เรื่องที่ฉันประสบความสำเร็จและภาคภูมิใจคือเรื่องที่ฉันได้เข้ามาอยู่ในโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญแห่งนี้ ฉันเป็นนักเรียนที่โรงเรียนแห่งนี้ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่1 และที่ฉันเข้ามาที่นี่ได้เป็นเพราะฉันจับฉลากเข้า เพราะ ฉันได้ไปสอบคัดเลือกที่โรงเรียนอีกแห่งหนึ่งและคะแนนของฉันขาดไป1คะแนนจึงทำให้ไม่ได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนนั้น ตอนแรกฉันเสียใจมากเมื่อเห็นคะแนนของตัวเองออกมาว่าเหลืออีกเพียงแค่1คะแนนเท่านั้น และเมื่อฉันได้เข้ามาเรียนปรับพื้นฐานอยู่ในโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญเเห่งนี้เป็นเวลา1สัปดาห์ ฉันจึงตั้งใจไว้ว่าถึงฉันจะไม่ได้เป็นนักเรียนที่สอบเข้าได้เหมือนคนอื่นๆแต่ฉันก็จะสอบคัดห้องให้ได้อยู่ห้องคิงอย่างแน่นอน หลังจากนั้นฉันก็ตั้งใจเรียนปรับพื้นฐานและขยันอ่านหนังสือมากขึ้นเพื่อที่จะให้ตัวฉันเองสอบคัดห้องได้ห้องที่ดีๆ แล้ววันที่ประกาศผลสอบคัดห้องก็มาถึง ฉันมีความตื่นเต้นมาก ฉันไล่ดูรายชื่อของฉันตั้งแต่ห้องสุดท้ายมาก่อน เพราะฉันไม่คิดว่าฉันจะได้อยู่ห้องต้นๆ แต่เมื่อฉันอ่านรายชื่อจนมาถึงห้อง1ฉันก้อดีจัยมากเพราะรายชื่อของฉันได้อยู่ในใบรายชื่อของเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่1/1 เหตุการณ์ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาทำให้ฉันมีความคิดและคติที่ว่า...
"การที่เราตั้งใจจะทำอะไรนั้น ไม่ว่าสิ่งนั้นจะยากมากเพียงใด แต่ถ้าเราตั้งใจจริง มันก็ไม่ยากที่เราจะทำมันได้เช่นกัน"
