ภาพเห็นการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอันเป็นวัฒนธรรมของคนทำงานในโรงพยาบาลยโสธร ดูทุกคนมีความมุ่งมั่นที่อยากจะทำงานและพัฒนางานของตนเอง

       ช่วงสุดท้ายของการอบรมเชิงปฏิบัติการ R2R ที่เดินมา 4 วันนี้ เรานัดกันว่า ช่วงบ่ายของวันสุดท้าย (9 มิ.ย. 49)จะมีการทำ AAR ทีแรกดิฉันก็กังวลว่าจะมีคนหายไปเยอะไม่มาเข้าร่วม เพราะเป็นวันหยุดด้วย แต่ที่ไหนได้พอถึงเวลาทุกคนมาพร้อมหน้าเต็มห้องประชุม ประทับใจมาก บรรยากาศ Relax มากขึ้น พูดคุยหยอกล้อ มีแซวกันเป็นที่สนุกสนาน ทุกคนขยับมานั่งล้อมวงกัน เราเริ่มถอดบทเรียนกันโดยให้คุณลิขิต "น้องเปิ้ล" ทีมเล่าสรุปถึงบรรยากาสแห่งการเรียนรู้ทั้ง 4 วันที่ผ่านมา เพื่อให้ทุกคนได้มองเห็นภาพที่ชัดแห่งตนยิ่งขึ้นจากนั้นเราก็เริ่มถอดบทเรียนโดยเรียงตามลำดับอายุ ใครอายุน้อยกว่าเริ่มเล่าก่อน เป็นที่สนุกและพอใจของทุกคนมาก เพราะทุกคนจะแย่งกันเล่าและหยอกเย้ากันว่าตนอายุน้อย ทำให้บรรยากาศดียิ่งขึ้น 

       เป้าหมายการร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ ส่วนใหญ่บอกว่าไม่มีเป้าหมายเพราะ ถูกส่งมาร่วมเข้าอบรมที่เป็นลักษณะคำสั่ง แต่ก็มีพี่วิ(หัวหน้า ER) และอีกหลายๆ คนที่บอกว่าเคยได้ยินเรื่อง R2R จึงอยากเข้ามาเรียนรู้ว่า คืออะไร และทำอย่างไร มีบางคนที่สมัครใจมาเพราะเคยถูกชักชวนไว้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ว่าจะมีการจัดอบรมขึ้นแล้วต้องล้มเลิกไป พอมีการจัดขึ้นอีกจึงรีบสมัครเพราะอยากเข้ามาเรียนรู้ แต่ที่ดิฉันประทับใจมากที่มีสองถึงสามท่านที่บอกว่าอยากมาเพราะไม่อยากทำงานประจำ (แต่พอมาแล้วรู้สึกดีมาก) แต่ก็มีคนหนึ่งที่ไม่มีชื่อแต่อาสาอยากมาเข้าร่วมจึงขอทางตึกมาร่วม คือ พี่แดง ที่เป็นนักปฏิบัติ KM คนหนึ่งที่เรามาค้นพบโดยบังเอิญในการอบรมครั้งนี้

 

       สิ่งที่ได้รับเกินความคาดหวัง คือ เป็นการอบรมที่ไม่เครียดเลย และไม่เบื่อ ทำให้อยากมาเข้าร่วมไม่หลบหนี ทีแรกคิดว่าจะมีแต่วิชาการที่คร่ำเคร่งและฟังไม่รู้เรื่อง เพราะเกือบครึ่งหนึ่งของผู้เข้าร่วมประชุมเคยเข้าอบรมการทำวิจัยครั้งนั้นทำให้มีภาพฝันร้ายและขยาดต่อการทำวิจัยยิ่งนัก แต่พอมาเข้าอบรมครั้งนี้มองว่าวิจัยเป็นเรื่องที่ไม่ยาก สามารถนำมาทำในงานประจำที่เป็นเรื่องใกล้ตัวได้ อีกทั้งทำให้เกิดการทำงานเป็นทีมระหว่างแผนกมากขึ้น จากคนที่ไม่เคยพูดกันก็สนิทกันมากขึ้น และได้มาช่วยกันมอง-พิจารณางานที่ทำอย่างจริงจัง และมีความประทับใจการอบรมครั้งนี้มาก

       สิ่งที่ได้น้อยเกินคาด ส่วนใหญ่จะบอกว่าไม่มี เพราะที่ได้มาร่วมนี้แม้จะมีขัดแย้งกันบ้างแต่ก็สามารถลงตัวได้ และยิ่งทำให้เข้าใจกันยิ่งขึ้น ดังนั้นสิ่งที่ได้น้อยเกินคาดจึงแทบจะไม่มี

       สิ่งที่ได้จากการ ลปรร.ครั้งนี้กลับไปจะไปทำอะไรต่อ โดยส่วนใหญ่ก็มองว่านำเรื่องที่อบรมครั้งนี้ไปสานต่อ เพราะส่วนใหญ่อบรมเสร็จก็เสร็จวิทยากรกลับก็ไม่ได้มีการทำอะไรต่อ แต่ครั้งนี้คิดว่างานที่ช่วยกันทำ 4 วันนี้ทุกคนจะนำไปขยายผลทำเป็น R2R ในหน่วย/แผนกของตนเองต่อไป และนำไปผนวกกับงาน HA

       จากการทำ AAR และ 4 วันที่ผ่านมานี้ดิฉันได้เห็นภาพเห็นการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอันเป็นวัฒนธรรมของคนทำงานในโรงพยาบาลยโสธร ดูทุกคนมีความมุ่งมั่นที่อยากจะทำงานและพัฒนางานของตนเอง จริงๆ แล้วที่ผ่านมาดิฉันเชื่อว่าเราคนทำงานในโรงพยาบาลอยากที่จะทำเช่นนี้มานานแล้ว เพียงแต่เราขาดเวทีแห่งความเข้าใจที่เราจะหันหน้ามาคุยกันเรื่องงาน ที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน การอบรมครั้งนี้ดิฉันแม้จะรู้สึกเหนื่อยบ้างแต่ก็ประทับใจมาก เพราะอย่างน้อยภาพแห่งความฝันที่วาดไว้ก็พอจะมองเห็นเป็นรูปร่างขึ้นมามากแล้ว...