เพลงพาไป
ฤดูฝน...กับคนเหงา
ฤดูฝน ไยคน จึงต้องเหงา
ฝนพาเรา ว้าเหว่ ใจเหหัน
ฝนหลั่งมา น้ำตา มาเหมือนกัน
ลมฝนนั้น เหน็บหนาว ร้าวในทรวง
ฝนโปรยมา ดังว่า น้ำตาหลั่ง
คนสิ้นหวัง ร้างลา น้ำตาร่วง
คนห่างไกล หัวใจ ร้าวทั้งดวง
คนถูกลวง ช้ำหนัก เมื่อรักลา
ก็ทำไม ฤดูฝน คนจึงเหงา
แอบซึมเซา เฝ้ามอง กับข้างฝา
น้ำฝนหล่น ปนไป คล้ายน้ำตา
ทำไมหนา จึงปล่อยฝน หล่นที่ใจ
เพียงเพราะว่า ฝากใจ ไว้กับรัก
ใจไม่หนัก ปล่อยให้รัก บงการได้
ฝนก็ฝน หนาวก็หนาว ร้าวทำไม
หยาดน้ำใส เพียงน้ำฝน อย่าสนเลย
เพลง : ฤดูที่ฉันเหงา
ศิลปิน : ปราโมทย์ วิเลปนะ
อัลบั้ม : Love Cover
สวัสดียามบ่ายค่ะครูป.1 ..ขอฝากรูปมาแจมกับบันทึกของครูด้วย สักเล็กน้อย
...ชาวนา ก็คงยิ้มได้บ้าง หลังจากที่แห้งแล้งมานาน.....
มีสายฝนสวยๆ ก็ทำให้คนรวยความฝันขึ้นนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ฤดูฝนมีไหมใครไม่เหงา
.......
จะแต่งกลอนค่ะพี่ครูปอหนึ่ง
แต่ฝีมือยังไม่ขึ้นแล้วก็ดันตกส่ะแล้ว
สวัสดีคะ น้องครู ป.1 ไปเยี่ยมพี่สุเป็นคนแรกเลย นะคะ พี่สุก็มาตอบเลยเช่นกันคะ แล้วกลับไปอ่านกลอนใหม่นะคะ แต่งเสร็จแล้วคะ ขอบคุณมากคะ ที่เข้ามาเยี่ยมกัน ขอมอบกลอนให้ คนเหงาใจคะ
อากาศจะร้อนจะหนาวฝนจะตก.....มันเป็นเรื่อง ทำ...มะ...ชาด...
แต่คนเราก็พยายามดึงมันมาเกี่ยวข้องกับ...อารมณ์และความรู้สึก
ไม่ว่าจะเกิดความรัก...คิดถึง...เหงา...เศร้าและอกหัก
มองให้เป็นเรื่อง...ทำ...มะ...ดา...นะคะน้องตัวประจำ
เตรียมตัวเชียร์บอลดีกว่า.....เฮ้...เย้....
น้องกอไก่...
ฤดูฝนมีไหมใครไม่เหงา.....ในเมื่อเงาของคนไกลอยู่ในฝัน
แล้วก็ต่อเอาเน้อ....
สวัสดีค่ะ คุณพี่ครู ป 1 หนูชอบฤดูฝนทำให้ต้นไม้เขียวและนอนเย็นสบาย
บันทึกนี้วัยรุ่นจังคะพี่ครู ... กำลังเชียร์ ลุ้น อยู่ล่ะสิคะ ...
กำลังใจดีๆ ในยามฝนพรำ ค่ะ