ผมชอบเรื่องเล่ามากมายที่เพื่อนส่งผ่านทางเมลมาโดยตลอดและคิดว่าถ้าจะแชร์เฉพาะในกลุ่มคนรู้จักก็ยังไงอยู่ในเมื่อเป็นสิ่งดีดีหลายครั้งที่ผมเป้นอีกคนหนึ่งที่เคยผิดพลาดกลับการควบคุมอารมณ์ไม่ได้มันให้อะไรหลายอย่างเหมือน แต่ผมถูกสอนอยู่เสมอว่าถ้าคุณผิดพลาด หรือทำอะไรเสียหาย สูญเสียสิ่งที่ดีไป แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดจงอย่าสูญเสียบทเรียนนั้นเป็นอันขาด เช่นกันวันนี้มีเรื่องเล่าจากเมลที่เพื่อนส่งมาให้ดูแล้วรู้สึกหดหู่ใจ ก็ได้แต่ภาวนาอารมณ์แบบนี้ขออย่าเกิดขึ้นกับเราเลยเรื่องมีอยู่ว่า
ขณะที่ชายคนหนึ่งกำลังขัดล้างรถอย่างขะมักเขม้น
ลูกชายวัย 4 ขวบ ก้มลงเก็บก้อนหินขึ้นมา
แล้วบรรจงขูดขีดไปบนด้านข้างของตัวรถ
พักใหญ่ต่อมา...
เมื่อพ่อได้ยินเสียงครูดของหิน
ก็เกิดความฉุนเฉียว โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
เขากระชากมือลูกมา
ตีลงบนมือน้อย ๆ นับครั้งไม่ถ้วน
โดยไม่ทันนึกว่าตนได้ถือประแจอยู่ในมือ
ณ โรงพยาบาล..
นิ้วลูกชายถูกตัดออก4นิ้ว เพราะกระดูกแตก
จนหมอไม่สามารถเชื่อมต่อได้
ขณะที่พ่อเข้ามาดูลูกในห้อง
ลูกมองพ่อด้วยสายตาปวดร้าว
แล้วถามพ่อว่า ...
" เมื่อไร นิ้วหนูจึงจะงอกเหมือนเดิม ? "
คำถามนั้น...
เหมือนคมมีดกรีดลึกลงไปในหัวใจผู้เป็นพ่อ
เขารู้สึกละอายใจ รู้สึกผิด
และเสียใจในการกระทำตนอย่างไม่อาจให้อภัย
เขาจึงกลับไปที่รถ
เตะมันสุดแรงเกิดโดยไม่ยั้งจนเหนื่อยหอบ
แล้วทรุดตัวลงนั่งข้างรถอย่างเศร้าใจ
สายตาพลันเหลือบไปเห็นรอยขูดขีด
เขาเบิกตากว้าง !
จ้องมองคำว่า "รักพ่อ"
น้ำใส ๆ เริ่มเอ่อ แล้วไหลอาบแก้ม
เขาเอามือปิดหน้า
ร้องไห้สะอึกสะอื้นราวกับใจจะขาด
รุ่งขึ้น...
ชายคนนั้นได้ฆ่าตัวตาย
อารมณ์โกรธ มีโทษมหันต์
ปัญหาของโลกในทุกวันนี้
คือ
คนบางคน...
รักรถ หวงรถ หรือสิ่งของอื่น
ยิ่งกว่ารักและห่วงใยลูก
หรือ เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
จำไว้เสมอว่า
สิ่งของมีไว้ ให้ใช้
และ
คนมีไว้ ให้รัก
อ่านแล้วทำให้รักลูก.....เป็นห่วงลูก....และคิดถึงลูกมากขึ้น...ครับ
สวัสดีค่ะ แวะเขามาอ่านเรื่องเล่าดีๆค่ะ
สวัสดีคับ อ่านแล้วรู้สึก ดีคับ
อ่านแล้ว...ทำให้เรามีสติมากขึ้นครับ
เป็นเรื่องที่ดีมากเลยขอรับอาจารย์
อ่านแล้วรู้สึกเศร้าใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
แค่อารมณ์ชั่ววูบทำให้เกิดเรื่องมากมาย
ถ้าคนเรามีสติเรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
และถ้ามีเรื่องเกิดขึ้นก็น่าจะแก้ไขไม่ใช่หนีปัญหา
ใช่มั้ยขอรับ แล้วเอาเรื่องดีๆมาให้อ่านอีกนะขอรับ~*
คุคุ ^^
ไม่มีคำบรรยยาย .
ได้ข้อคิดจากการอ่านบทความนี้มากค่ะไม่ว่าจะทำอะไรควรสติเสมอ
จริงค่ะ อารมณ์ของคนเรามันควบคุมไม่อยู่จริงๆ
เข้ามาทักทายอาจารย์คะ^^
เป็นเรื่องที่น่าอ่านครับ
ผมคิดว่าคนที่เรารักที่สุดคือพ่อแม่
ใช่ไหมครับอาจารย์
เข้ามาทักทายคะ