
ในอดีตผู้เขียนเคยนึกขุ่นเคืองบ่อย ๆ เมื่อได้รับคำสั่งให้ตรวจรับพัสดุ เช่นหนังสือยืมเรียนจำนวนมาก หรือต้องทำงานนอกเวลาราชการที่ไม่ค่อยมีใครอยากทำ เคยนึกตัดพ้อในใจเสมอ "ทำไมถึงต้องเป็นเรา"
ครั้นวันนี้ ในวันที่ต้องเตรียมงานเพื่อจัดงานวันภาษาไทย (๒๙ กรกฎาคม) ต้องจัดกิจกรรมหลายอย่าง และต้องประสานงานขอความอนุเคราะห์จากคุณครูต่างกลุ่มสาระในการเป็นกรรมการตัดสินกิจกรรมต่าง ๆ
หยิบตารางสอนรวมของโรงเรียนมาเปิดว่าใครมีชั่วโมงว่างในภาคบ่ายบ้าง ค่อย ๆ เปิดดูพบว่ามีครูหลายคนที่มีชั่วโมงว่างแต่ไม่กล้ารบกวนแม้แต่จะคิด พยายามหาครูที่มีเมตตา และจิตใจดีที่คิดว่าไปขอความช่วยเหลือจากเขาแล้วไม่ผิดหวัง ไม่กล้ายุ่งกับครูบางคนที่มีภาพลักษณ์ไม่สนใจส่วนรวม ซึ่งคนแบบนี้ดูเหมือนจะมีมากในสังคม
วันนี้เกิดความเข้าใจอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งว่าทำไม คนที่จิตใจดี คนที่มีภาพลักษณ์เรื่องความเสียสละสูงจึงมักต้องทำงานหนักและเหนื่อยกว่าคนอื่นเสมอ...ต่อไปผู้เขียนจะไม่ตัดพ้อต่อว่าฝ่ายบริหารและเพื่อนครูที่มอบหมายงานพิเศษให้ทำอีก เพราะเริ่มตระหนักในเหตุผลบางอย่าง
เคยมีคำกล่าวที่ว่า "อยู่เพื่อตนเองอยู่เพียงสิ้นลม อยู่เพื่อสังคมอยู่ชั่วฟ้าดิน"
จักเกิดประโยชน์อันใดเล่าหากเกิดมาเพียงเป็นที่พึ่งของตนเองเท่านั้น เพราะคุณค่าของชีวิตต้องสามารถยกระดับจนเป็นที่พึ่งของผู้อื่น ตลอดจนสังคมได้จึงจะสมค่าชีวิตที่แท้จริง

.............................................................................................................
อธิบายศัพท์
ภาพลักษณ์ ตรงกับที่ภาษาอังกฤษใช้ว่า Image เกิดจากลักษณะพฤติกรรม
ความประพฤติ ที่กระทำบ่อย ๆ จนผู้อื่นสัมผัสได้ด้วยการสังเกต
ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ต
อยู่เพื่อตนเองอยู่เพียงสิ้นลม อยู่เพื่อสังคมอยู่ชั่วฟ้าดิน....
เวลาเหนื่อยหรือท้อแท้ใจพยายามท่องคำคมนี้เสมอค่ะ
"อยู่เพื่อตนเองอยู่เพียงสิ้นลม อยู่เพื่อสังคมอยู่ชั่วฟ้าดิน"
สวัสดีค่ะ
"ความสุขที่สุดในชีวิตคือการช่วยเหลือผู้อื่น"
วันภาษาไทยแห่งชาติ วันนี้ดีน่ะค่ะ
อิอิ เป็นวันที่สร้างคน ๆ นึง ให้มาอยู่บนโลกใบนี้
สู้ ๆ น่ะค่ะ
...บันทึกสั้นๆ แต่ให้กำลังใจสำหรับคนทำงาน (หนัก)ทุกคน
...เป็นกำลังให้ครับ คุณครู
เขาบอกว่า "ค่าของคนอยู่ที่ความคิด ค่าของชีวิตอยู่ที่ผลงาน"
คงจะจริงนะคะ
...ขอบคุณ ธรรมทิพย์ ที่แวะไปอ่านบันทึกของบันทึก
http://gotoknow.org/blog/pa15/371959
เราที่รักพ่อหลวง ควรแสดงออก
ให้คนที่เค้าไม่รักได้รู้ว่าความรักของเรายิ่งใหญ่ไม่มีใครมาทำลายได้ค่ะ
ที่เข้ามาทักทายอีกครั้งค่ะ
เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ ...การทำงานมากทำให้เรารู้จักวางแผน ทำบ่อย ๆ ก็เกิดความเชี่ยวชาญ ผู้มอบงานอาจไว้วางใจเรา แต่คนที่ไม่ได้ถูกให้ทำงานอะไรเลย หรือทำงานง่าย ๆ จะว่าสบาย แต่ก็น่าคิดครับ เกิดอะไรขึ้นทำงานมาตั้งนานไม่มีใครมอบหมายงานให้ทำเลย ขอให้กำลังใจ มีความสุขในการทำงานนะครับ...
อยู่จนสิ้นลม....ขอให้มีค่าทุกลมหายใจ....
เพราะชั่วชีวิตของการรับราชการต้องทำงานหนักและเสียสละเพื่อส่วนรวม
เสมอ...
แต่เมื่อคิดถึงคุณค่าชีวิตก็ทำให้ภูมิใจในตนเองที่ทำงานคุ้มค่าเงินเดือน
ที่ได้รับ
งดงามให้ตนเอง และญาติมิตรคิดถึงเสมอ....
"หน้านอกบอกความงาม หน้าในบอกความดี หน้าที่บอกความสามารถ"