.com/20060727/0/0/%C1%D2%C3%D9%E9%A8%D1%A1-%B5%D2%BA%CD%B4%CA%D5-%A1%D1%B9.html อันนี้เป็นความรูอย่างละเอียดเรื่องอาการบอดสีจ๊า ^^

 

ขอบพระคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านครับ :)