“ โชคดีแล้วที่พี่ไม่ได้เป็นหมอ เพราะไม่อย่างนั้นศูนย์อนามัยที่ 10 คงจะทำงานด้านอนามัยสิ่งแวดล้อมไม่ได้ดีเท่าทุกวันนี้ ถ้าไม่มีนักวิชาการฝีมือเยี่ยมอย่างพี่ค่ะ”

        เพราะคนดีที่ศูนย์อนามัยที่ 10 เชียงใหม่มีมาก  จึงต้องค่อยๆเชิญท่านเหล่านั้นมาเล่าเรื่องเพื่อถ่ายทอดให้น้องๆได้เรียนรู้ว่า  ท่านเหล่านี้ทำอย่างไร    มีเคล็ดลับอะไรจึงประสบความสำเร็จทั้งในหน้าที่การงาน  และครอบครัว  จนได้รับเลือกเป็น  “คนดีศรีอนามัย”

       ครั้งนี้ก็ได้รับเกียรติจากคุณสมโภชน์  ศรีอัศดร  นักวิชาการสาธารณสุข เชี่ยวชาญ  หรือ “พี่ปด”  ที่น้องๆอยากทำงานด้วย   เจ้าของประโยคที่ว่า “ ตั้งแต่ทำงานมา  ผมยังนึกไม่ออกเลยว่า  ขอให้ใครช่วย งานแล้วไม่ได้รับความร่วมมือ..”  ผู้เขียนก็เห็นด้วยเพราะเท่าที่ผ่านมา   พี่เขาจะเป็นคนที่น่ารัก  ใจดี  ยิ้มง่ายและเป็นกันเองกับทุกคน  จึงไม่แปลกใจเลยที่ทุกๆคนจะเคารพ  รักและให้ความร่วมมืออย่างดีเสมอมา 

น้องๆตั้งใจฟังพี่เล่าเรื่อง

       วันนี้เราตามอ่านเรื่องเล่าจากพี่ปดกันดีกว่า  ว่าพี่เขามีเคล็ดลับอย่างไรใครๆจึงอยากทำงานด้วย

คุณสมโภชน์  ศรีอัศดร

           เริ่มที่สไลด์แรก   บ้านน้อก...บ้านนอก

        พี่ปดเล่าเรื่องตัวเองจนพวกเราที่ล้อมวงฟัง  เห็นภาพ  เห็นครอบครัวที่อบอุ่น  รักใคร่  เพราะมีคุณพ่อที่เป็นนักบริหารจัดการที่ดีเยี่ยม   วางฐานชีวิตให้ทุกคนในครอบครัวด้วยความรัก  ความสามัคคี    พี่ต้องคอยดูแลน้อง   ขณะที่น้องต้องเชื่อฟังและเคารพพี่   

พี่ปดที่ยังเป็นเด็ก

        คุณครูเชาวนีย์   เป็นคุณครูคนแรกที่มีอิทธิพลกับพี่ปดมาก  คุณครูส่งเสริมให้อ่านออก เขียนได้ตั้งแต่ยังไม่ได้เรียนและมักสอนเสมอว่า  เวลาจะทำอะไรให้ตั้งใจ  ให้ทำให้ดีที่สุดเท่าที่เราทำได้  (เพราะตัวเองตามพี่ไปโรงเรียนด้วยตั้งแต่ไม่ได้เข้าโรงเรียน)

ในรั้วพระเกี้ยวน้อย

       เพราะมีวินัย  ขยัน  จึงสอบโรงเรียนเตรียมอุดมได้  (แต่ไม่อยากเรียนเพราะอยากตามเพื่อนๆเรียนที่โรงเรียนอื่นๆ) ที่โรงเรียนแห่งนี้จะให้แต่สิ่งที่ดีๆ    เรียนไปเล่นไป  ไม่มีปัญหา  อนาคตสดใส  มั่นใจเลือกได้   ตั้งใจจะเรียนแพทย์   แต่ยังไม่ตกลงใจว่าจะเลือกมหาลัยใด  

ทีมฟุตบอล

       พี่ปดชอบเล่นฟุตบอลมาก  และสิ่งที่ได้มาจากการเล่นกีฬา   คือ การทำงานเป็นทีม  และการมีวินัย 

เหรียญมี 2 ด้านเสมอ...มีได้... ก็มีเสีย...

  สาธารณสุข มหิดล

        เพราะไม่รู้จักคำว่าพอเพียง   ใช้ชีวิตช่วงวัยรุ่นเกินพอดี   เล่นกีฬามากเกินพอดี  ทำให้ความฝันที่จะกลับไปเป็นคุณหมอให้พ่อแม่ชื่นใจ  ต้องเปลี่ยนมาเป็น  นักสาธารณสุขแทน     และใช้เวลาในเรื่องเรียนมากกว่าคนอื่นๆ    ทำให้พ่อแม่ ช้ำใจ  เสียใจ   ตัวเองก็เสียใจจึงเป็นที่มาของการตั้ง ปฎิฌานกับตัวเองว่า “ต่อไปจะละเว้นสิ่งที่ไม่ดีทุกอย่าง”

         แต่ถ้าเรามองอีกด้านของเหรียญ  คิดบวก  ว่าเรามีรุ่นน้องที่มาเรียนกับเราผ่านไปหลายรุ่น   ทำให้เรามีเพื่อนมากขึ้น  ประกอบกับพี่เป็นคนใจดี  เข้าได้กับทุกคน  น้องๆจึงรัก  ซึ่งก็ส่งผลให้ชีวิตการทำงานของพี่ปดรุ่งเรืองเร็ว  เพราะรู้จักคนมาก  จึงเป็นที่มาของคติที่พี่ปดยึดถือเสมอมา  “ มีงานดี  เพื่อนดี  มีชัยไปกว่าครึ่ง” 

                    เป็นทหารเกณฑ์

            สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการไปเป็นทหาร  คือ

  • ความเหมือนที่แตกต่าง

  • คำว่า อาวุโส

   พี่ปด บอกว่า เราสามารถแสดงความเคารพกันได้เสมอทั้งด้านคุณวุฒิ และวัยวุฒิ   อยู่ที่ทำงานเราเคารพกันที่คุณวุฒิ   แต่นอกเวลางาน  เราเคารพกันที่วัยวุฒิ

     ทำงาน

    งาน...งาน....และ งาน.. มีสุขบ้าง  ทุกข์บ้างคละเคล้ากันไป  แต่ก็สามารถขับเคลื่อนไปได้เสมอ   ทำให้ได้ฉุกคิดว่า...ชีวิตเราต้องหยุดพักบ้าง  พักผ่อนบ้าง

      ภาพที่มีอิทธิพลกับชีวิตมาก

      พี่ปดบอกว่า  เป็นภาพที่ติดตามาตลอด  จนมีผลให้วิถีชีวิตการบริโภคของตัวเองและครอบครัวเปลี่ยนไป   ตัวเองตั้งใจไว้ว่า  ต่อไปนี้จะไม่กินทิ้ง กินขว้าง  ไม่ไปกินงานเลี้ยงที่เฮฮาไม่ได้มีความหมายหรือความจำเป็น 

      นอกจากนั้นพี่ปดยังฝากเคล็ดลับในการครองตน

  • จะทำอะไรต้องตั้งใจทำให้ดีที่สุด

  • รู้คุณคน

  • ให้แบ่งปัน  รู้จักคำว่า  พอดี

  • เคารพผู้อาวุโส

  • คิดก่อนพูด  คิดก่อนทำ

  • ฟังให้มาก  พูดเท่าที่จำเป็น

  • พูดอย่างไรให้ผู้ฟังเข้าใจละรู้สึกดีๆ

  • รักครอบครัว  ไม่มีวันไหนที่ตื่นขึ้นมาตอนเช้าแล้วไม่คิดถึงลูกก่อน  และสิ่งที่ตามมา คืองาน ( ส่วนภรรยา พี่ปดบอกว่า  เขาดูแลตัวเองได้ดี เลยไม่ห่วง)

 ครอบครัวที่อบอุ่น

       และเพราะครอบครัวอบอุ่น  ในโอกาสหน้าน้องๆจึงอยากให้พี่ปดมาเล่าต่อว่า  “ เลี้ยงลูกอย่างไรจึงได้ดี”  รออ่านตอนต่อไปนะคะ  ว่าพี่ปดเลี้ยงลูกอย่างไร จึงได้เป็นคุณหมอ (แทนความตั้งใจของคุณพ่อ) ทั้ง 2 คน 

       เขียนมาถึงตรงนี้  ผู้เขียนอยากจะบอกกับพี่ปดว่า “ โชคดีแล้วที่พี่ไม่ได้เป็นหมอ    เพราะไม่อย่างนั้นศูนย์อนามัยที่ 10  คงจะทำงานด้านอนามัยสิ่งแวดล้อมไม่ได้ดีเท่าทุกวันนี้   ถ้าไม่มีนักวิชาการฝีมือเยี่ยมอย่างพี่ค่ะ” 

ขอบคุณพี่ปดมากๆค่ะ

ขอบคุณค่ะ