การเรียนคือการทำงาน

การศึกษาคงไม่มีใครปฎิเสธไม่ได้ว่าคือใบเบิกทางสู่อาชีพต่างๆแต่การที่นำความรู้นั้นไปใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่คงยากเพราะคนส่วนใหญ่ที่เรียนไม่เรียนตามที่ตัวเองชอบแต่ว่าเรียนเพราะความต้องการของคนอื่นเช่น พ่อแม่ เพื่อนมากลากไป เลือกเพรา่ะจบแล้วเงินดี  เลือกกระแส เป็นต้น   ตอนนี้การที่วางแผนที่ดีหลังจากตกกระไดพลอยกระโจนไปแล้วเราก็ต้องมาแก้ไขกันดีกว่า    รั้วมหาวิทยาลัยคือที่ทำงานที่แรกที่เราเริ่มทำงานผมพูดอย่างนี้หลายคนคงงงว่าเราไปทำงานได้ไงเราไปเรียนหนังสือกันนิจบแล้วถึงจะเริ่มทำงานสิแต่ความเป็นจริงแล้วในบริษัทที่เราเข้าไปทำงานเหมือนกับเรียนหนังสือแต่กฎเกณฑ์เข้มงวดกว่าผมจะเปรียบให้นะครับ

ที่สถานบัน    การประเมินโดยอาจารย์ ผ่านหรือตก  เกรดได้ระดับไหน      

 ที่บริษัท      ประเมินโดยหัวหน้างานมีคุณสมบัติที่ทำงานต่อไปได้ไหม  ความสามารถในการทำงานประเมินขึ้นเงินเดือน  รึว่าฝึกอบรมเพิ่มเติม

ที่ปรึกษาของสถาบัน อาจารย์์ที่ปรึกษา แต่ที่บริษัทหัวหน้างานและฝ่ายทรัพยกรมนุษย์

     ในเมื่อการเรียนในสาขาที่ไม่ชอบผลลัพโดยส่วนใหญ่ก็คือได้งานที่ไม่ชอบเช่นกันสิ่งนี้จะทำให้เราไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าที่ควรแต่ทุกคนย่อมต้องมีการปรับตัวขนาดสาขาที่เราเรียนแล้วไม่ชอบยังจบมาได้ยับภาษาอัไรงานที่เราไม่ชอบจะอยู่รอดไม่ได้แต่งานเป็นการใช้ความสามารถส่วนหนึ่งจากการเรียนและประสบการณืการทำงานนี้จะช่วยให้เราหล่อหลอมความสามารถของเราประสบความสำเร้จในชีวิตได้ยิ่งถ้าเราเป็นคนรักการอ่านหนังสือจะมีลู่ทางอีกมากรวมถึงการอบรมที่บริษัทจัดให้เสริมให้เรามีความสามารถและทักษะมากขึ้น    ชีวิตหลังจากนี้ต่างหากคือชีวิตที่เลือกเองจากความสามารถที่จำกัดของเราจะทำให้ผลงานดีขึ้นได้มันต้องมีความตั้งใจที่จะเดินก้าวหน้าต่อไปในทางที่เราเลือกเอง

        ข้อสำคัญของการเปลี่ยนแปลงของการตกกระไดพลอยกระโจนคือการพลิกสถานณ์การที่ไม่ดีกลับมาอยู่ในสภาพที่ดีและรอดพ้นจากอันตรายคือ

1 ต้องมีความคิดเชิงบวก ให้คิดเสมอว่าทุกอย่างมีทางออก

2 เป็นคนไม่อายที่จะถามเรื่องที่เราไม่รู้

3 ต้องหาความรู้เพิ่มเติมและอย่างคิดว่าเราเก่งแล้ว

4 รักษาสุภาพให้ดี  กินอิ่ม นอนหลับ ไม่เครียด

5 รู้จักจัดตรางเวลาและจัดลำดับความสำคัญก่อนหลัง เร่งด่วนหรือไม่เร่งด่วน

          ส่วนที่เหลือก็แค่มีความรักให้กับครอบครัว ไม่ทำงานจนครอบครัวแตกสลายเพราะความรักคือยาชูกำลังที่ดีที่สุดในการทำอะไรก็ตาม

        สุดท้ายผมหวังว่าทุกคนจะมีความสุขกับการเรียนและการทำงานนะครับเพราะการเรียนรู้มีตลอดเวลา