...ความน่าจะเป็น มันเท่าไหร่หนอ..

(กาล)ครั้งหนึ่ง ในช่วงกลางเดือนเมษายน พ.ศ. 2553

เราตัดสินใจเดินเท้าออกจากที่ทำงาน โดยชวนกันเดินมากับเพื่อนร่วมงานหนึ่งคน

ที่เป็นเพื่อนใหม่ในวันเวลาที่ย้ายมาทำงานที่นี่ เกือบหนึ่งปี

แต่เป็นคนที่รู้จักจนรู้ใจกันมานาน แสนนาน ตั้งแต่สมัยที่เราทั้งสองเป็นนักเรียนของที่ทำงานแห่งนี้

เราเดินเพราะสาเหตุเป็นเลิกงานของวันศุกร์หนึ่ง

เป็นช่วงมีงานกาชาดอีกหนึ่ง

เป็นระยะเวลาของการชุมนุมเรียกร้องทางการเมือง จากเหตุการณ์ความขัดแย้งทางการเมือง อีกหนึ่ง

รถจึงติด แสนติด

 

และเหตุผลที่เดินจริง ๆ เพราะ เป็นวันอยากเดิน

 

เราสองคนเดินข้ามถนน ออกจากที่ทำงานทางประตูหลังบ้าน

เดินข้ามถนน ข้ามไม้หมอนของทางรถไฟ แล้วลัดเลาะ เลียบไปตามสุมทุมพุ่มไม้ริมทางรถไฟ

ข้ามถนนอีกหนึ่งสาย มาใช้เส้นทางรอบ ๆ พระราชวังจิตรลดา โดยเดินเลียบริมฝั่งวัง

เป็นทางเท้าริมถนน สายที่มุ่งหน้าตรงไปถนนราชวิถี วางแผนว่าจุดหมายของการเดินเท้า คือจุดทางขึ้นสะพานกรุงเทพฯ(ซังฮี้)

ถ้ารถเบาบางลง เราจะเรียกแท้กซี่เพื่อไปยัง สถานีขนส่งสายใต้ เพื่อกลับจังหวัดนครปฐม ทั้งสองคน

 

อากาศวันนั้น ร้อน อบอ้าวมาก

เดินกันแบบช้า ๆ เดินทอดน่อง คุยเรื่องราวความหลัง ความปัจจุบัน ความยุ่งวุ่นวายของเหตุการณ์บ้านเมือง คุยกันพลางเดินพลาง

เราเอง เดินไป สองตามองดินที่มีไม้สวยงามที่ปลูกไม้ประดับ รอบ ๆ พระราชวังไปด้วยตลอด ส่วนใหญ่เป็นไม้ล้มลุก ไม้ดอกต้นเล็ก ๆ อายุไม่นาน

 

"เอ๊ะ นั่นต้นอะไรนะ" เราชี้ถามเพื่อน

ใบเขียวอ่อน และเข้ม ใบมันปลาบ ลำต้นตรง แข็งแรง สูงประมาณแปดเซ็นติเมตรเห็นจะได้ มีใบทั้งใบอ่อนแรกผลิจากเมล็ด และใบรอง ๆ รวม ๆ กันได้หกถึงเจ็ดใบ

"ต้นอะไรนะเธอ ดูคุ้น ๆ จัง"

"เอ ไม่แน่ใจ"

"ไทร หรือเปล่า..ม่านไทรย้อยห้อยระย้า.."เราฮัมเพลงขึ้นมานิดหนึ่ง

"โอยอยากได้ อยากได้ เก็บไปดีกว่า คิดว่าขอพระราชทานไปปลูกเป็นศรีแก่บ้านใหม่ของเรา"

ปลูกและเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้เกือบปีแล้ว แต่ในความรู้สึก บ้านอันเป็นวิมานของเรา ยังดูใหม่  อบอุ่นเสมอ

"เธอจะเก็บยังไง" เพื่อนถาม เพราะเธอไม่ใช่นักเก็บต้นไม้แบบเรา

 

"เก็บสิ เก็บสิ ฉันจะช่วย" แม้เธอไม่เคยเก็บ ไม่รู้ลู่ทาง แต่แรงเชียร์มีพลังเชียว

"เอ้าเธอดูนะ ขอสำรวจก่อนว่ามีอะไรในกระเป๋านี้บ้าง กล่อง..ไม่มี..มีกระดาษโน้ตแข็ง ๆ มีกระดาษทิชชู เอาล่ะ ได้การ.."

 


 

 

 


*ขอพักไว้นิดนะคะ น่าเอารูปมาลงประกอบ
อยากทราบด้วยว่า จริง ๆ แล้ว คือต้นอะไร

ใครทราบบอกด้วยค่ะ
โปรดรอดูภาพต้นไม้ ค่ะ

 

 

เหตุการณ์นี้ คิดแบบคณิตศาสตร์ เปรียบความน่าจะเป็นที่เราจะเห็นเจ้า

ได้โอกาสที่จะขุด กล้าขุดจริงเพราะมีคนลุ้น

เก็บเดินทางข้ามจังหวัดโดยไร้ภาชนะ หอบหิ้วใส่กระเป๋าสะพาย...

จวบกระทั่งวันนี้

วันที่เจ้าผ่านปฐมวัย จนได้ลงกระถางใบโต  ความน่าจะเป็นมันเท่าไหร่หนอ