ไหนๆคุยเรื่องละครทีวี ก็ขอคุยต่อเนื่องอีกสักเรื่อง เป็นละครเกาหลีที่ผมเป็นแฟนประจำเรื่องหนึ่งต่อเนื่องจาก “แดจังกึม” คือ “ ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน” ละครทีวีช่อง 3 ยังไม่จบ แต่ผมรอไม่ไหวเลยไปเช่าวีซีดีมาดูจนจบถึงตอนที่ 62 แล้ว
ผมว่าละครเรื่องนี้ แม้จะดูโหด ดูซาดิตส์ไปบ้าง(ละครเกาหลีมักจะไม่ค่อยแฮ๊ปปี้เอนดิ้งเหมือนของไทย) แต่ก็ต้องขอชมผู้แต่ง ผู้สร้างว่าเก่งมาก นอกจากจะเดาเรื่องยากแล้ว บทบาทของผู้แสดงจะแสดงอารมณ์จากใบหน้าและ คำพูด ที่ชิงไหวชิงพริบทางปัญญา แทบไม่เห็นการกรีดร้องเสียงดังๆ หรือตบตีกันเหมือนละครไทย
ที่สำคัญที่สุดคือการให้ข้อคิดที่คมคาย ที่เราสามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้ เหมือนเรื่องแดจังกึมที่ผมเคยเขียนวิเคราะห์เป็นบทความลงใน นสพ.มติชน และวารสารหลายๆฉบับมาแล้ว
เรื่องซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ให้ข้อคิดสำหรับคนที่จะเป็นผู้นำหรือผู้บริหารได้เป็นอย่างดี ผมคงไม่ขยายความรายละเอียดของตัวละครแต่ละตัว แต่จะลองวิเคราะห์บทบาทของตัวละครที่เป็นตัวเด่นๆ ตามทรรศนะของผม ใครที่ดูละครเรื่องนี้อยู่ก็ช่วยต่อเติมให้สมบูรณ์ด้วยก็แล้วกัน
1.ซอนต๊อก(นางเอก) เป็นผู้ที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ฉลาด ทันคน เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่มีอุดมการณ์แน่วแน่ ทำทุกอย่างเพื่อชาติและประชาชน ยอมเสียสละความสุขส่วนตัว มุ่งปฏิรูประบบบริหารที่ล้าหลัง ปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรฯลฯ ตระหนักว่าถ้าการเมืองสงบ สามารถรวมแคว้นทั้ง 3 ให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้ ประชาชนก็จะอยู่ดีกินดี อุปนิสัยที่เด่นอย่างหนึ่งก็คือ การมอบความรัก ความจริงใจ การปกป้องบริวารและลูกน้อง อย่างที่สุด นี่คือคุณลักษณะที่โดดเด่นของความเป็นผู้นำ จนสามารถเอาชนะมีซิลได้ แต่ก็น่าสงสารที่ชีวิตของเธอหาความสงบสุขไม่ได้เลย
2.คิมยูซิน(พระเอก) เป็นคนที่ซื่อสัตย์ จงรักภักดี มีอุดมการณ์แน่วแน่ ทำเพื่อชาติ เพื่อประชาชน มีความกล้าหาญ มุ่งมั่นที่จะฟันฝ่าโดยไม่ท้อถอย ไม่ได้คำนึงถึงชีวิตของตัวเอง ไม่คิดทะเยอทะยาน แม้จะถูกสั่งประหารยังใช้เวลาในคุกวางแผนให้บ้านเมืองอยู่รอดปลอดภัย มีความอดทนเป็นเลิศ ฝึกวิทยายุทธ์ด้วยตนเอง จนแข็งแกร่ง ยอมเสียสละความรักต่อองค์หญิงซอนต๊อกเพื่อชาติบ้านเมือง เป็นความรักที่ไม่หวังครอบครอง แต่เป็นความรักแท้ที่ยอมเสียสละ
3.มีซิล น่าจะเป็นตัวเด่นของเรื่อง ถ้าไม่มีตัวละครตัวนี้คงไม่สนุก คนแสดงก็สวยและแสดงบทบาทด้วยสีหน้า รอยยิ้มและคำพูดที่ให้อารมณ์ ไม่เคยมีอารมณ์เกรี้ยวกราด กรีดร้อง ตบหน้า เหมือนละครไทย เป็นผู้หญิงที่ฉลาด หลักแหลม ทันคน อ่านใจคนได้ แต่มีความทะเยอทะยานสูง ด้วยตนเองมีจุดอ่อนที่ไม่ได้มีเชื้อพระวงศ์ วิสัยทัศน์ของเธอจึงมุ่งมั่นเพียงจะเป็นพระมเหสีให้ได้ แต่ก็ทำได้เพียงเป็นพระสนม วิธีสร้างบารมีของเธอคือการปูนบำเหน็จเลี้ยงบริวารและเครือญาติให้จงรักภักดี และอาศัยช่องว่างจากการด้อยการศึกษาของประชาขนและความอ่อนแอของฝ่าบาทสร้างบารมีจากความเชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เธอสร้างสถานการณ์ขึ้นเอง แล้วบงการใช้ระบบขุนนางที่เผด็จการครอบงำทุกอย่างในบ้านเมืองได้อย่างยาวนาน จนกระทั่งมาพบกับคู่แข่งที่ฉลาดพอฟัดพอเหวี่ยงกันคือ ซอนต๊อก และพีดัม (มันส์มากที่เห็น 2 คน ใช้ความฉลาดโต้ตอบกัน) เธอก็เสียศูนย์ไป เมื่อหลงกลไปแข่งกับซอนต๊อกและชุนซูเพื่อเป็นมหาราชินีเสียเอง แล้วจุดจบของเธอก็มาถึง แต่อย่างไรเสียเนื้อแท้จริงๆเธอก็รักชาติเหมือนกัน แต่รักด้วยวิธีการของเธอ..
4. พีดัม เป็นตัวเด่นอีกคนหนึ่ง ที่น่าสงสาร เป็นลูกที่แม่(มีซิล)ทอดทิ้ง อาจารย์ที่เก็บไปเลี้ยงไปสอนก็ไม่ได้เลี้ยงดูด้วยความรัก เขาจึงสั่งสมความสับสน ไม่ไว้วางใจใคร ขี้อิจฉา(อิจฉาคิมยูซิน) มีความฉลาด ทันคน มาตั้งแต่เด็ก แต่โดยเนื้อแท้จริงๆเป็นคนดี พอมาพบกับองค์หญิงต๊อกมานก็เกิดความรัก และเมื่อรู้ความจริงว่าตนเองก็มีเชื้อพระวงศ์เหมือนกัน ก็เกิดความทะเยอทะยานที่จะเป็นกษัตริย์เพื่อครอบครององค์หญิง ซึ่งสวนทางกับอุดมการณ์ขององค์หญิง ที่รักเขาด้วยความสงสาร เห็นใจ ไว้วางใจ ในที่สุดเขาก็ไม่สมหวังสักอย่าง เพราะความรักแท้ที่เขามอบให้ซอนต๊อกนั้น เป็นความรักที่หวังครอบครอง ไม่ใช่ความรักที่เสียสละเหมือนคิมยูซิน
ขอวิเคราะห์ตัวละครสำคัญๆเพียงเท่านี้ ใครที่กำลังดูอยู่ หรือได้ดูจนจบแล้วเหมือนผม ช่วยมาวิเคราะห์ต่อยอดกันนะครับ
ผมยังดูไม่จบเลยครับ ท่านวิเคราะห์ได้ดีมาก
ต้องดูทุกเย็นเลยครับ ค่อยๆดูไป จะได้ลุ้นบ้าง
ครูนกชอบค่ะเรื่องนี้เคยเอาเหตุการณ์ของเรื่องมาสอนนักเรียนในชั้นเรียนเรื่องความพยายาม...ตอนนี้ที่บิดาของท่านคิมยูซินบอกว่า เรื่องที่ท่านคิมยูซินทำเป็นไปไม่ได้....เหมือนการใช้ดาบไปฟันหิน...ปรากฏว่าท่านคิมยูซินก็พยายามใช้ดาบไม้ฟันหิน...ซึ่งดาบหักไปเป็นกองๆ จนตนเองถอดใจ และสุดท้ายผลลัพธ์คือหินแยกได้ทำให้มีกำลังใจทำในเรื่องที่ตนเองมุ่งมั่นเพราะคิดว่า ต้องเป็นไปได้.......ตัวละครที่ครูนกชอบคือ ท่านมุนโนอาจารย์ของพีดัมนะค่ะ...สุขุมดี....เป็นคนตรง แต่ด้วยความตรงทำให้การดำรงตำแหน่งๆต่างมีอุปสรรค และศัตรูมากพอควร
แต่ถ้าดูตอนท้ายๆ ชีวิตท่านมุนโนจบ(ตาย)ไม่สมราคาเลย ที่ถูกลอบฆ่าโดยคนไร้ฝีมือ(แต่เจ้าเล่ห์) ความผิดพลาดของมุนโนที่สำคัญคือไม่ได้เลี้ยงพีดัมด้วยความรัก และไม่เข้าใจจิตใจที่แท้จริงของพีดัมว่าเป็นคนอ่อนโยน(มารู้ก็ตอนใกล้ตาย) ถ้าพีดัมได้รับความรักความอบอุ่นตั้งแต่วัยเด็ก อาจได้เป็นพระเอกแทนคิมยูซินก็ได้