นิราศ
“สวนโมกข์/สุราษฎร์ธานี”
(วันที่ ๑๒ มกราคม ๒๕๕๒)
ขึ้นเครื่องบินเหินฟ้ามาสุราษฎร์^^
เกิดประหลาดถูกจิตคิดหวั่นไหว
อยากจะไปสวนโมกข์ดั่งดวงใจ
มาแต่ไกลถิ่นธรรมะไหว้พระดี
ตอนเป็นเด็กเคยได้ยินคำพระสอน
จงว่านอนสอนง่ายไม่หน่ายหนี
จงรักพ่อรักแม่เป็นคนดี
เจ้าจักหนีจากอบายไม่อายใคร
บางคนดีบางคนชั่วไม่กลัวบาป
บางคนอาจทำดีไม่มีผล
บางคนอาจทำชั่วมั่วซุ่มโจร
แต่คงหนีไม่พ้นบ่วงเวรกรรม
ใครทำกรรมใดไว้ต้องใช้แน่
มันเพียงแต่จะใช้กรรมนั้นวันไหน
คงทำตัวเตรียมรับโทษทางใจ
จึงอยากให้มนุษย์หยุดทำกรรม
ในอดีตพ่อสอนไว้ใจหนักแน่น
ประพฤติซึ่งแก่นธรรมนำคำสอน
เจ้ามนุษย์อย่ามัวแต่นั่งอ้อนวอน
จงไถ่ถอนอวิชชาออกจากใจ
มาครั้งนี้ลูกมาถึงเมืองธรรมะ
ลูกอยากละอวิชชาพ่อว่าไว้
ลูกอยากกราบศพพ่อกราบดวงใจ
ลูกอยากไปสวนโมกข์โลกละวาง
ลูกบวชเณรหลายปีเดินตามพ่อ
ลูกเริ่มก่อความดีมาแต่หลัง
ลูกออกสอนเยาวชนให้มีพลัง
ลูกยังหวังให้เขาเป็นเด็กดี
ลูกเคยอ่านงานของพ่อมาหลายเล่ม
ลูกอยากเห็นงานของพ่อทุกสมัย
ลูกอยากเห็นคำพ่อสอนสู่ดวงใจ
ลูกอยากให้คำสอนพ่ออยู่คงนาน
มากราบพ่อครั้งนี้ลูกขอโชค
ขอให้โลก มวลมนุษย์ จงสุขี
เกิดความรัก มีความสุข เกิดความดี
ขอทุกที่ เพียรปฏิบัติ ละวางเทอญ
ด้วยเมตตา ธรรมะ และกรุณาแห่งจิต
บัณฑิตเมธี
๑๒ มกราคม ๒๕๕๒
อ่านนิราศ แล้วอารมณ์ดีๆ จริงๆด้วยค่ะ
ใครทำกรรมใดไว้ต้องใช้แน่
มันเพียงแต่จะใช้กรรมนั้นวันไหน
คงทำตัวเตรียมรับโทษทางใจ
จึงอยากให้มนุษย์หยุดทำกรรม
ขอบคุณค่ะ
สุดยอดเลยครับ เจอเพียงเล็กน้อยก็สามารถเชื่อมโยงคุณค่าของการเดินทางได้..
แวะมาทักทายครับ... ดูแลสุขภาพนะครับ..
http://gotoknow.org/blog/rachit7/354483
เข้ามากราบนมัสการอ่านธรรมะครับ
มานมัสการครับพระคุณเจ้า...
เข้ามาอ่านการกลอนตอนเที่ยงวัน
ได้พบกันวันละนิดจิตแจ่มใส
เห็นทิศทางท่านก้าวเดินเพลิดเพลินใจ
ก้าวต่อไปในทางธรรมนำสุข...เอย.