และนี้ก็เป็นอีกบทความหนึ่งที่ดิฉันอยากจะบอกเล่าถึงเพื่อนๆทาง gotoknow   ว่า

             คนที่มีความสุขที่สุดในโลก   ไม่ใช่คนที่ร่ำรวย  คนที่มีความสุขที่สุดในโลกไม่ใช่คนที่ประสบความสำเร็จ  แต่คนที่มีความสุขในโลกคือ คนที่มีความสบายใจเท่านั้นเอง  และความหมายของความสบายใจก็คือ

          ** ต้องเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น  ...คือต้องเชื่อว่าเรามีดี  เราน่าคบหาและเราทำได้

          ** ต้องรู้จักตัวเอง...นั้นคือต้องยอมรับในข้อบกพร่องของตัวเอง  และพร้อมจะปรับปรุงเสมอ

          ** ต้องไม่ดื้อดึง...ถ้าวันวานเราเคยทำผิดพลาด  เราก็ยินยอมที่จะเปลี่ยนแปลงและรับฟังคนอื่น

         **  ต้องเห็นค่าของตัวเอง.....เมื่อรู้ตัวว่าตกลงไปในความทุกข์  เราก็ต้องรีบหาทางให้หลุดพ้น  ไม่จมอยู่กับมัน

        **  ต้องกล้าหาญเสมอ...เราต้องกล้าที่จะเปลี่ยนแปลงและกล้ารับมือกับสิ่งแปลกใหม่หรือปัญหาต่างๆ

        **  ต้องมีความฝันใฝ่ ... เมื่อชีวิตมีจุดหมาย  เราก็จะเดินไปบนถนนชีวิตอย่างมีความหวัง  ไม่เลื่อนลอย

       **  ต้องมีน้ำใจอาทร...เราจะพบความสุขในใจเสมอ  ถ้าเป็นผู้ให้แก่ผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

      **  ต้องนับถือตัวเอง....คือต้องไม่ดูถูกตัวเองด้วยการลดคุณค่าและทำในสิ่งที่เสื่อมเสียต่อตัวเอง

     **  ต้องเติมสีสัน...ด้วยการสร้างรอยยิ้มให้ชีวิตของเราและคนรอบข้าง  รู้จักหยอกล้อคนอื่นๆ และตัวเราเองด้วย

                ความสุขนั้นก็คือ  พอใจกับวิถีชีวิตของตัวเอง  และวางฝันของตัวเองตามกำลังที่ตนทำได้  การได้รับวัตถุและความสำเร็จในหน้าที่การงานนั้น   มันแค่ทำให้เราพึงพอใจและยกระดับฐานะของเราเท่านั้น   มันเป็นเพียงการสร้างเสริมความสุขแค่ภายนอก  และมันก็มิได้อยู่กับเราอย่างมั่นคงถาวรตลอดไป  เพราะคนเรานั้นย่อมมีความต้องการเพิ่มขึ้นเสมอไม่มีวันหยุดนิ่ง  ความสุขที่แท้จริงเกิดจากข้างในจิตใจของคนเราและถ้าจิตใจของเราไม่ว่าง   เต็มไปด้วยอารมณ์อันตรายต่างๆ   ความสุขก็จะเกิดขึ้นได้ยากยิ่ง  เพราะความสุขนั้นมักเกิดขึ้นท่ามกลางความสงบเสมอ

                ชีวิตคนเรานั้นไม่ยืนยาวนัก  เราสามารถหาความสุขให้ตัวเองได้ตั้งแต่เดี๋ยวนี้ และเวลานี้ ไม่ต้องมุ่งหวังยามแก่เฒ่าหรอกค่ะ   ค่อยๆอยู่อย่างสงบสุขอย่างที่หลายๆคนเชื่อกัน  เชื่อเถอะค่ะว่า..เราสามารถมีความสุขที่สุดในโลกได้ในตอนนี้  “ถ้าเราเริ่มจากตัวของเราเอง” เพื่อนๆว่าจริงมั๊ยค่ะ