รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ การพูดคุยแลกเปลี่ยนที่เป็นธรรมชาติระหว่างเพื่อน และครู น่าจะเป็นตัวชี้วัดความสุขระหว่างเรียนที่ดี

     ตัวชี้วัดความสุขในระหว่างเรียน

     เวลาเราสอนนักเรียนเชื่อครูทุกคนคงอยากเห็นนักเรียนในชั้นเรียนของตนเองมีความสุข  ซึ่งผลพลอยได้ที่ตามมา คือ ตัวครูเองก็จะมีความสุข

     สิ่งสำคัญประการหนึ่งในการจัดการเรียนการสอนเพื่อให้นักเรียนมีความสุข คือ ความสุขของครูผู้สอน  กล่าวคือ ครูผู้สอนต้องมีความสุขในขณะสอน      ท่านอาจารย์วรภัทร กล่าวว่าการสอนหนังสือ ก็คือการดูจิตของตนเอง เป็นการฝึกจิต ฝึกสมาธิของครูว่ามีอัตตาไหม  หากครูมีอัตตาต่อศิษย์ภาวะแห่งความสุขคงเกิดยาก  หากครูมีสมาธิ  มีสติขณะสอน จิตว่างเกิดการเลื่อนไหล  จะช่วยให้เกิดขณะสอนของครูเป็นไปอย่างมีความสุข

     เราจะรู้ได้อย่างไรว่าระหว่างเรียนนักเรียนมีความสุข  ความสุขเป็นเรื่องของนามธรรม คงไม่มีเครื่องมือหรือมาตรอะไรวัดออกมาเป็นตัวเลขหรือข้อมูลเชิงปริมาณได้  จากประสบการณ์สอนของข้าพเจ้ามองว่าการที่จะดูว่านักเรียนมีความสุขนั้น  น่าจะดูได้จากบรรยากาศภายในห้องเรียน อันได้แก่  ความเป็นธรรมชาติเป็นกันเองระหว่างเพื่อน และครู หรือบรรยากาศที่เป็นกัลยาณมิตร  บรรยากาศที่ผ่อนคลายไม่มีการกดดัน แข่งขัน นักเรียนสามารถหยอกล้อกันได้ในขณะเรียน  ครูเปิดโอกาสให้นักเรียนซักถาม  มีช่วงเวลาให้เด็กคิดลงมือทำกิจกรรมทั้งเดี่ยวและกลุ่ม  โดยมีครูคอยให้กำลังใจแนะนำ  กระตุ้นให้คิด   

     บริบทของนักเรียน และโรงเรียนต่างกันย่อมทำให้ครูต้องหากลวิธี หรือยุทธศาสตร์ที่แตกต่างกันออกไป  ครูในยุคดิจิตัลต้องทำงานหนักขึ้น ต้องต่อสู้กับกระแสหลัก สื่อ เกมต่าง ๆ ที่ถาโถมเข้ามาบั่นทอนทำลายสมาธิเด็ก ๆ ของเราไป 

     เมื่อเด็กขาดสติ สมาธิ แล้วเขาจะเรียนรู้ได้ดี และมีความสุขได้อย่างไร