ใช้วินัยเชิงบวก เพราะต้องการแก้ไขปมด้อยในใจ

       วันนี้ได้ไปนิเทศวินัยเชิงบวกที่โรงเรียนหนึ่ง    ด้วยการเชิญคุณครูมานั่งคุยกัน   

 

      มีคุณครูท่านหนึ่งที่ผมคุยด้วยแล้วรู้สึกว่า "ใช่เลย" คนนี้แหละ ครูวินัยเชิงบวกที่แท้จริง   ผมจึงถามว่ามีพื้นฐานมาอย่างไร   ถึงใช้วินัยเชิงบวก

 

      คุณครูท่านนี้ตอบว่า  เมื่อตอนเป็นเด็ก   เธอถูกคุณครูดุด่าเสียดสีถูกตวาดด้วยคำพูดแรงๆ    เธอไม่ชอบเลยและต่อต้านมาตลอด   รู้สึกว่าเป็นปมด้อยที่ถูกคุณครูดุด่า    เมื่อมาเป็นครู   เธอจะไม่ทำอย่างนั้นเด็ดขาด เพราะเป็นสิ่งที่เธอต่อต้าน

 

 

       เมื่อมาเป็นครู  เธอไม่เคยดุ ไม่เคยด่า   และ  ครั้งหนึ่งเธอมีโอกาสเข้ารับการอบรมเรื่องวินัยเชิงบวก  จากวิทยากรกรมสุขภาพจิต    เธอก็มีความชัดเจนขึ้นมาก  จากทุนเดิมที่มีอยู่แล้ว

 

      ที่โรงเรียนเดิมก่อนที่เธอจะย้ายมา  นักเรียนมีปัญหาและเกเรมาก   ครูคนใดก็เอาไม่อยู่   เวลามีปัญหาเรื่องเด็ก ผอ. ก็เรียกหาแต่เธอ ให้เธอเข้าไปจัดการ   เพราะทั้งโรงเรียนมีเธอคนเดียวที่เอาอยู่ 

 

      ถามว่าทำไมถึงเอาอยู่ เธอบอกว่าเธอมองลูกศิษย์เหมือนกับญาติพี่น้องของเธอ  ลูกศิษย์จึงเชื่อฟังเธอ  เหมือนเธอเป็นญาติผู้ใหญ่ที่เคารพคนหนึ่ง   เด็กเกเรขนาดใหน  เธอเอาอยู่หมด

 

      เอาอยู่ด้วย  "วินัยเชิงบวก"

 

      ครับ  พฤติกรรมของคนเราได้รับความเจ็บช้ำระกำใจเป็นแผลในใจมา  ก็มีอยู่สองทางให้เลือกครับ  ระหว่าง "แก้ไข"  และ "แก้แค้น" 

 

      แก้แค้น  คือ  ตอนตัวเองเป็นนักเรียน ถูกดุถูกด่ามา  ต้องมา "แก้แค้น" กับเด็กรุ่นต่อไปให้โดนเหมือนตัวเองบ้าง

 

     

      แก้ไข คือ เราโดนมาแล้ว เราต้องแก้ไขที่ตัวเอง ไม่ไปทำอย่างที่ตัวเองไม่ชอบ

  

 

     ถูกกระทำด้วยวินัยเชิงลบ  ให้เจ็บช้ำในใจ  ก็ต้องแก้ไขด้วย วินัยเชิงบวก  ครับ   เพื่อลบล้างปมในใจ