ถ้าควบคุมอารมณ์ไม่ได้..ก็มีแต่เสีย

คนมีไว้ให้รัก ของมีไว้ให้ใช้

ผมชอบเรื่องเล่ามากมายที่เพื่อนส่งผ่านทางเมลมาโดยตลอดและคิดว่าถ้าจะแชร์เฉพาะในกลุ่มคนรู้จักก็ยังไงอยู่ในเมื่อเป็นสิ่งดีดีหลายครั้งที่ผมเป้นอีกคนหนึ่งที่เคยผิดพลาดกลับการควบคุมอารมณ์ไม่ได้มันให้อะไรหลายอย่างเหมือน  แต่ผมถูกสอนอยู่เสมอว่าถ้าคุณผิดพลาด  หรือทำอะไรเสียหาย  สูญเสียสิ่งที่ดีไป  แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดจงอย่าสูญเสียบทเรียนนั้นเป็นอันขาด เช่นกันวันนี้มีเรื่องเล่าจากเมลที่เพื่อนส่งมาให้ดูแล้วรู้สึกหดหู่ใจ  ก็ได้แต่ภาวนาอารมณ์แบบนี้ขออย่าเกิดขึ้นกับเราเลยเรื่องมีอยู่ว่า

                 

ขณะที่ชายคนหนึ่งกำลังขัดล้างรถอย่างขะมักเขม้น
           ลูกชายวัย 4 ขวบ ก้มลงเก็บก้อนหินขึ้นมา
           แล้วบรรจงขูดขีดไปบนด้านข้างของตัวรถ 
 
           พักใหญ่ต่อมา...
                เมื่อพ่อได้ยินเสียงครูดของหิน
              ก็เกิดความฉุนเฉียว โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
                เขากระชากมือลูกมา
                ตีลงบนมือน้อย ๆ นับครั้งไม่ถ้วน
             โดยไม่ทันนึกว่าตนได้ถือประแจอยู่ในมือ
 
                ณ โรงพยาบาล..
         นิ้วลูกชายถูกตัดออก4นิ้ว เพราะกระดูกแตก
                จนหมอไม่สามารถเชื่อมต่อได้

                ขณะที่พ่อเข้ามาดูลูกในห้อง
                ลูกมองพ่อด้วยสายตาปวดร้าว
                แล้วถามพ่อว่า ...
              " เมื่อไร นิ้วหนูจึงจะงอกเหมือนเดิม ? "

                คำถามนั้น...
          เหมือนคมมีดกรีดลึกลงไปในหัวใจผู้เป็นพ่อ
                เขารู้สึกละอายใจ รู้สึกผิด
      และเสียใจในการกระทำตนอย่างไม่อาจให้อภัย

                เขาจึงกลับไปที่รถ
          เตะมันสุดแรงเกิดโดยไม่ยั้งจนเหนื่อยหอบ
                แล้วทรุดตัวลงนั่งข้างรถอย่างเศร้าใจ
                สายตาพลันเหลือบไปเห็นรอยขูดขีด 

                เขาเบิกตากว้าง !
                จ้องมองคำว่า "รักพ่อ"
 
                 น้ำใส ๆ เริ่มเอ่อ  แล้วไหลอาบแก้ม
                 เขาเอามือปิดหน้า
                 ร้องไห้สะอึกสะอื้นราวกับใจจะขาด

                 รุ่งขึ้น...
                 ชายคนนั้นได้ฆ่าตัวตาย
                 อารมณ์โกรธ มีโทษมหันต์

                 ปัญหาของโลกในทุกวันนี้

                 คือ
                 คนบางคน...
                 รักรถ หวงรถ หรือสิ่งของอื่น  
                 ยิ่งกว่ารักและห่วงใยลูก
                 หรือ เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

                 จำไว้เสมอว่า
                 สิ่งของมีไว้ ให้ใช้
      และ
                 คนมีไว้ ให้รัก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ช้าง กำแพงเพชร



ความเห็น (11)

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วทำให้รักลูก.....เป็นห่วงลูก....และคิดถึงลูกมากขึ้น...ครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ แวะเขามาอ่านเรื่องเล่าดีๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีคับ อ่านแล้วรู้สึก ดีคับ

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้ว...ทำให้เรามีสติมากขึ้นครับ

เป็นเรื่องที่ดีมากเลยขอรับอาจารย์

อ่านแล้วรู้สึกเศร้าใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

แค่อารมณ์ชั่ววูบทำให้เกิดเรื่องมากมาย

ถ้าคนเรามีสติเรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น

และถ้ามีเรื่องเกิดขึ้นก็น่าจะแก้ไขไม่ใช่หนีปัญหา

ใช่มั้ยขอรับ  แล้วเอาเรื่องดีๆมาให้อ่านอีกนะขอรับ~*

คุคุ ^^

เขียนเมื่อ 

ไม่มีคำบรรยยาย .

Phonphan สังคมห้อง3
IP: xxx.28.201.62
เขียนเมื่อ 

ได้ข้อคิดจากการอ่านบทความนี้มากค่ะไม่ว่าจะทำอะไรควรสติเสมอ

เขียนเมื่อ 

จริงค่ะ อารมณ์ของคนเรามันควบคุมไม่อยู่จริงๆ

Cro Mon Yong
IP: xxx.28.201.62
เขียนเมื่อ 

เข้ามาทักทายอาจารย์คะ^^

นาย สุพจน์ อาร์ม วันชัยรุ่งรุจี
IP: xxx.175.15.146
เขียนเมื่อ 

เป็นเรื่องที่น่าอ่านครับ

ผมคิดว่าคนที่เรารักที่สุดคือพ่อแม่

ใช่ไหมครับอาจารย์

เขียนเมื่อ 

เข้ามาทักทายคะ