ความภูมิใจมนการได้รำ

แต่ก่อนดิฉันได้เป็นนางรำของโรงเรียนวัดบัวแก้ว ซึ่งดิฉันได้เป็นนางรำเมื่อตอนอยู่ชั้นป.3ค่ะ ดิฉันมีความภูมิใจเป็นอย่างมาก เพราะดิฉันชอบการรำ การเต้น และทางบ้านก็อยากให้ดิฉันเป็นนางรำแยู่แล้วด้วย ตอนแรกที่ดิฉันรำ ดิฉันรำไม่เป็นเลย รุ่นพี่ที่ร.ร.ก็เลยมาช่วยสอนจนดิฉันสามารถที่จะรำออกงานได้แล้ว งานแรกที่ดิฉันได้รำคือ งานวันสุนทรภู่ค่ะ ดิฉันตื่นเต้นมากๆที่จะได้รำและมีความอายอยู่นิดหน่อยที่จะต้องแสดงให้คนชมกัน แต่เพื่อนๆที่รำด้วยกันก็บอกว่า ไม่ต้องตื่นเต้นทำใจให้สบาย แล้วพอถึงเวลารำดิฉันก็สามารถที่จะผ่านจุดอันน่ากลัวมาได้ และพอต่อๆมา คุณครูเลยให้ดิฉันเป็นนางรำของโรงเรียนค่ะ