ประเทศไทย

เมื่อเช้า คิดถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ทั้งฟังเรื่องเล่า ดูทีวี พบคำพูดต่างๆ ปฏิกิริยาของผู้คนที่พบมานานพอสมควร
จึงนึกถึงว่าถ้าจะเทียบกลับเมื่อเกิดสงครามโลก จะเป็นอย่างไร
จึงถามพ่อว่า ตอนที่สงครามโลกหยุด พ่อเป็นอย่างไรบ้าง พ่อเป็นหนึ่งในผู้คนสมัยนั้นที่เจอผลกระทบจากสงครามโลก
ตอนนั้น พ่อคงไม่มีอะไรเหลือเลย เพราะเป็นคนหนุ่ม อายุเพิ่งจะ ๑๙ ปี
ที่เมืองจีน ตอนนั้น พ่อจะมีญาติช่วยเหลือโดยท่านเอื้อมมือมาช่วย คือ อาเหล่าอี้ ซึ่งเป็นพี่สาวของย่า อยู่ที่ งั่วซัว อำเภอเท่งไห้
การช่วยเหลือตอนนั้น โดยท่านพอจะมีข้าวที่ขายได้จากการทำนาที่ประเทศจีน ได้รวบรวมเงินกันเดินทางมาประเทศไทย
ถามพ่อว่า ทำไมมาประเทศไทย พ่อบอกว่าเพราะตอนนั้น ประเทศไทย มีข้าว มีนา คงจะมีกิน
“แค่ไม่อดตายก็พอใจแล้ว”
ดังนั้น เมื่อเคยพบความลำบากอย่างนั้น พ่อบอกว่า “อย่างไรก็อยู่ได้”
จึงถามพ่อว่า ถึงเวลานี้ “ระหว่างประเทศไทยกับประเทศจีน พ่ออยากอยู่ที่ไหน” พ่อก็ยังยืนยันว่า “อยากอยู่เมืองไทย”
เอ๊ะ แล้ว ประเทศไทย มีอะไรดีที่พ่อยืนยันล่ะ
“เมืองไทยต้องมีอะไรดีมากแน่ๆ”