เพื่อนสี่ขาที่ข้าพเจ้ากล่าวถึงคือน้องเหมียวจอมซน มีนามว่า "ซน"เป็นแมวเพศเมียหน้าตาน่ารัก น่าหยิก ที่ข้าพเจ้าเลี้ยงไว้ที่บ้านตอนแรกข้าพเจ้าคิดว่าจะเลี้ยงไว้เพื่อไล่หนูไม่ได้คิดอะไรมากมายแต่ด้วยความรักและความผูกพันธ์ที่มีต่อกันมากมาย แต่แล้ววันนึงเรื่องราวความผูกพันธ์มีอันต้องจบลงเมื่อซนต้องจากข้าพเจ้าไปอย่างไม่มีวันกลับ โดยเช้าวันนั้นข้าพเจ้าตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อไปออกกำลังกายกับพี่สาวซนก็ตื่นมาพร้อมกับข้าพเจ้าและทำท่าคลอเคลียกันเหมือนทุกครั้งแต่ปรากฏว่าเมื่อข้าพเจ้ากลับมาจากออกกำลังกายเจอซนนอนจมกองเลือดอยู่บนถนนหน้าบ้าน ข้าพเจ้าตกใจมากถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ แทบไม่อยากเชื่อว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นกับซน ทุกวันนี้พอเห็นแมวก็มักจะคิดถึงซนทุกครั้ง........