วันที่ ๒ ก.ค. ๕๓ ผมไปที่สำนักงานใหม่ของ สคส. เป็นครั้งแรกเพื่อเยี่ยมเยียนไต่ถามข่าวความเป็นอยู่ ขณะกำลังคุยกันตรงเคาน์เตอร์อย่างสนุกสนาน คุณเล็กแห่ง มสช./มสส. ที่ อ. หมอประเวศ ตั้งให้เป็น “อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์” ของท่าน เดินผ่านมา ผมไม่รอช้า ถามถึงงานสานจิตรเสวนา มีปัญญารักษาทุก(ข์)โรค ครั้งที่ ๒ ทันที พร้อมทั้งขอเอกสารประกอบการประชุม
กลับมาบ้าน ผมก็ได้ข้อมูล “ครูเพื่อศิษย์” จำนวนมาก สำหรับเอามาเผยแพร่ต่อ
หนังสือ เรือจ้างผู้สร้างชีวิต เล่าเรื่องราวของ “โรงเรียนเพื่อศิษย์” จำนวน ๔ โรงเรียน ผมขอนำมาเล่าทีละโรงเรียน และโรงเรียนแรกคือโรงเรียนบ้านขอนคลาน จ. สตูล เป็นโรงเรียนที่เมื่ออ่านจากหนังสือ ผมบอกตัวเองว่า เป็น Happy Workplace ครูมีความสุขอยู่กับอาชีพครู มีความสุขอยู่กับการปลูกฝังศิษย์ให้เป็นคนดีมีความรู้
ครูสุณีย์สอนเด็กอนุบาล วัดผลที่สายตาเด็กเป็นประกาย
ในขณะที่ครูสุณีย์เกิดที่นี่ พ่อเป็นครูใหญ่ที่นี่ และปู่เป็นคนสร้างโรงเรียนนี้ แต่ครูแอ๊ะ อุดมรักษ์ เป็นคนหาดใหญ่ ถือเป็นคนเมือง แต่ก็มาหลงเสน่ห์ของชุมชนบ้านขอนคลาน ที่เป็นชุมชนบ้านนอก สอนประจำที่นี่กว่า ๒๐ ปีและตั้งใจจะเกษียณอายุราชการที่นี่ ทั้งๆ ที่ครูแอ๊ะเป็นไทยพุทธ แต่คนทั้งบ้านขอนคลานเป็นไทยมุสลิม
ผมอ่านบทแรกของหนังสือ ชื่อ โรงเรียนบ้านขอนคลาน ชุมชนคือ “ห้องเรียน” ความยาว ๒๕ หน้าแล้วบอกตัวเองว่า นี่คือสภาพของโรงเรียนเพื่อศิษย์ ที่ยังดำรงอยู่ในสังคมชนบท ที่สะท้อนผ่านเรื่องราวชีวิตของครูเพื่อศิษย์ ๒ คน ด้วยฝีมือเขียนของคุณอรสม สุทธิสาคร นักเขียนมือรางวัล เราจึงเห็นความซับซ้อนของการเป็นครูเพื่อศิษย์ และชีวิตของครูเพื่อศิษย์ที่ไม่ได้ปูลาดด้วยกลีบกุหลาบ
หนังสือ เรือจ้างผู้สร้างชีวิต ราคา ๑๘๐ บาท ผู้สนใจติดต่อได้ที่มูลนิธิสดศรีฯ
วิจารณ์ พานิช
๔ ก.ค. ๕๓
สวัสดีค่ะคุณลุง
หนูอ่านเเล้วชอบมากค่ะ
โดยเฉพาะ คำว่า เรือจ้างผู้ส้รางชีวิต
เพราะหนูก็เรียนครูค่ะ