ทุกคนเห็นด้วยไหมคะ? ว่าเมื่อเห็นเจ้าหมีพุงอ้วนอารมณ์ดีตัวนี้"หมีพู" แล้วทำให้เรานึกถึงมิตรภาพของเราไม่ว่าสมัยวัยเด็กหรือกระทั่งวันที่เราเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ดิฉันคิดว่า"หมีพู" เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งนะคะ ที่สังคมปัจจุบันควรย้อนกลับไปนึกถึงช่วงเวลาที่เรามีความสุขอันหอมหวานกับคำว่าเพื่อนหรือมิตรภาพดีๆกับสัญลักษณ์"หมีพู"
แม้ว่ามันจะเริ่มขาดแคลนในปัจจุบันสำหรับความจริงใจ ใสซื่อที่เราจะแสดงต่อกันเพื่อสร้างมิตรภาพใหม่ แต่บล็อกในgotoknow นี้ก็เป็นเหมือนสัญลักษณ์อย่างหนึ่งเช่นกัน ในการสร้างมิตรภาพทางวิชาการเเบบไม่จำกัดสาขาวิชา โดยท่านแสดงความคิดเห็นครั้งหนึ่ง สองหรือสามครั้ง....จนนับไม่ถ้วน นั่นแหละเริ่มเกิดเป็นสายใยแล้ว ก็มิตรภาพไงคะ....
การอ่านบล็อกโดยไม่แสดงความคิดเห็นน่ะดิฉันคิดว่าเป็นการเข้าบ้านโดยไม่ได้เคาะประตู สำหรับความคิดเห็นเล็กน้อย เช่น "อ่านเเล้วค่ะ" มันก็เป็นพลังงานอันยิ่งใหญ่ที่จะเป็นแรงผลักดันดีๆ ให้สร้างงานเขียนคุณภาพต่อไป....ก็เพราะมิตรภาพที่ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นมอบให้ ไม่ว่าจะติหรือชมก็ตาม
ดังนั้นคำว่า"มิตรภาพ หรือเพื่อน"ที่แม้เราจะไมรู้จักกันมาก่อนก็สร้างได้ไม่ยาก...เพียงแต่เราเปิดใจ ที่จะเข้าไปทักทายก่อน
...เชื่อว่าผู้เขียนบล็อกท่านอื่นก็หวังลึกๆเช่นกันว่าจะเกิดการเเลกเปลี่ยนกันในบล็อกโดยการเเสดงความเห็น...และดิฉันหวังลึกๆเช่นกันค่ะว่ามิตรภาพทางวิชาการของชุมชนนี้จะก่อเกิดจากการแสดงความคิดเห็นของผู้เข้าชมค่ะ....

ต้องชวนเพื่อนในห้องเรียนให้มาทำการบ้านในโกทูโน
การแสดงความเห็นเป็นสิ่งสำคัญค่ะ….และการแสดงความคิดเห็นนั้นอาจทำให้เกิดมิตรภาพและศัตรูได้หากใช้โดยปราศจากความระมัดระวัง…ดังนั้นการแสดงความคิดเห็นเป็นเสรีภาพที่มี”แดน”อย่างกว้างขวาง นั้นควรจะมีขอบเขตในการที่ไม่ไปก้าวล่วงในเรื่องอื่น เช่น เรื่องส่วนตัว เป็นต้น โดยไม่ได้เข้าไปแสดงความคิดเห็นในเนื้องานย่อมไม่เป็นผลดีแน่….
เมื่อไรเพื่อคนอื่นๆ ของหมีพูจะเข้ามาแสดงความคิดเห็นมั่งน้า…….? คงมีสักวัน…อิอิ
ผมคนหนึ่งที่เขียนบลอกมา(ไม่นาน) แต่อ่านบลอกนานกว่า
ผมเห็นอย่างนี้นะ หากมีคนคอมเมนต์เราไม่ว่าเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เราเขียนอย่างน้อย การร่วมมันก็เกิดขึ้น
แต่ในทางกลับกัน การเขียนที่ล้นเกินในบทความหรือในคอมเมนต์ ก็คือการบริโภคข้อมูล ที่ในปัจจุบันผมเหนื่อยหัวแทบระเบิดหากจะต้องติดตามทุกอย่าง
ผลเลยชิวๆ ดีกว่าไม่คาดหวงัอะไรมาก เพราะจะเสียใจ
อ่านหนังสือ ฟังลิซา โอโนะ จิบวิสกี้ แล้วโลกก็ยิ้ม
เมาแว้ว 555
มันก็จริงนะ….อย่าคาดอะไรให้มากเกินไป ต้องใช้คำทางพระท่านบ้างว่า”ปล่อยวาง”ซะบ้างจิตใจจะได้สงบ หากมัวแต่คาดหวังก็รังแต่จะยุ่งใจไปเปล่าๆ
วันนี้เห็นภาพพูน้อยกอดหมอนน่ารักดี ก็เลยอยากให้ทุกคนได้ดูกันค่ะ
แวะมาทักทายครับ ไม่รู้ว่ามาช้าเกินไปรึเปล่า (พรหมพึ่งมาลิขิตให้ได้อ่าน อิอิ)
ชอบ อียอร์ ครับ น่ารักดี พูห์ใจดี หาหางมันเจอด้วย
ไม่รู้ว่าจะเสียมารยาทรึเปล่านะครับ แต่อยากแนะนำให้รู้จักเพื่อนที่ชอบทิกเกอร์อีกท่านหนึ่ง ที่นี่ครับ
อยากได้ประวัติ eeyore อ่ะค่ะ ถ้ามีช่วยมาโพสหน่อยนะคะ เด๋วจะแวะมาดุ
หมีพูเยอะแยะค่ะ
รักนะ
beshell จุ๊บจุ๊บค่ะ
ขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่เข้าเยี่ยมชมค่ะ