เคยมา de' musoi หลายครั้ง มาเยือนครั้งนี้หลาย ๆ อย่างถูกปรับเปลี่ยนไป แต่บรรยากาศที่ทำให้รู้สึกสงบ สบายใจ และการต้อนรับที่อบอุ่นยังคงมีเหมือนเดิม

       กว่าจะได้เขียนบันทึกนี้ก็ล่วงมากว่า ๑ อาทิตย์ และหากรอนานไปกว่านี้ ก็กลัวว่าตัวเองจะลืมไปซะก่อน

       เมื่อบ่ายของวันที่ ๑๔ พ.ค. ๒๕๕๓ ได้มีโอกาสให้การต้อนรับมิตร G2K จากพิษณุโลก ครูคิม พี่สาวที่น่ารัก ที่มาพร้อมกับน้ำพริกสุดอร่อย

       ซึ่งก่อนหน้านี้เราได้มีการนัดหมายกันล่วงหน้าแล้วว่า ข้าพเจ้าจะไปรับพี่คิมที่สถานีขนส่งจังหวัดตาก ตอนบ่ายของวันที่ ๑๔ เพราะตอนเช้าข้าพเจ้ามีประชุมเพื่อปรับปรุง CPG การคัดกรองและดูแลผู้ป่วยโรคเบาหวานที่โรงพยาบาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และพี่คิมรับปากว่าหากขึ้นรถที่พิษณุโลกแล้วจะโทรมาบอก แต่ก็มิได้โทรมา กลายเป็นอาจารย์เกียรติที่โทรมาตอน ๑๑ โมงกว่าๆ เพื่อที่จะบอกว่าพี่คิมอยู่กับอาจารย์เกียรติเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หากข้าพเจ้าเลิกประชุมเมื่อไหร่ก็ให้โทรบอกจะพาพี่คิมไปส่งให้ที่บ้าน เพราะข้าพเจ้ากับพี่คิมมีนัดไปเที่ยวแม่สอดด้วยกัน

       ระหว่างทางไปแม่สอด ได้มีโอกาสฟังเรื่องของการทำงานพี่คิม ต้องยอมรับว่าพี่คิมเป็นคนที่สามารถแยกแยะประสาทในการที่จะสนทนากับข้าพเจ้าไปพร้อม ๆ กับการถ่ายภาพ หลายครั้งข้าพเจ้ารู้สึกกังวลว่าจะทำให้พี่คิมเมารถ กลัวศรีษะพี่คิมจะไปกระเทกคอนโซลหน้ารถเวลาที่ข้าพเจ้าเบรค เพราะเส้นทางไปแม่สอดค่อนข้างจะคดเคี้ยว แต่ไม่เลย ดูพี่คิมมีความสุขมาก ข้าพเจ้าก็คลายความกังวลลงไปได้

       บ่ายสามนิด ๆ ข้าพเจ้าและพี่คิมก็ถึงแม่สอด ข้าพเจ้าพาพี่คิมไปที่ตลาดริมเมย บรรยากาศที่ตลาดดูเงียบเหงา คนขายเยอะกว่าคนซื้อ 555+ ขากลับเราได้เพื่อนร่วมทางอีก ๑ คน คือ ครูเธียร-เธียรชัย อิศรเดช

      ข้าพเจ้าเคยพบกับครูเธียรหลายครั้ง ครั้งแรกเมื่อค่าย CTY summer camp 2006 โดยส่วนตัวชื่นชมภาพถ่าย, บทความ, ข้อเขียนของครูเธียรมาก

     ใช้เวลาไม่นานจากแม่สอดถึง de' musoi ข้าพเจ้าเคยมา de' musoi หลายครั้ง มาเยือนครั้งนี้หลาย ๆ อย่างถูกปรับเปลี่ยนไป แต่บรรยากาศที่ทำให้รู้สึกสงบ สบายใจ และการต้อนรับที่อบอุ่นยังคงมีเหมือนเดิม

     หลังจากเข้าที่พักที่อาจารย์เกียรติจัดไว้ต้อนรับ มื้อเย็นก็เริ่มขึ้น..อาหารอร่อยทุกอย่าง..มีเมนูใหม่ที่เจ้าของบ้านนำเสนอ..สลัด de' musoi รสออกหวานไปหน่อย..แต่ก็กลมกล่อม- อาจารย์เกียรติรับปากว่าคราวหน้าสลัดจะไม่หวาน  

      หลังจากมื้ออาหาร เจ้าของบ้านจัดคาราโอเกะมาให้..555+ ของชอบ ร้องกันคนละหลายเพลง..เข้านอนเกือบเที่ยงคืน..ใจจริงอยากจะรอเจอพี่เบิ้ม  - วีรพงษ์ กังวาลนวกุล ที่ได้เจอครั้งสุดท้ายเมื่อสร้างเรือนลาหู่ แต่ไม่ไหวจริง ๆ ตาจะปิด..ไว้เจอกันพรุ่งนี้เช้าก็ได้..