ผมได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยทักษิณ ให้เป็นอาจารย์ร่วมสอนวิชา "ยุทธศาสตร์การจัดการงานวัฒนธรรม และวัฒนธรรมกับการพัฒนา"      ในหลักสูตร ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวัฒนธรรมศึกษา     โดยมี ศ. ดร. สุธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์ เป็นประธานผู้สอนในวิชานี้     และมี ศ. ดร. ปรัชญา เวสารัชช์ เป็นอาจารย์ผู้สอนอีกท่านหนึ่ง

        ศ. สุธิวงศ์ กำหนดให้ผมไป "สอน" เพียง ๒ ครั้ง     ในหัวข้อ "การสร้างหรือปฏิรูปกระบวนการวัฒนธรรมการเรียนรู้และแหล่งการเรียนรู้  เพื่อดำรงอัตลักษณ์และปรับปรนการพัฒนาอย่างเท่าทันและสมสมัย" กับ "ยุทธศาสตร์การจัดการวัฒนธรรมในมิติต่างๆ เน้นการอนุรักษ์ ฟื้นฟู และส่งเสริมการวิจัย"    
 
        ผมเดาว่า ศ. สุธิวงศ์ ต้องการให้ผมไปทำให้นักศึกษาได้เรียนรู้เรื่อง "วัฒนธรรมการเรียนรู้" จึงรับปาก     โดยเรียนว่าผมไม่บรรยาย    นักศึกษาต้องค้นคว้าเอง และร่วมกันถกเถียงทำความเข้าใจหรือตั้งคำถามและช่วยกันหาคำตอบมาก่อน แล้วจึงนำมาเสนอในลักษณะของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้  และร่วมกันตีความ ตอนผมลงไป ผมจะช่วยแนะนำ ตอกย้ำความชัดเจน ความเข้าใจของผม ความเชื่อมโยง และความครบถ้วนของประเด็นเหล่านั้น     พร้อมทั้งแนะนำให้ไปศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติม   

       พรุ่งนี้ (๔ กค. ๔๙) ผมก็จะได้เห็นว่านักศึกษาเหล่านี้สามารถเรียนรู้ในแนวทางดังกล่าวได้หรือไม่    จนถึงวันนี้ผมไม่ได้รับการบ้านที่ผมบอกให้ส่งภายในวันที่ ๒๗ มิย. ๔๙    ที่จริงผมไม่น่าจะลงไป    เพราะนักศึกษาไม่รับผิดชอบตามที่ตกลงกัน

วิจารณ์ พานิช
๓ กค. ๔๙