จิตผ่องใส ใจเบิกบาน

   ผมขอบันทึกภาพการเสียสละ การทำความดี การมีจิตเมตตา จากบุคคลหลากหลายประเภท ถึงไม่เอ่ยชื่อ แต่นามนั้นระบือในใจสังคม ขอน้อมคารวะด้วยใจจริงและขออนุญาตเผยแพร่ภาพท่านเหล่านั้น โดยใช้คำบรรยายสั้นๆ หากแต่ความทรงจำนั้นนิรันดร...

วันที่ 2 มิถุนายน 2553 มีประกาศจากโรงพยาบาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เพื่อขอบริจาคโลหิตช่วยผ่าตัดคนไข้รายหนึ่ง ปรากฏว่าผมมีโอกาสได้สัมผัส คว้ากล้องถ่ายรูปมาฝากไว้ในโลกใบนี้ให้ได้รับรู้กัน ความดีต้องขยายครับ...

 

                             คุณครูท่านนี้มาร่วมบริจาคโลหิต

ระดับผู้บังคับบัญชา กองบิน 5 มาร่วมรายการด้วยกัน

ทหารหนุ่มกรอกประวัติและนั่งรอการตรวจสอบสภาพร่างกาย

เสร็จจากการบริจาคโลหิต มีของว่างต้อนรับ ผมก็ได้รับน้ำใจนี้เช่นกัน

เหนือดวงใจของผู้บริจาค คือสถาบันหลักที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจของคนไทย

ขอประเทศไทยจงสงบ ร่มเย็น เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

รู้ รัก สามัคคี  ตามคำของพ่อหลวงแห่งปวงชนชาวไทย

วันที่ 9 มิถุนายน 2553 เห็นนักเรียนตั้งอกตั้งใจกันทำพานพุ่มเพื่อร่วมงานวันไหว้ครูของโรงเรียน รู้สึกถึงความรัก ความเคารพและความมีน้ำใจของศิษย์ที่มีต่อครูทุกคน จึงขอนำภาพมาขยายให้เห็นความผูกพันของศิษย์และครูที่ยังอยู่คู่สังคมไทยเรา...

 

 

ทั้งชายหญิงตั้งใจทำให้คุณครู

ข้าวของอาจไม่งามตา แต่ใจซิล้ำค่าเป็นไหนๆ

นี่เสร็จแล้ว ยิ้มร่า สบายใจ

คุณครูสดใส ใจเบิกบาน สราญอารมณ์

นักเรียนต่างมาเมียงมอง จดๆจ้องๆ ด้วยใจสุขสม

แค่นี้คุณครูทุกท่านก็รื่นรมย์

แบบพานพุ่มสวยงาม สบายใจ

สีสวยสมคุณค่า

เป็นท่านใดบ้าง ดูความงามเป็นเกณฑ์นะครับ

นี่แหละ...ผู้ปิดทองหลังพระ  ครูฝึกนักศึกษาวิชาทหาร  ครับผม..

ช่วงตรงนี้ แบตฯหมดครับ เลยทำให้วัน เดือน ปี เคลื่อนครับผม...ขออภัย

                               (จบแล้วครับ......)