ผู้นำ

         อาจจะตั้งข้อสงสัยกันบ้าง ว่าคุณล่ำคือใคร? ใครคือคุณล่ำ?   ฉันจะเล่าให้ฟังค่ะ

         วันวานนี้ ฉันนั่งเล่นอยู่หน้าบ้านเช่า อ่านหนังสือคู่สร้างคู่สม (ออกจะดูโบร๊าน โบราณ แต่เนื้อหาดีนะคะ) เรื่องเกี่ยวกับคนอยากขาย กับคนไม่อยากซื้อ  ซึ่งเราเจอกันบ่อยๆ เวลาอยู่ในที่ทำงาน  ก็มักจะมี..สวัสดีค่ะ คุณพี่คนสวย (ดูสิ..หลอกกันตั้งแต่เริ่มต้นเลย) วันนี้น้องมี...มาเสนอค่ะพี่..ดีนะคะ...เพิ่มโปรนะคะ...คุ้มนะคะ..ถูกนะคะ...พี่สนใจรับไว้ไม๊คะ ...งั้นขอเบอร์พี่ไว้นะคะ  ไว้หนูจะโทรมาสอบถามเป็นระยะค่ะ...โอ้ มายก๊อด..อยากจะบอกว่าแค่งานก็ปวดหมองจะแย่อยู่แล้ววววว  ...ขอบคุณค่ะคุณน้อง พี่ไม่มีงบประมาณค่ะ ไว้โอกาสหน้านะคะ....แล้วก็ถอนหายใจ เฮีอกใหญ่ๆ

            กลับมาที่เรื่องคุณล่ำดีกว่าค่ะ ขณะที่ฉันกำลังอ่านหนังสือเพลินๆตบแมงหวี่แมงวันไปด้วย พลันฉันเหลือบสายตาปรือน้อยๆ มองไปเจอสุนัขหลายตัว แต่ละตัวก็แยกพันธุ์ไม่ออกว่ายี่ห้ออะไรกันบ้าง ดูๆ จะเป็นลูกผสมซะเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งน่าจะเรียกว่าหลายพันธุ์ทาง (อิอิ) หลากสี หลายสไตล์ สูง ยาว เข่า ดี ก็มีลูกครึ่งนานาชาติก็น่าจะมีเพราะเห็นจากขนที่มีลักษณะฟูๆ หูยาวๆ ตาสีฟ้า..ด้วยล่ะ

          ท้ายสุด...ฉันมาสะดุดตาที่สุนัขตัวหนึ่งตัวกลมๆ ไม่ยาวมาก ขาสั้นๆ หูตั้ง หน้ายาว ขนเกรียนๆ หางยาวพอประมาณ แต่มองโดยรวมแล้ว...ดูตลกแต่น่ารักดี....เขาพันธุ์อะไรน๊า? ฉันได้แต่ตั้งคำถามในใจ ได้แต่อมยิ้มในสรีระที่แปลกตาจากสุนัขทั่วไป (หมามะขามข้อเดียวหรือเปล่านะ)...ฉันขอเรียกเขาว่า “คุณล่ำ

            แต่สิ่งที่ฉันเห็นคือคุณล่ำและเพื่อนฝูงที่มีความแตกต่างกันมากมายในกลุ่มนั้น ดูคุ้นเคยและสมัครสมานสามัคคีกันดี  เดินตามกันต้อยๆ โดยมีคุณล่ำเดินนำขบวน...ฉันเกิดคำถามในใจ  เอ๊ะ! ทำไมสุนัขอีกหลายตัวเดินตามคุณล่ำ  พอคุณล่ำหยุด ทุกตัวก็หยุด...แปลกดี

            ฉันวางหนังสือลง ตั้งใจมองคุณล่ำและเพื่อนฝูง  แม้คุณล่ำจะเป็นสุนัขที่ดูแปลกและไม่อินเตอร์เอาซะเลย แต่คุณล่ำหน้าเชิด หลังตรง หูตั้ง สายตากวาดมองไปรอบๆ และเดินนำอย่างสง่าผ่าเผย ไม่ได้รู้สึกเหมือนเป็นสุนัขที่ด้อยกว่าตัวอื่นเลย   ในทางกลับกันคุณล่ำดูเป็นผู้นำที่ลูกน้องให้ความรัก และยำเกรง สังเกตจากเวลาคุณล่ำหยุดเดิน สุนัขทุกตัวก็หยุด เวลาออกเดิน ก็เดินตามกันไป...เป็นภาพที่ติดตาฉัน  ดูแล้วน่ารักดี หลังจากที่คุณล่ำและคณะเดินผ่านไป 2 ความรู้สึกเกิดขึ้นกับฉัน....

       ความรู้สึกแรกคือในความแตกต่างก็ไม่ได้หมายถึงอยู่รวมกันไม่ได้  นี่ขนาดว่าคุณสุนัขมีหลายพันธุ์หลายไซส์ แต่ก็อยู่รวมกันได้ดี  หากรู้จักการนำ – การตาม และการให้เกียรติในความเป็นผู้นำโดยไม่ได้มองว่าตัวเล็ก ตัวใหญ่ สวยงาม หรือขี้เหร่ ...

       อีกความรู้สึกคือ นึกทึ่งคุณล่ำ เอาตามที่ฉันคิดนะคะ...คุณล่ำไม่รู้สึกต้อยต่ำ ในตัวเอง แต่สร้างตัวเองให้ดูมีสง่าราศี ในท่าทางและแววตาที่แสดงออกมา การก้าวเดินดูน่าเกรงขาม คอตั้งด้วย (ทั้งที่ตัวล่ำๆป้อมๆ) ดูมีความมั่นใจในตัวเอง...ฉันนี่ล่ะผู้นำ

       ฉันยิ้มทุกครั้งที่นึกถึงคุณล่ำ...แล้วก็อดเปรียบเทียบกับคนอย่างเราๆไม่ได้ (เปรียบเทียบได้เยอะเลยค่ะ)...เลยอยากเก็บความรู้สึกนี้มาถ่ายทอด..หากฉันเจอคุณล่ำอีก ฉันจะไปขอถ่ายรูปคุณล่ำ มาฝากนะคะ..