ตั้งแต่..

ถอยออกมานอนนอกบ้าน

เกิดจินตนาการเหมือนว่าได้ไปตั้งแคมป์นอน ทุกคืน ทุกคืน

ถึงหลับๆตื่นๆแต่อิ่มสุข

นอนถอดรหัสป่าอย่างสนุก

เสียงเล็กๆน้อยปลุกเราท่ามกลางราตรีสงบ

ได้ยิน

นกตัวเล็กๆตื่นมาคุยกันกลางดึก

ไม่เห็นตัวได้ยินแต่เสียงเบาๆเจ๊าะแจ๊ะๆ

ทำไมเจ้าโต๊กมันร้องเสียงดังตอนกลางคืน

ทำไมไก่โอกลุกมาขันเซ็งแซ่

ทำไมนกเล็กๆตื่นมาคุยกันกลางดึก

ทำไมนกกระปูดจึงร้องขานรับกันเป็นทอดๆ

ในแต่ละวัน

มีความงามอยู่รอบๆตัวเรามากมาย

ถ้าเราสังเกตุความงามเล็กๆน้อยๆเสียบ้างก็จะดี

ดอกไม้ช่อเล็กๆสีขาวสะอาดย้อยสวยเหมือนนางฟ้ามาร้อยรวง

ยื่นกิ่งมาหามาส่งกลิ่นหอมละมุน

ชีวิตในธรรมชาติ

เป็นเพื่อนเราทุกราตรี

แท้ที่จริงความดีความงามมีอยู่ทุกอณู

ถ้าดูไม่เห็นก็อยากจะสัมผัสสิ่งที่ว่านี้

ในแต่ละวันถ้าเราอยู่กับความเรียบง่าย

รู้จักความง่าย ความพอดี ก็จะอยู่กับความพอเหมาะพอควร

ยากเหมือนกันนะที่จะวางความพอดีให้เหมาะเจาะ

ถ้าลดความร้อนรน ผ่อนปรนความร้อนแรง เราจะค่อยๆสงบ

ความสงบจะช่วยให้การวางใจได้กระชับ

การรู้จัก

ความสงบเป็นเรื่องที่วิเศษมาก

ความสุขเหนือความสงบไม่มีหรอก

รู้จักใช้เกียร์ถอยให้ชีวิต

การอยู่กับความรู้สึกดีๆ

เราจะมีพลังไปต่อยอดความดี

มีมุมคิดมุมมองที่จะถ่ายทอดไปสู่การกระทำดี

ไม่เบียดเบียนโลกไม่เบียดเบียนตัวเอง

เลิกจู้จี้กับตัวเองเสียบ้าง

ลองชวน

ตัวเองผ่อนคลายผ่อนวางถอยห่างความอยาก

อยู่กับความจริงให้มากขึ้นๆ

อยู่กับลมหายใจที่แผ่วเบาอ่อนโยนดูบ้างก็ดีนะน้อง

เรื่องนี้ไม่ต้องขออนุมัติใคร

ยิ้มให้ตัวเองก็เป็นจุดเริ่มแล้ว..