- ได้อ่านบันทึกนี้ แล้วสบายใจขึ้นเยอะมากๆ
- เคยคิดอยู่บ่อยๆว่าเราโดนเอาเปรียบนะ เลิกงานเราก็ยังต้องทำงาน
- วันหยุดเราก็ต้องทำงาน การเข้ามาอยู่ในบ้านนี้ก็เป็นเพียงการพักยกในเวลาทำงาน
- ในวันแข่งกีฬา คำสั่งที่เฉพาะเจาะจง นับชื่อแล้วเรามีหน้าที่มากกว่าคนอื่นๆ
- แต่ที่ไม่มีคำสั่ง..ผอ. สั่งปากเปล่า..ก็ต้องทำ
- เด็กๆที่เข้าใหม่ถามว่าไม่ใช่หน้าที่พี่ทำไมต้องทำ
- คนมีคำสั่งเขายังเฉยเลย เราบอกเด็กว่า ผอ. คิดว่าพี่เป็นคนเก่ง เลยได้งานมากกว่าคนอื่น เป็นความภาคภูมิใจที่เป็นคนอยู่ในสายตา
- พูดเล่นไปอย่างนั้น แต่ใจแอบคิดน้อยใจบ่อยๆ
- พออ่านว่า "อยู่เพื่อตนเองอยู่เพียงสิ้นลม อยู่เพื่อสังคมอยู่ชั่วฟ้าดิน"
- ใช่เลย...เราอยู่อย่างมีความหมายนะ ดีใจจัง / ขอบคุณค่ะ