อ้อมกอดแม่ อ้อมกอดภูเขายังอบอุ่นเช่นเดิม

    เมื่อเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาได้เดินทางกลับบ้านที่สกลนคร เป็นการเดินทางที่คดเคี้ยวระหว่างทางก็จะผ่านภูเขาเป็นแนวยาวจนถึงหมู่บ้านซึ่งอยู่กลางภูเขา เหมือนอยู่ในแอ่งกะทะ มีภูเขาล้อมรอบเป็นวง เป็นภูเขาที่คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็กๆ หนาวก็หนาวจัด ลมพัดแรงจากภูเขา ที่นั่นมีอาหารป่าตามฤดูกาลไม่เคยขาด เช่นหน่อไม้ เห็ดป่า ผักหวาน มีโปรทีนจากกบ เขียด ปลาและสัตว์ป่าที่หาได้ไม่ยาก

   เมื่อตอนเป็นเด็กจำได้ว่าแม่ชอบพาไปหาอาหาร เช้าๆตำน้ำพริก(แจ่ว) ใส่ถุงเล็กๆสะพายกระติ๊บข้าวเหนียว อาหารมีแค่นี้ พาไปที่ทุ่งนาไกลๆ  ไปหากบเขียด ขุดหอยนายามหน้าแล้ง เที่ยงมาแกะกล่องข้าวเหนียวเก็บยอดผักตามทุ่งนามาจิ้ม เป็นความทรงจำที่ไม่เคยลืม

    ในวันเด็กครูให้เอาข้าวเหนียวไปคนละกระตื๊บ ครูมีเมนูเด็ดให้ นั่นคือลาบวัว เด็กนักเรียนนั่งเป็นแถวยาวตามระเบียง รับประทานลาบ ต้มอย่างอร่อย

    ในวันนี้แม้ความเจริญเข้ามาแต่วิถีชีวิตของคนส่วนใหญ่ก็ยังเหมือนเดิม ทำไร่ทำนาตามปกติ ภูเขายังคงมีอาหารอุดมสมบูรณ์

    อ้อมกอดภูเขายังเหมือนเดิม อ้อมกอดแม่ยังอบอุ่นแม้อาการสมองเสื่อมจะมาเยือนแต่แม่ก็ยังพอจำลูกได้

       

   ภาพจากอินเตอร์เน็ต