อาบน้ำก็ซักเสื้อผ้าให้เสร็จเลย

ย้อนกลับไปในสมัยเมื่อยังเด็ก เราใช้ชีวิตกันแบบครอบครัวขยาย แบบไทยๆ และคุณย่ามีอาชีพค้าขาย เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการค้าขาย เมื่อไม่มีเวลาท่านเองก็ทำอะไรหลายอย่างที่น่าสนใจ และมีประโยชน์มากเมื่อผมได้นำมาปรับใช้ในยุคสมัยที่จะต้องมีชีวิตอยู่อย่างพอเพียง

เราเริ่มจากการที่ผมจะต้องดำเนินชีวิตดูแลครอบครัวและทำกิจวัตรประจำวันต่างๆ เองทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นการหุงข้าวจัดหาอาหาร ซักผ้า ล้างจาน จิปาถะ

แต่สิ่งที่จะเล่าสู่กันฟังก็คือการที่คุณย่าได้ทำเป็นตัวอย่างให้เห็นเป็นประจำทุกวัน นั่นก็คือการทานข้าวแล้วล้างเลย เวลาอาบน้ำเมื่อถอดเสื้อผ้าออกก็ให้ซักผ้าพร้อมกันไปเลย เสร็จแล้วก็นำเสื้อผ้าไปตากเรื่องตรงนี้ก็จบกันไป จากการทำอย่างนี้ชีวิตประจำวันก็มีความสุขดี..

 เมื่อผมจำเป็นจะต้องดูแลลูกๆ ประกอบกับคุณภรรยาก็ต้องทำงานอยู่เวรเช้า บ่าย ดึก ภาระต่างๆ ผมก็จำเป็นต้องดูแลก็กลายเป็นพ่อบ้านจำเป็นไป

ปัญหาที่พบและสร้างความเหนื่อยเพิ่มให้กับเรามากเพิ่มขึ้นจากภาระงานประจำก็คือ พวกงานบ้านต่างๆ ผมก็คิดถึงภูมิปัญญาคนโบราณ โดยดูตัวอย่างจากคุณย่าของผม

ผมก็เลือกที่จะเริ่มฝึกนิสัย และบ่มเพาะสิ่งดีๆ ให้แก่ลูกๆ ซึ่งเป็นคนรุ่นต่อไป จะได้มีอะไรดีๆติดเข้าไปในนิสัยด้วยความคุ้นชินเหมือนกับผม

ก็เริ่มจากให้เค้ารับผิดชอบงานบ้านให้มากที่สุดเท่าที่กำลังเค้าจะมี เรื่องหนึ่งที่เลือกมาทำก็คือ การซักผ้าและล้างจาน โดยเคล็ดลัพธ์ก็คือการสอนและทำตัวเป็นแบบอย่างให้เห็นทุกวัน เมื่อผมอาบน้ำผมก็ซักผ้าเลย

ในเรื่องนี้ช่วงแรกผมก็สอนเค้าก่อนว่าการซักผ้าต้องทำอย่างไร ควรใช้ผงซักฟอกเท่าไรจึงจะทำให้เสื้อผ้าสะอาด ซักได้รวดเร็ว ไม่เปลืองแรงงาน ใช้น้ำน้อย เมื่อเค้าเข้าใจเราก็ให้เค้าเริ่ม

เมื่ออาบน้ำก็ให้ซักผ้าเลย เมื่อทานข้าวเสร็จก็ให้ล้างจานของตนเองเลย ในบ้านมีสมาชิก 4 คน ภาระงานซักผ้าและล้างจานก็ลดลงไป โดยรวมก็คือการรับผิดชอบตนเองได้

ตัวผมเองก็สนุกกับการลุ้นอยากได้เห็นความเปลี่ยนแปลงและผลลัพธ์ดีๆที่จะเกิดแก่ครอบครัวและตัวลูกอีกด้วย มันดีมากๆ นะจะบอกให้..