เพื่อนส่ง e-mail ดีๆมาให้ระลึกและบอกต่อ

  เเด่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ชื่อว่าแม่
เมื่อคุณเกิดมาในโลกนี้แม่อุ้มคุณไว้ ในอ้อมอกคุณขอบคุณแม่ด้วยการเปล่งเสียงร้องไห้
เมื่อคุณอายุ 1 ขวบ แม่ป้อนข้าวและอาบน้ำให้คุณคุณขอบคุณแม่ โดยการร้องไห้งอแง
เมื่อคุณอายุ 2 ขวบแม่สอนให้คุณหัดเดิน คุณขอบคุณแม่ด้วยการวิ่งหนีทุกครั้งที่แม่เรียกหา
เมื่อคุณอายุ 3 ขวบแม่ทำอาหารทุกอย่างให้คุณด้วยความรักคุณขอบคุณแม่ ด้วยการโยนจานลงบนพื้น
เมื่อคุณอายุ 4 ขวบแม่ให้ดินสอสีแก่คุณคุณขอบคุณแม่ ด้วยการระบายสีเลอะเต็มบ้าน
เมื่อคุณอายุ 5 ขวบแม่แต่งชุดสวยๆ(หรือหล่อๆ)ให้คุณไปเที่ยวคุณขอบคุณแม่ ด้วยการทำชุดเลอะโคลน
เมื่อคุณอายุ 6 ขวบแม่ไปส่งคุณที่รร. คุณขอบคุณแม่ด้วยการร้องไห้ตะโกนว่า 'ไม่ไป... ไม่ไป... ไม่ไป...''
เมื่อคุณอายุ 7ขวบ แม่ซื้อไอศกรีมให้คุณคุณขอบคุณแม่ด้วยการทำมันหกเลอะเทอะไปทั่ว
เมื่อคุณอายุ 8 ขวบแม่ซื้อลูกบอลให้คุณคุณขอบคุณแม่ ด้วยการทำกระจกเพื่อนบ้านแตก
เมื่อคุณอายุ 9 ขวบแม่สอนให้คุณเล่นเปียโน คุณขอบคุณแม่ด้วยการไม่เคยแม้แต่จะซ้อม
เมื่อคุณอายุ10ขวบ แม่พาคุณไปเรียนพิเศษและพาไปงานวันเกิดเพื่อนคุณขอบคุณแม่ ด้วยการกระโดดลงจากรถโดยไม่คิดที่จะหันกลับมามอง
เมื่อคุณอายุ 11 ขวบแม่พาคุณกับเพื่อนไปดูหนังคุณขอบคุณแม่ ด้วยการขอที่นั่งคนละแถว(หรือขอให้แม่ไม่ต้องดู)
เมื่อคุณอายุ 12 ขวบแม่เตือนคุณว่าอย่าดูทีวี ให้ตั้งใจอ่านหนังสือเตรียมเข้าม.1  คุณขอบคุณแม่ ด้วยการรอให้แม่ไปข้างนอกแล้วดูต่อโดยไม่อ่านหนังสือเลย
เมื่อคุณอายุ 13 ปีแม่บอกให้คุณตัดผม คุณขอบคุณแม่ด้วยการด่าแม่ว่า'แม่นี่...ไม่มีรสนิยมเลยไม่ต้องมา ยุ่งกะหนู(ผม)หรอก'
เมื่อคุณอายุ 14 ปีแม่จ่ายเงินซัมเมอร์แคมป์ที่แพงแสนแพงเพื่อให้คุณได้ เรียนสิ่งที่ดีๆคุณขอบคุณแม่ด้วยการไม่เขียนจดหมายหาแม่ซักกะฉบับ
เมื่อคุณอายุ 15 ปีแม่กลับบ้านหลักงานเลิกอยากกอดคุณสักกอดคุณขอบคุณแม่ ด้วยการขังตัวเองอยู่ในห้องโดยไม่สนใจ
เมื่อคุณอายุ 16 ปีแม่สอนคุณขับรถ คุณขอบคุณแม่ด้วยการขับรถหนีแม่ไปเที่ยว
เมื่อคุณอายุ 17 ปีแม่จ่ายค่าเรียนกวดวิชาให้คุณได้เรียนเพิ่ม เพื่อหวังให้คุณเก่งและมีความรู้ คุณขอบคุณแม่ ด้วยการให้แม่ส่งข้างนอกเพื่อจะได้ไม่อายเพื่อน
เมื่อคุณอายุ 18 ปีแม่ร้องไห้ในวันที่คุณจบชั้นมัธยมคุณขอบคุณแม่ ด้วยการฉลองกับเพื่อนตั้งแต่ค่ำยันเช้า
เมื่อคุณอายุ 19 ปีแม่รอโทรศัพท์สายสำคัญจากคุณ คุณขอบคุณแม่ด้วยการ ใช้โทรศัพท์ตลอดคืนนั้น
เมื่อคุณอายุ 20 ปี แม่ถามว่าคุณมีแฟนรึยังคุณขอบคุณแม่ ด้วยการตอบว่า 'แม่อย่ามายุ่ง กะหนู(ผม)เลย'
เมื่อคุณอายุ 21 ปีแม่แนะนำอาชีพของแม่ให้คุณทำในอนาคตของคุณคุณขอบคุณแม่ ด้วยการพูดว่า 'หนู(ผม)ไม่ อยากเป็นอย่างแม่'
เมื่อคุณอายุ 22 ปีแม่อยากกอดคุณในวันรับปริญญาคุณขอบคุณแม่ ด้วยการไปกอดกับเพศตรงข้ามกับคุณโดยไม่กอดแม่ที่ท่านอยากกอดคุณ
เมื่อคุณอายุ 23 ปีแม่ซื้ออพาร์ตเม้นท์และเฟอร์นิเจอร์ให้แก่คุณคุณขอบคุณแม่ ด้วยการว่ากับเพื่อนๆลับหลังว่า'มันช่างเชย และน่าเกลียดเสียนี่กระไร'
เมื่อคุณอายุ 24 ปีแม่บอกให้คุณพาแฟนของคุณมาหาแม่ เมื่อคุณพามาแม่ถามพวกคุณ ว่าอนาคตวางแผนไว้ว่าอย่างไรคุณขอบคุณแม่ ด้วยการจ้องเขม็งและพูดว่า'แม่จะมายุ่งอะไรกะหนู(ผม)อีกเนี่ย'
เมื่อคุณอายุ 25 ปี  (สำหรับผู้ชาย)แม่ช่วยออกค่าสินสอดให้กับคุณและบอกกับคุณ ว่าแม่รักคุณมากขนาดไหนคุณขอบคุณแม่ด้วยการพูดว่า'อายคนอื่นเขาน่าแม่' 
                  (สำหรับผู้หญิง)แม่ช่วยออกค่าใช้จ่ายในงานแต่งงานให้คุณและบอกว่าแม่ รักคุณมากขนาดไหนคุณขอบคุณแม่ด้วยการพูดว่า'หนูอยากไปอยู่ต่าง-ประเทศเพื่อจะได้สวีทกับแฟนโดยไม่ มีแม่'
เมื่อคุณอายุ 30 ปี แม่โทรมาหาและแนะนำวิธีเลี้ยงเด็กคุณขอบคุณแม่ โดยการบอกว่า 'สมัยนี้มันเปลี่ยนไปแล้วล่ะค่ะ แม่'
เมื่อคุณอายุ 40 ปี แม่โทรมาชวนคุณไปงานวันเกิดญาติคุณขอบคุณแม่ และญาติว่า 'ตอนนี้ไม่ว่างเลย'
เมื่อคุณอายุ 50 ปี แม่ชราและไม่สบายอยากให้คุณ ดูแลคุณขอบคุณแม่ด้วยการบอกว่า 'มันเป็นภาระนะแม่หนูมีงานอีก เยอะแยะ'
และแล้ววันหนึ่ง แม่จากคุณไปอย่างสงบ และทุกอย่างที่คุณไม่เคยทำมาก่อนจะเหมือนฟ้า ผ่าในใจคุณ
โปรดใช้เวลาสักนิด แสดงออกถึงความลึกซึ้งแด่'แม่'
ไม่มีอะไรมาแทนแม่ได้ แม้ว่าบางคราวแม่จะไม่ใช่คนที่เข้าใจคุณมากที่สุดหรือเห็นด้วย กับคุณแต่ก็คือ'แม่'ของคุณและเชื่อได้ ว่าจะทำทุกอย่างเพื่อคุณรับฟังคุณ ความกังวลของคุณ
ลองถามตัวเองดู คุณมีเวลาที่จะฟังความเศร้าความกังวลใจ ไม่ว่าจากการงานจากงานบ้าน หรือจากงานในครัวของแม่ไหมคุณเคยนึกถึง ความทุกข์ของแม่ที่ต้องทำทุกอย่างเพื่อคุณและทุกคนไหม
รักแม่ให้มากแม้ว่าจะคิดเห็นแตกต่างการเพราะเมื่อ แม่จากไปจะเหลือเพียงความเสียใจและความทรงจำเท่านั้น

อย่าเพิกเฉยกับคนที่ใกล้หัวใจคุณที่สุดรัก"แม่"ให้ มากกว่ารักตัวเองแสดงให้แม่รู้ว่าคุณก็"รัก"ก่อนที่จะทำได้เพียง บอกรักกับ"รูป"ของแม่เท่านั้น