หลังเลิกงานวันที่ 4 มิ.ย. ที่ผ่านมานี้ หนึ่งกับสามขับรถกลับบ้านตามปกติ ขณะเลี้ยวรถเข้าซอยทางเข้าบ้าน หนึ่งเห็นมีวัตถุสีดำๆอยู่ริมถนน ตรงหัวเลี้ยวพอดี เลยให้สามหันกลับไปดูว่าคืออะไรกันแน่ ปรากฏว่าเป็นน้องหมาสีดำนอนอยู่ข้างถนน ชูคอขึ้นมาหันมามอง (เหมือนขอความช่วยเหลือ) แต่ไม่สามารถลุกได้ หนึ่งกับสามเลยจอดรถและลงไปดู น้องหมาตัวนี้ได้รับบาดเจ็บ (คงถูกรถชน) ดูเหมือนขาหลังจะขยับไม่ได้ และมีเลือดออก ข้างๆกันนั้น มีข้าวแห้งๆกองอยู่ด้วย (สงสัยเหมือนกันว่า คงนอนอยู่แบบนี้มานานพอควร อาจมีคนใจดีเอาข้าวมาให้ แต่ตั้งไว้ไกลไปนิด น้องหมาขยับไม่ได้เลยได้แต่นอนมอง) หนึ่งกับสามสบตากันเอาไงดี ตอนแรกกลัวว่าน้องหมาจะกัดเหมือนกัน แต่ลองลูบหัวดูน้องหมาตัวนี้เชื่องมาก ไม่รู้มีเจ้าของรึเปล่า ยังไงก็ตามหนึ่งกับสามคิดว่าต้องช่วยน้องหมาก่อนดีกว่า ขืนปล่อยไว้คงต้องตายข้างถนนตรงนี้แน่ๆ (แถมกว่าจะตาย ต้องตากแดด ตากฝน อดอาหาร อดน้ำ แถมไหนจะปวดจากบาดแผลอีกด้วย โอยยย คิดแล้วทรมานอ่ะค่ะ ) หนึ่งเลยถอยรถมาใกล้ๆ แล้วจัดการช่วยกันอุ้มน้องหมาขึ้นรถ ทุลักทุเลพอควร เพราะน้องหมาตัวค่อนข้างใหญ่ หนึ่งจะอุ้มไปวางไว้ตรงที่ที่วางขาเบาะหน้าข้างคนขับน่ะค่ะ แต่ยิ่งไปกว่านั้น พอยกตัวน้องหมาขึ้นปุ๊บ เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังมาก น่าสงสารมาก พอจัดแจงวางน้องหมาเรียบร้อย สามก็ต้องไปนั่งเบาะหลัง เราสองคนมุ่งสู่โรงพยาบาลสัตว์ทันที ไปถึงโรงพยาบาลสัตว์ร้านแรก คุณหมอบอกว่าไม่มีเครื่องเอ๊กซเรย์ แนะนำให้ไปอีกแห่ง เราก็พากันไป เมื่อเอ็กซเรย์เรียบร้อย ผลออกมาปรากฏว่า กระดูกสันหลังหักอย่างที่เห็นในภาพค่ะ 
ภาพขวา จะเห็นชัดเลยว่ากระดูกสันหลังหัก
ไม่แปลกใจเลยค่ะว่าทำไมน้องหมาถึงร้องดังมากขนาดนั้น คงเจ็บปวดทรมานมากจริงๆ (แต่ปวดขนาดนี้น้องหมาก็ไม่กัดเรานะคะ เค้าคงรู้ว่าเรามาช่วยเค้า) คุณหมอบอกว่า มีวิธีรักษาแค่ทางเดียวคือการผ่าตัด แต่บางครั้งอาจผ่าไม่ได้ ต้องให้อาจารย์ที่โรงพยาบาลสัตว์ มข. พิจารณา
พอดีกับที่วันเสาร์ (คือวันพรุ่งนี้) หนึ่งต้องไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาเรื่อง thesis ของหนึ่งอยู่แล้ว หนึ่งจึงตัดสินใจพาน้องหมาไป มข. เพื่อให้อาจารย์หมอเค้าช่วยดูค่ะ
บรรยากาศโรงพยาบาลสัตว์ที่มข.
คนไข้ (น้องหมา น้องแมว) ไม่มากเท่าไหร่ แต่น้องหมาที่หนึ่งพาไปได้เป็นคิวที่ 11 หนึ่งไปทำบัตรตรวจ น้องหมาต้องมีชื่อค่ะ ทำไงดี ไม่รู้ชื่ออะไร น้องเจ้าหน้าที่ทำบัตรบอกว่าต้องมีชื่อให้ตั้งชื่อเลยก็ได้ หนึ่งเลยตั้งชื่อว่า เจ้าแบล๊คเบอรี่ อิอิ เพราะน้องหมาตัวนี้สีดำ และเป็นตัวเมีย ชื่อแบล๊ค คงไม่เหมาะ อิอิ
นี่ค่ะ น้องแบล๊คเบอรี่
คุณหมอตรวจร่างกายเจ้า BB (เรียกชื่อย่อละกันนะคะ) อย่างละเอียด พบว่ากระดูกสันหลังหักแบบสมบูรณ์ คือไม่สามารถผ่าตัดรักษาได้ เจ้า BB จะต้องเป็นอัมพาตท่อนล่างค่ะ แต่ถ้าแข็งแรงขึ้นอาจทำคล้ายๆรถเข็นของคน แต่เป็นล้อสำหรับพยุงตัวส่วนล่างได้ แถมยังพบว่าเป็นมะเร็งที่อวัยวะสืบพันธุ์ และมีพยาธิในกระแสเลือดด้วย สำหรับมะเร็งนั้น คุณหมอตัดชิ้นเนื้อไปตรวจพบว่าเป็นเซลล์ชนิดที่ตอบสนองต่อยาเคมี ถ้าน้อง BB แข็งแรงดีขึ้น อาจต้องให้เคมีประมาณหกครั้ง ก้อนมะเร็งก็จะยุบไปได้ ส่วนพยาธิในกระแสเลือด ไม่มียารักษาแบบเจาะจง แต่จะรักษาด้วยยาฆ่าพยาธิโดยรวม
ในเบื้องต้นต้องฝากนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลก่อน ให้น้ำเกลือ ให้ยาแก้ปวด
คุณหมอถามว่าหนึ่งจะเลี้ยงน้อง BB ต่อรึเปล่า หนึ่งก็ตอบว่า คงต้องเลี้ยงต่อ นอกจากเจ้าของจะมาตามหา
วันนี้หนึ่งมาคิดดูว่า ที่เราช่วยน้องหมานั้น จะทำให้น้องหมาทรมานกว่าเดิมรึเปล่านะ เค้าต้องอยู่ต่อในสภาพที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ อยู่กับโรคมะเร็งและพยาธิในกระแสเลือดอีก บุญหรือบาป กันแน่ ?? ทำไงดี ?? เศร้าใจจัง