กว่าจะมาเป็นว่าที่คุณครู
กว่าฉันจะได้เป็นว่าที่...........คุณครู
ในการเรียนวิชาชีพครูของฉันในครั้งนี้ได้ผ่านมา 1 เทอมแล้ว (เร็วดีนะ) แต่ในระยะเวลา 2 เดือนที่ผ่านมามันทำให้ฉันได้พบกับอะไรหลายๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นการเดินทาง การพบเพื่อนใหม่ มิตรภาพระหว่างเพื่อน การบ้าน ไม่เว้นแม้แต่ การง่วงนอนในห้อง การแอบกินบ๊วย (แก้ง่วง) หลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจ ฉันได้ความรู้เพิ่มขึ้นมากมายจากการเรียนในเทอมแรกนี้ ความทุกข์ของฉันมันคงไม่มากเท่ากับความสุขของฉันที่มีในตอนนี้ ก็มีบ้างที่ทุกข์ ทุกข์เพราะเหนื่อย ทุกข์เพราะไม่ได้นอน ทุกข์เพราะเครียดกับงาน ทุกข์เพราะทำงานไม่ทัน เป็นต้น แล้วกับความสุขหล่ะ ฉันสุขกับอะไรได้บ้าง อย่างเช่น สุขเพราะได้เจอเพื่อน เพื่อนที่น่ารักทุกคน สุขเพราะได้ทานอาหารกับเพื่อนๆ สุขเพราะเรียนแล้วสนุก สุขเพราะเลิกเรียนเร็ว (อิอิ)
การเดินทางมาเรียนมันช่างแสนสบายในตอนกลางเช้า แต่มันช่างแสนเศร้าเวลากลับตอนเย็น รถก็ติด ร้อนก็ร้อน เหนื่อยด้วย อะไรกันนะ แต่ก็ช่างเหอะแป๊บๆ เดี๋ยวพักก็หายร้อนหายเหนื่อยหล่ะ กลับมาที่พักทีไร เป็นอันสลบทุกที (เหนื่อยๆ)
จันทร์ถึงศุกร์ทำงาน เสาร์อาทิตย์เรียน
"จะไหวหรือพี่"
คงต้องตอบกลับไปว่า
"ไม่ไหวก็ต้องไหว สู้โว้ย!!!!!"
ความทุกข์สุดๆ คงเป็นการอ่านหนังสือสอบ ง่วงก็ง่วง เหนื่อยก็เหนื่อย แต่ก็ต้องอ่านหนังสือสอบ แต่ก็ยังเป็น "สีทนได้" และมันก็ผ่านมาได้ด้วยดี เฮ้อ!!!!!!! เหนื่อย!!!! หรือเวลาที่ต้องเรียนอะไรใหม่ๆ บางทีสมองไม่รับ โอ๊ยอยากจะตะโกนดังๆ ว่า "หนูไม่เข้าใจ อีกรอบได้ไหมคะ" แต่พอหลังจากได้เรียนไปสักพักแล้วก็ทำให้เกิดความเข้าใจดีขึ้นคะ
ความสุขสุดๆ คงเป็นเวลาทานอาหารกลางวัน เวลาเลิกเรียน เวลาเม้าท์กับเพื่อน และเวลาเรียน (วันที่เรียนรู้เรื่อง ไม่ง่วงไม่หาว ไม่หลับ) ความสุขของฉันหาได้จากเพื่อนเสียส่วนใหญ่ เพื่อนที่เรียนน่ารักกันทุกคน ^_^
การสอนให้นักเรียนเป็นคนเก่งอาจทำได้ไม่ยาก แต่การสอนให้นักเรียนเป็นคนดีเป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่า การเรียนเพื่อไปเป็นครูในครั้งนี้มันเป็นการเตรียมความพร้อมของฉันที่ฉันจะก้าวไปสู่การเป็นครูที่ดีกับนักเรียนในอนาคต
"ความลำบากสร้างคน ความสบายทำลายคน" ดีใจที่พวกเราได้มองเห็นว่า "สุขหรือทุกข์คือครูผู้ชี้นำ"
ด้วยสาราณียธรรม
ยินดีกับว่าที่คุณครูคนใหม่ค่ะ
สวัสดีครับคุณครูดินสอสี หัวอกเดียวกัน 555 ไปฝึกสอนเป็นไงบ้างครับ
ของผมเด็กซนมาก ไม่ค่อยยอมฟัง รู้ซึ้งแล้วชีวิตครู
นมัสการคะท่าน
เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับพรดีดีจากท่าน
ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรระลึกไว้ในยามทำงานและการใช้ชีวิต
"ความลำบากสร้างคน ความสบายทำลายคน"
กราบขอบพระคุณคะ
สวัสดีคะ คุณครูปิ่นธิดา
ขอบคุณคะคุณครูที่แวะเข้ามาเยี่ยมชมและให้กำลังใจ
ดิฉันจะทำหน้าที่ครูให้ดีที่สุดคะ
ขอบคุณคะ ^_^
สวัสดีคะคุณร่มไม้
ดิฉันฝึกสอนครั้งนี้ได้สอน 15 คาบต่อสัปดาห์
เหนื่อยมากๆ คะ แต่ก็ต้องสู้ต่อไปเพราะอนาคตของชาติคะ
เป็นกำลังใจให้เช่นกันนะคะ คุณร่มไม้ไฝ่
ขอบคุณคะ ^_^
อืมม ... แอบมาเยี่ยมในยามที่ครูไม่ใคร่จะว่างนัก ;)
มาให้กำลังใจคุณครูคนใหม่ อย่าลืมใช้บล็อกให้เป็นประโยชน์ที่สุดนะครับ
ดีจังเลยนะสำหรับการได้เริ่มต้นและลงท้ายที่ดีที่สุข
การสอนให้นักเรียนเป็นคนเก่งอาจทำได้ไม่ยาก แต่การสอนให้นักเรียนเป็นคนดีเป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่า การเรียนเพื่อไปเป็นครูในครั้งนี้มันเป็นการเตรียมความพร้อมของฉันที่ฉันจะก้าวไปสู่การเป็นครูที่ดีกับนักเรียนในอนาคต
ขอเป็นกำลังใจครับ..ทุกข์เป็นอริยะสัจจ์ สุขไม่ใช่อริยะสัจจ์ ครับ
สวัสดีคะ อาจารย์องคุลีมาล
ขอบคุณนะคะที่แวะมาทักทาย และให้กำลังใจ
ดิฉันจะพยายามใช้บล็อกให้เป็นประโยชน์ที่สุดคะ
ขอบคุณคะ ^_^
สวัสดีคะ คุณหนอนผีเสื้อ
ดิฉันเพิ่งจะได้มาเป็นว่าที่คุณครูได้ไม่นาน หากมีข้อเสนอแนะอันใด
ในโอกาสหน้าคงต้องรบกวนแล้วหล่ะคะ
ขอบคุณไว้ล่วงหน้านะคะ ^_^
สวัสดีคะ คุณเลิศฤทธิ์
ขอบคุณนะคะที่แวะเข้ามาทักทายและให้กำลังใจ
หากมีคำคมหรือข้อคิดดีดี นำมาแบ่งปันว่าที่คุณครูคนนี้ด้วยนะคะ
ขอขอบคุณไว้ล่วงหน้าคะ ^_^